https://www.erasmuswijnen.nl/ MijnWebwinkel RSS 2.0 Feed v1.0 https://www.erasmuswijnen.nl/ https://www.erasmuswijnen.nl/ Uitgebreid assortiment duurzame mousserende, witte, rode en rosé Duitse wijnen https://www.erasmuswijnen.nl/c-5699396/over-ons/ https://www.erasmuswijnen.nl/c-5699396/over-ons/ Erasmus Wijnen importeert Duitse kwaliteitswijnen uit Rheinhessen, de Pfalz, Württemberg, Franken en Baden, de grootste wijnbouwgebieden van Duitsland met een overvloed aan uitstekende en spannende wijnen. Rheinhessen staat bol van het jonge talent, dat wijnen produceert op een niveau dat enkele jaren geleden enkel aan de gerenommeerde wijnhuizen voorbehouden was. In de Pfalz, met haar welhaast Toscaans aandoende landschappen, is alles te vinden voor de liefhebbers van heerlijk eten en prachtige wijn. Württemberg, waarvan de wijnen tot niet zo lang geleden nauwelijks de regionale grenzen overkwamen, wordt nu ook in Nederland gewaardeerd om zijn bijzondere rode wijnen (zoals lemberger en trollinger) en steeds langer wordende traditie in mooie sauvignon blancs. Franken is bij uitstek het gebied van de silvaners, uit de kenmerkende Bocksbeutel-fles, maar nog lang niet bekend genoeg om haar rode wijnen uit Churfranken, het Walhalla van de Duitse rode 'Burgundersorten'. En Baden is bij veel wijnl;iefhebbers vooral bekend van het rijke rood, maar heeft ook onderschatte wijnen die je nergens anders vindt, zoals de gutedel (in Zwitserland beter bekend als de chasselas). Erasmus Wijnen is het product van een lange vriendschap (de oorsprong ligt in Rotterdam, vandaar de naam) en een langdurige passie voor wijn die Maarten Drop en Ragnar van Es delen. De wijnen zijn zonder uitzondering eigen import, want wij hechten aan goede en intensieve persoonlijke contacten met onze wijnmakers. Hetzelfde geldt overigens voor de contacten met onze afnemers. Tijdens de hoogtijdagen van de coronapandemie waren wij dikwijls gedwongen om elkaar op de grens tussen beide landen te ontmoeten, maar deze tijd ligt gelukkig weer ver achter ons. Alle wijnen komen van kleinschalige en kwalitatief hoogwaardige wijnhuizen, die biologisch of zelfs biodynamisch werken. Met veel handwerk en natuurlijke oplossingen in het beheer van de wijngaard, om uiteindelijk de meest gezonde druiven te kunnen oogsten. Met zorgvuldige selectie tijdens de diverse fasen van de oogst. En door alleen het hoognodige te doen bij het uiteindelijk maken van de individuele wijnen: de druiven en het terroir van de wijngaard voor zichzelf laten spreken. Gemaakt van de druiven die Duitse wijnen zo bijzonder maken: weissburgunder, grauburgunder, riesling, silvaner, muskateller, lemberger en spätburgunder, maar ook druiven zoals chardonnay en sankt laurent. En hiervan maken onze wijnhuizen droge wijnen, wit en rood, en elegante sekt, het heerlijke Duitse alternatief voor Champagne. Mooie pure wijnen die het terroir waar ze vandaan komen en de hand van de wijnmaker prachtig weerspiegelen!Met veel genoegen organiseren we voor u een mooie, op maat gemaakte middag of avond om samen een aantal mooie wijnen te proeven en er iets meer over te weten te komen. Leuk om met familie, vrienden of collega's samen te genieten van een diversiteit aan wijnen en onze Duitse wijnen in het bijzonder! Wanneer u daarvoor belangstelling heeft, mail ons: info@erasmuswijnen.nl. To top https://www.erasmuswijnen.nl/c-5445075/onze-wijnhuizen/ https://www.erasmuswijnen.nl/c-5445075/onze-wijnhuizen/ ∙ Sektkellerei Andres & Mugler, Ruppertsberg (Pfalz) ∙ Weingut Michael Andres, Ruppertsberg (Pfalz) ∙ VDP:Weingut Bernhart, Schweigen (Pfalz) ∙ Weingut Dengler-Seyler, Maikammer (Pfalz) ∙ VDP.Weingut Drautz-Able, Heilbronn (Württemberg) ∙ Durst Wein, Bockenheim an der Weinstraße (Pfalz) ∙ VDP.Weingut Heid, Fellbach (Württemberg) ∙ Weingut Idler, Strümpfelbach (Württemberg) ∙ Weingut Kampf, Flonheim (Rheinhessen) ∙ Weingut Milch, Monsheim (Rheinhessen) ∙ Weingut Rothe, Nordheim am Main (Franken) ∙ Weingut Heinrich Spindler, Forst an der Weinstraße (Pfalz) ∙ Weingut Weinreich, Bechtheim (Rheinhessen) ∙ Gut Wilhelmsberg, Kitzingen (Franken) https://www.erasmuswijnen.nl/c-6998441/baden/ https://www.erasmuswijnen.nl/c-6998441/baden/ https://www.erasmuswijnen.nl/c-7126869/weingut-albert-st-leon-rot-baden/ https://www.erasmuswijnen.nl/c-7126869/weingut-albert-st-leon-rot-baden/ De Kraichgau is een wijnstreek die voor de poorten van Heidelberg, meer precies iets ten zuiden van de stad van Karl Jaspers en Hannah Arendt, begint en daarmee tot de noordelijkste delen van Baden behoort. Ondanks het grote kwaliteitspotentieel en de inspanningen van jonge wijnmakers als Erwin-Peter Albert heeft deze regio zich nog niet echt kunnen profileren. Ten onrechte, zo zal blijken. Erwin-Peter heeft bergen talent en kon dit al laten zien bij diverse gerenommeerde wijnhuizen in Duitsland (Klumpp, Basserman-Jordan), Oostenrijk en Zuid-Afrika. Albertushof in St. Leon-Rot is nu nog een gemengd asperge- en wijnbedrijf, maar het zal niet lang meer duren voordat het al wijn is wat de klok slaat. De wijnkelder is gemaakt van een voormalige koeienstal. Je vindt hier nieuwe en oude houten vaten, roestvrijstalen tanks en melkbussen. Wijnstokken zijn er op het wijngoed niet te zien, hoogstens golfballen van de nabijgelegen golfbaan. De druiven zelf groeien rondom Letzenberg, op een heterogene mix van welhaast Frankische bodemsoorten als muschelkalk, schilfsandstein en bonte mergel met kalk- en lössaandelen. Op goed 3,5 hectare wijngaard staan zo’n 15.000 wijnstokken aangepland, opgebouwd uit negen druivenrassen, voornamelijk pinots als weissburgunder, grauburgunder en spätburgunder. Deze rassen voelen zich in de Kraichgauer wijngaarden helemaal thuis. EP werkt bewust low-tech, dat wil zeggen: met een minimum aan moderne technologie. In plaats daarvan kiest hij voor geduld, om zijn wijnen de tijd te gunnen om zich te ontwikkelen. Het is er dan ook donker, koel en rustig, heel rustig. Door al dat handwerk aan de ene kant en het laissez faire aan de andere, verkrijgen alle Albert-wijnen hun individuele kenmerken. Ze krijgen persoonlijkheid, en daarbij maakt het niet uit of we over een relatief ongecompliceerde instap-dunkelfelder spreken of over bij voorbeeld een complexe grauburgunder-Landwein c.q. natuurwijn uit de Milchkändel-reeks. De best mogelijke kwaliteit wordt niet alleen in de wijnkelder verkregen, maar ook en vooral in de wijngaard. Daarom begeleidt EP zijn wijnstokken vanaf het allereerste begin. En dan maakt het niet uit of het regent, sneeuwt, waait of de zon schijnt. Er wordt zo duurzaam mogelijk gehandeld, onder het motto: zo veel als nodig, zo weinig als mogelijk. Naturnah, maar niet per se biologisch. Wel altijd met middelen die bio-afbreekbaar zijn. Het motto past ook goed bij het product wijn, vindt EP: “Elk wijnjaar is net zo individueel als wij.” Uiteindelijk spelen vooral de neus, de mond en het buikgevoel de belangrijkste rol bij de beoordeling van het vinificatieproces en de uiteindelijke wijn. https://www.erasmuswijnen.nl/c-7008515/vdp-weingut-laemmlin-schindler-mauchen-baden/ https://www.erasmuswijnen.nl/c-7008515/vdp-weingut-laemmlin-schindler-mauchen-baden/ “Er zijn altijd dingen die beter kunnen”: VDP.Weingut Lämmlin-Schindler uit het magische Markgräflerland Het is werkelijk verfrissend om een wijnboer te ontmoeten die bij zichzelf en zijn wijnen telkens weer verbeterpunten meent te zien. Gerd Schindler is zo iemand. Er zijn altijd dingen te optimaliseren, zo stelt Gerd, en dat is wat hij zo spannend aan de wijnbouw vindt: de onzekerheid in de natuur en wat zich in de wijngaarden allemaal gedurende miljoenen jaren heeft ontwikkeld. “Ik wil daar een beetje aan meedoen,” legt Gerd zijn filosofie uit. De geëngageerde en eigenzinnige wijnmaker is een echte ‘onthaaster’ in de manier waarop hij met zijn product omgaat, en iemand die al vroeg overtuigd was van het bijzondere belang van biodiversiteit binnen de biologische wijnbouw. Al bijna 35 jaar bewerken Gerd en zijn familie (waar de volgende generatie in de persoon van zoon Simon aan de deur klopt) consequent en op gecontroleerd biologische wijze – d.w.z. zonder gebruik te maken van herbiciden, insecticiden, sterk gesynthetiseerde fungiciden en kunstmest – ongeveer 20 hectare aan eigen wijngaarden plus zo’n zes hectare in langdurige pacht, waarmee Lämmlin-Schindler direct tot onze grootste wijnhuizen behoort. Biologische wijnbouw betekent voor de familie niet alleen respect voor bodem en natuur, maar ook voor het dierenleven. De vinificatie en verdere verwerking van de biologische wijnen gebeurt daarom volgens veganistische principes, zonder dierlijke stoffen zoals gelatine, kippenei-eiwit of caseïne (het belangrijkste melkeiwit) – dit alles voor een onbezorgd en verantwoord genieten op het hoogste niveau. De familie Lämmlin verbouwt al sinds het midden van de 17e eeuw druiven in Mauchen, een prachtig idyllisch en zeer verborgen gelegen dorp in Markgräflerland, het meest zuidelijke deel van Baden. Dit Markgräflerland is een hartelijke en kwaliteitsbewuste wijnstreek, met een internationaal karakter dat mede te danken is aan zijn ligging bij het drielandenpunt van Duitsland, Zwitserland en Frankrijk. Het is de traditionele thuisbasis van de gutedel-druif, bij de Zwitsers bekend als fendant of chasselas, die de markgraaf van Baden in 1780 vanuit La douce Suisse had meegebracht om te gaan verbouwen op de vruchtbare grond van het Markgräflerland. Tot op de dag van vandaag voelt deze opgewekt zure, zachte witte wijn zich er thuis. Laten het nu net de pittige, zure wijnen zijn waar Gerd Schindler het meest van houdt, wijnen die overtuigen door hun levendigheid en volheid. Zo bijvoorbeeld zijn Chasselas Réserve, een Ortswein nota bene, met een relatief kleine prijs, die op het allerhoogste niveau weet mee te spelen met de beste, maar meteen ook duurste Grand Cru-chasselas' uit Zwitserland. Ook de lichtere, meer filigrane Gutedel bewijst jaar na jaar tot de beste in de regio te behoren. Toch is slechts 25 procent van Gerds areaal met gutedel beplant. Bij Lämmlin-Schindler staan de ‘Bourgognedruiven’ als weissburgunder, grauburgunder en met name spätburgunder op de voorgrond. De mineraalrijke bodems van Mauchener Sonnenstück en Frauenberg hebben enerzijds een hoog aandeel lössleem, dat de druiven kracht geeft, en anderzijds jurakalksteen, dat de wijnen hun fruitige en elegante karakter geeft. Het milde klimaat tot slot, gekenmerkt door veel zon, gematigde neerslag en warme zuidwestenwinden, zorgt voor de pittige fruitzuurgraad. Er zijn niet veel wijnhuizen in het Markgräflerland die zulke prachtig rijpe, evenwichtige rode wijnen produceren als Lämmlin-Schindler. Ze kenmerken zich door rijp rood frambozenfruit, pittig-kruidige aroma's en fijn hout. In de mond zijn ze sappig, precies tanninerijk genoeg (dus toegankelijk) en sensueel met een fijne extractzoetheid en een zeer goed geïntegreerde, levendige zuurgraad, die aan de beste Ahr-wijnen doet denken. Mooi spul. https://www.erasmuswijnen.nl/c-6998432/franken/ https://www.erasmuswijnen.nl/c-6998432/franken/ https://www.erasmuswijnen.nl/c-6589650/weingut-hench-buergstadt-franken/ https://www.erasmuswijnen.nl/c-6589650/weingut-hench-buergstadt-franken/ In 'Churfranken' (hét rode wijngebied bij uitstek in het westen van wijnland Franken), ligt het wijnstadje Bürgstadt, ten oosten van de Beierse benedenloop van de rivier de Main. Het is eigenlijk het noordwestelijkste puntje van de deelstaat Bayern. Het terroir van deze regio bestaat hoofdzakelijk uit Buntsandstein, met als topwijngaard de Grosse Lage 'Centgrafenberg'. Het bio-dynamische wijngoed Hench uit Bürgstadt heeft 7 hectare aan wijngaarden, waaronder percelen op de Centgrafenberg. Maar ook op de Lage 'Mainhölle' en terras-percelen op de 'Hundsrück'. We hebben hier te maken met een oud familiewijngoed dat teruggaat tot minstens 1563, waarbij tot ongeveer 50 jaar geleden de wijngaarden deel uitmaakten van een gemengd agrarisch bedrijf. Sindsdien is Weingut Hench zich, anders dan veel andere wijnmakers in Franken, meer en meer gaan richten op rode wijnen van o.a. spätburgunder, frühburgunder en st laurent.De familie Hench, met vader Burkhard in de wijngaarden en zoon Peter als Kellermeister, werkt vol overtuiging bio-dynamisch. Met oog voor de balans tussen wijngaard en haar omgeving, door te zorgen voor een gezond ecosysteem met een rijke bodem en een gebalanceerde biodiversiteit. https://www.erasmuswijnen.nl/c-6632367/weingut-rothe-nordheim-am-main-franken/ https://www.erasmuswijnen.nl/c-6632367/weingut-rothe-nordheim-am-main-franken/ In de Mainschleife bij Volkach, in het Fränkische wijnland rondom Nordheim, is Bioland-wijnmaker Manfred Rothe actief. Nergens in zijn loop heeft de Main zo’n extreme lus gevormd als juist hier, in een van de meest romantische, traditionele en tegelijkertijd ook moderne regio’s van de Frankische wijnstreek. Het dorpje Nordheim is omgeven door een landschap van glooiende heuvels waarop al eeuwenlang wijn wordt verbouwd. Muschelkalk en kwartsrijk tertiair zand vormen de basis voor de productie van karakteristieke, volle wijnen met minerale kruidigheid en blijvende fruitigheid. Het wijngoed Rothe ligt midden in Nordheim in de Raiffeisenstraße. Eigenaar en wijnmaker Manfred Rothe is via vele omwegen tot de wijnbouw gekomen, onder meer als restaurator, meubelmaker en chefkok. Vooral dit laatste beroep is van blijvende invloed op de manier waarop Manfred zijn wijnen maakt, want die zijn alle naar culinaire inzetbaarheid gestileerd. Sinds de jaren tachtig is hij als wijnbouwer in het familiebedrijf van zijn vrouw Christine actief, aanvankelijk nog in nevenberoep maar sinds 2002 fulltime. Meteen vanaf het begin heeft Manfred zich toegelegd op de biologische wijnbouw, die toen nog als – netjes gezegd – exotisch werd beschouwd. Sterker nog, in de jaren tachtig wist nog geen hond hoe je biologisch-ecologische landbouw moest bedrijven. Dat heeft Manfred zelf moeten uitvinden, gewoon koppig risico’s nemen en elk jaar weer bijleren. Autodidact in de ware zin des woords. Inmiddels is Manfred Rothe allang geen ‘Ökospinner’ meer, maar een gerespecteerde pionier van de biologische wijnbouw die gecertificeerd is volgens de strenge richtlijnen van de vereniging Bioland. Voor Manfred begint kwaliteit van een wijn in de wijngaard: wijnstokken worden intensief verzorgd zonder chemicaliën, opbrengsten sterk beperkt en trossen selectief met de hand ‘gelesen’ (geoogst). Onder die stokken bevinden zich vele ‘alte Reben’ van dertig tot veertig jaar oud, verdeeld over beroemde percelen als de Nordheimer Vögelein, Sommeracher Katzenkopf, Astheimer Karthäuser en Iphöfer Kalb. Maar in het algemeen benadrukt Manfred liever het druivenras van de wijn dan de naam van de wijngaarden. In de kelder werkt hij minimaal invasief, d.w.z. met zo weinig mogelijk ingrijpen in de natuurlijke processen. Manfreds motto is hetzelfde als dat van Patrick Kampf: “Gut Ding will Weile haben,” goede dingen kosten tijd. Bijna al zijn wijnen worden spontaan vergist. Niet alleen de rode, maar ook de witte wijnen ondergaan een malolactische fermentatie om ze nog meer harmonie en rondheid te geven. Zijn instapsegment bestaat uit ‘Landweinen’ zonder houtopvoeding; zijn ‘Grande’-lijn vormen de top-wijnen die op tonneaus en Stückfässer zijn opgevoed. Manfred Rothe maakt al zijn wijnen droog, zij het niet ‘gortdroog’. Een restzoetje van het fruit mag van hem best de droge wijn wat soepeler maken en iets meer karakter geven. Zijn wijnen zijn niet bedoeld om snel te drinken, maar ontworpen voor een lang leven met dito ontwikkeling van de rijpheid. Goed gemaakte wijnen blijven lang stabiel en aromatisch zuiver, en dat geldt zeker voor de wijnen van Weingut Rothe – zelfs als de fles een paar dagen wordt opengelaten. Manfred is een buitenbeentje, en dat niet zozeer vanwege zijn staartje. Neen, hij interpreteert de typisch druivenrassen van Franken zo volkomen anders dan zijn collega’s, dat hij als een van de weinigen ontdekt heeft wat er in hen steekt. Groots, uitdagend, complex, precies en van een verbluffende klasse bij het eten. Eens een kok, altijd een kok. Ook... https://www.erasmuswijnen.nl/c-6998435/pfalz/ https://www.erasmuswijnen.nl/c-6998435/pfalz/ https://www.erasmuswijnen.nl/c-5445168/weingut-michael-andres-ruppertsberg-pfalz/ https://www.erasmuswijnen.nl/c-5445168/weingut-michael-andres-ruppertsberg-pfalz/ Weingut Michael Andres is een klein wijngoed van 7 hectare in Ruppertsberg, vlakbij het bekende wijndorp Deidesheim in de Pfalz.Michael heeft pas in 1993 zijn eigen wijngoed opgericht en was al in 2006 biologisch gecertificeerd. Maar Michael werkt niet alleen biologisch, hij gaat zelfs verder en volgt een biodynamisch pad: speciale preparaten op de juiste momenten in de seizoenen, niet alleen om de wijnstokken de juiste voedingsstoffen te laten opnemen, maar ook om een gezonde bodemstructuur te bereiken. Om bijvoorbeeld in de zware kleibodemstukken van zijn wijngaarden de grond losser te maken zodat de wortels dieper kunnen doordringen.En niet of nauwelijks ingrijpen bij de wijnranken is een ander kenmerk van zijn biodynamische manier van werken. Zo kiest hij er niet voor om druiventrossen te halveren om de energie te concentreren in de overblijvende druiven, maar bewerkt hij de wijngaard zodanig dat de bodem precies de juiste sapstromen kan geven voor de wijnranken. Zo voorkomt hij dat er met allerlei kunstgrepen gecorrigeerd moet worden.Kortom, Michael is iemand die een natuurlijke balans zoekt in zijn wijngaard om zodoende - handmatig - de mooiste druiven te kunnen selecteren voor het maken van de wijnen. Daarom wil hij ook niet meer dan deze 7 hectare. Hij wil het zelf volledig en zorgvuldig kunnen beheren volgens deze principes.Weingut Andres heeft mooie (kleine) percelen op de Lagen Reiterpfad (in Ruppertsberg) en bij Deidesheim op de Leinhöhle, Herrgottsacker en Mäushöhle. Vooral dit laatste stuk is kenmerkend voor Michael: aan de rand van het woud lag een klein, overwoekerd stuk op terrassen dat hij zelf weer helemaal heeft teruggewonnen op het bos en van deze prachtige plek met een bijzonder microklimaat (koel maar wel lange avondzon) weet hij inmiddels een prachtige wijn te toveren. Een aanrader! https://www.erasmuswijnen.nl/c-5445169/vdp-weingut-bernhart-schweigen-pfalz/ https://www.erasmuswijnen.nl/c-5445169/vdp-weingut-bernhart-schweigen-pfalz/ VDP.Weingut Bernhart ligt letterlijk op de grens van de Duitse Pfalz en de Franse Elzas in het dorp Schweigen-Rechtenbach. Door alle wisselingen in de loop der eeuwen, waarbij de streek dan weer Frans was en dan weer Duits, liggen hun wijngaarden op dit moment grotendeels op Frans grondgebied. Het zijn dan wel officieel wijnen van Duitse herkomst, maar ook vallend onder Franse regelgeving (zo mag er bijvoorbeeld niet gesproeid worden in de wijngaarden, zelfs niet bij extreme droogte). Gerd Bernhart heeft met name Spätburgunder, Riesling, Weissburgunder en Grauburgunder aangeplant, op een totaal van 21 hectare aan wijngaarden en met een jaarlijkse productie van ongeveer 130.000 flessen.Gerd Bernhart heeft wijngaarden op de Schweigener Sonnenberg, met de VDP-Erste Lagen ‘Wormberg’ en ‘Finstergasse’ (leem en kalk) en de VDP-Grosse-Lagen ‘Rädling’ (kalkrijk), en ‘Kostert’ (kalkmergel en klei). Aangezien deze wijngaarden allemaal op Frans grondgebied liggen (in het aangrenzende Wissembourg), mag hij de namen van die (officieel geen Duitse) wijngaarden niet op zijn etiket zetten. Dus ze worden respectievelijk aangeduid als 'WB', 'FG', ‘RG’ en ‘KT’. En het zijn voor de VDP, het Verbond van Duitse Kwaliteitswijnen waarvan Bernhart lid is, wel degelijk Erste en Grosse Lagen. Begrijpt u het nog?Hoe het ook genoemd wordt, het belangrijkste is en blijft dat het prachtige wijnen zijn, van biologisch beheerde wijngaarden, handmatig geoogst met zorgvuldige selectie en geduldig in de kelders ‘ausgebaut’ tot schitterende wijnen. Wijnen die met grote regelmaat in de prijzen vallen, en terecht! https://www.erasmuswijnen.nl/c-5445171/weingut-dengler-seyler-maikammer-pfalz/ https://www.erasmuswijnen.nl/c-5445171/weingut-dengler-seyler-maikammer-pfalz/ Eva Dengler en Matthias Seyler: samen hebben zij een biologisch familiewijngoed dat al 200 jaar wijnen maakt rond het plaatsje Maikammer, dicht tegen de rand van het Pfälzer Wald. Ze beschikken o.a. over wijngaarden in de Einzellagen Alsterweiler Kapellenberg (waar op een bodem van kalkmergel prachtige weissburgunder en silvaner groeien) en de licht glooiende Einzellage Maikammer Heiligenberg. Geen steile hellingen, maar wel met een paar bijzondere microklimaten zoals bijvoorbeeld Schlangengässel (waar achter een klein muurtje beschut de riesling druiven rijpen op een bodem van carbonaatrijke kiezelleem) en Im Obern Weinsper (Parabraunerde op een ondergrond van löss). Wie op zoek is naar trendy wijnen is bij Eva en Matthias aan het verkeerde adres. Geen ‘batonnage’ bij de Chardonnay, geen extreme schilweking om wijnen met een diepere kleur te krijgen. Ze maken slechts sporadisch gebruik van nieuw hout, liever van 'alt belegte' (dus vaker gebruikte) eikenhouten tonneaus van 500 liter en Stückfässer van 1200 liter. Gezonde druiven moeten het doen en de wijn moet het karakter van de bodem weergeven. Daarin slagen ze keer op keer: twee enorm enthousiaste en gastvrije wijnmakers, Eva en Matthias. https://www.erasmuswijnen.nl/c-5445170/durst-wein-bockenheim-an-der-weinstrasse-pfalz/ https://www.erasmuswijnen.nl/c-5445170/durst-wein-bockenheim-an-der-weinstrasse-pfalz/ Al vele jaren is 'garagist' Andreas Durst als wijnfotograaf een goede bekende in de Duitse wijnwereld, waar hij een groot aantal bekende wijnhuizen tot zijn klanten mag rekenen. Sinds 2009 is Andreas echter ook zelf begonnen om kleinschalig (totale jaarproductie van ongeveer 5.000 flessen) en op onconventionele manier wijnen te maken. Hij pacht daarvoor percelen in de omgeving van Bockenheim, in het uiterste noorden van de Pfalz. Vaak zijn het percelen van wijnboeren die gestopt zijn of de kleinschalige stukken te bewerkelijk vinden om zelf te exploiteren, maar waarin Andreas wel goede mogelijkheden ziet om op zijn manier wijnen te maken. Percelen die een koel klimaat kennen, waardoor de druiven zich mooi lang kunnen ontwikkelen en waarvan elegante wijnen gemaakt kunnen worden. Zo heeft hij o.a. op de Einzellagen Bockenheimer Vogelsang, Bockenheimer Sonnenberg en Zellertal Apotheker stukken wijngaard met vaak oude wijnstokken, bijvoorbeeld Sylvaner ranken van 60 tot 70 jaar oud en zelfs een stuk met stokken Portugieser van meer dan 110 jaar oud (geplant in 1906!). Druivenrassen die de laatste jaren qua populariteit de tijd niet meehebben, maar die volgens Andreas historisch horen bij de streek en het ‘terroir’ en dus moeten worden gekoesterd. En als je zijn wijnen proeft: terecht! De oude stokken zijn diepgeworteld en voorzien de druiven zo van alle mineralen en overige voedingsstoffen uit de verschillende lagen van de bodem, afwisselend bestaand uit löss, leem, klei en kalkmergel. De percelen die hij door bevriende wijnboeren laat bewerken, zijn niet officieel als biologisch gecertificeerd, maar worden zo wel beheerd. Grassen, bloemen en kruiden tussen de wijnranken, alles handmatig bewerkt. En daarmee komen er bij de handmatige oogst de beste druiven van de ranken af, waarvan Andreas vervolgens zijn wijnen maakt. En ook dat gaat kleinschalig, specifiek, handmatig en met een lage opbrengst, in de garage achter zijn huis. Zo maakt hij gebruik van stenen vaten, glasballonnen, RVS vaten (biervaten!) en 'barriques' om voor elke wijn afzonderlijk (zijn productie is zo klein, eigenlijk niet economisch haalbaar, dat hij van sommige wijnen maar een totale jaarproductie heeft van 300 flessen) voor elke wijn afzonderlijk tot een prachtig resultaat te komen. Soms elegant (Portugieser, Spätburgunder, Sylvaner Alte Reben), soms expressief (zoals bijvoorbeeld de Sylvaner noch ältere Reben). Alles spontaan (met natuurlijke gisten) vergist, meestal met maar weinig zwavel of zelfs ongezwaveld en af en toe ongefiltreerd voor het uiteindelijke bottelen.Durst’s wijnen zijn uitermate geschikt om gastronomisch te worden ingezet. Jammer dat er maar zo weinig van is ... https://www.erasmuswijnen.nl/c-5445174/weingut-heinrich-spindler-forst-an-der-weinstrasse-pfalz/ https://www.erasmuswijnen.nl/c-5445174/weingut-heinrich-spindler-forst-an-der-weinstrasse-pfalz/ Het familiewijngoed Heinrich Spindler staat in een lange traditie in het beroemde wijndorp Forst in de Pfalz. Het viert in 2020 precies zijn 400e verjaardag en behoort tot de belangrijkste wijngoederen van de streek. Sinds 2018 is Markus Spindler daarmee de 11e generatie wijnmaker in de familie die het met de mooiste locaties gezegende en inmiddels ongeveer 20 hectare grote wijngoed biologisch beheert. Van de wijngaarden is 80% beplant met riesling, dus je kan Spindler met recht een riesling-specialist noemen!En wat een wijngaarden: Herrgottsacker, Musenhang, Elster, Ungeheuer, Freundstück, Pechstein, Jesuitengarten en Kirchenstück. Dat zijn namen die horen tot de mooiste Einzellagen van de Pfalz. De percelen onderscheiden zich door verschillende microklimaten en hun diversiteit in bodemsoorten, zoals Buntsandstein, basalt, zand, kalk, klei en leem. En die proef je terug in de verschillende wijnen. Vlak naast elkaar gelegen stukken, maar met eigen karakters.Het ultieme doel van Markus is om wijnen te maken die elegantie hebben en tegelijkertijd diepte met zeer precieze aroma's. Tijdens de vinificatie worden o.a. 'macération carbonique', langer schilcontact, wilde gisten, 'battonage' en nieuwe eikenhout toegepast. Maar wel op zo'n manier dat de finesse, mineraliteit en het fruitige karakter nooit verloren gaan. Wat daarbij nodig is om succesvol te zijn? 'Fingerspitzengefühl', oftewel instinct en vakkundigheid. Gelooft u ons, die zijn bij Markus beide in overvloed aanwezig! https://www.erasmuswijnen.nl/c-6998444/rheinhessen/ https://www.erasmuswijnen.nl/c-6998444/rheinhessen/ https://www.erasmuswijnen.nl/c-5445167/weingut-kampf-flonheim-rheinhessen/ https://www.erasmuswijnen.nl/c-5445167/weingut-kampf-flonheim-rheinhessen/ Toen Patrick Kampf in 2011 het roer overnam van zijn vader, wilde hij het familiebedrijf, dat zijn vader Hans-Peter decennialang als een gemengd agrarisch bedrijf had geëxploiteerd, omvormen tot een puur wijnbedrijf. Geen verkoop van wijn op het erf zo vanuit het vat, maar kwaliteitswijnen maken die passen bij de streek rond Flonheim in Rheinhessen. Alles radicaal anders! Hij begon met het aanplanten op het topperceel “La Roche” van riesling- en spätburgunderdruiven om daar uiteindelijk de mooiste wijnen te kunnen maken (de stokken moeten uiteraard eerst ouderen voordat er de eerste wijnen gemaakt kunnen worden, laat staan dat er meer complexiteit kan worden bereikt). Ook is hij snel overgestapt op een zorgvuldiger - en ook biologisch gecertificeerd beheer - van de wijngaarden, wat met een verbeterde kwaliteit van zijn druiven uiteindelijk de basis heeft gelegd voor het maken van steeds betere wijnen.Patrick is eerst begonnen met het maken van een serie goede Gutsweine (de ‘instapwijnen’) van o.a. Riesling, Silvaner, Scheurebe en Grau- & Weissburgunder. Met het ouder worden van de stokken werd de volgende kwaliteitsstap het maken van een (overigens bijzonder mooie) Riesling Ortswein om tenslotte, wanneer de juiste condities voor een Lagewein aanwezig zijn, zijn topwijn “La Roche” uit de hoed te toveren. In de kelder zet Patrick in op spontane vergisting, om meer aroma's uit de wijnen te halen. Daarna geeft hij de wijnen de tijd om zich te ontwikkelen ("Gut Ding will Weile haben", zegt hij dan ook: goede dingen hebben tijd nodig). Door de rijping op fles worden de primaire fruitaroma's weliswaar iets afgezwakt, maar de wijn wint aan spanning en complexiteit. Met deze kwaliteitsslag die Weingut Kampf heeft gemaakt, wordt Patrick nu alom gezien als een ‘rijzende ster’ in Rheinhessen die met zijn 38 lentes nog lang niet uitontwikkeld is en jaar na jaar mooiere wijnen maakt. "Ik vind het belangrijk", zo zegt hij, "om wijngenieters extra bewust te maken van de ambachtelijk geproduceerde magnifieke Duitse wijnen". Patrick heeft ongeveer 13 hectare aan wijngaarden en produceert ongeveer 40.000 flessen per jaar. https://www.erasmuswijnen.nl/c-6780506/weingut-kissinger-uelversheim-rheinhessen/ https://www.erasmuswijnen.nl/c-6780506/weingut-kissinger-uelversheim-rheinhessen/ Het fraai gelegen, traditionele wijndorp Uelversheim bestaat al meer dan 1250 jaar oud en heeft met Jürgen Kissinger een van de pioniers voor droge witte wijn in Rheinhessen binnen zijn gelederen. Toen hij het meer dan 100 jaar oude wijnhuis van zijn vader overnam, werd wit niet alleen droog, maar begon hij ook gretig te experimenteren met witte wijn op kleine houten vaten en spontaan vergisten met behulp van wilde, originele gisten. En met succes: Gault&Millau, die Kissinger in 2023 uitroept tot 'Stijger van het jaar in Rheinhessen' betuigt hem een “handje voor witte wijnen uit het houten vat” te hebben.En ook de toonaangevende wijngids Eichelmann, die het wijngoed dit jaar met 4 van de maximale 5 sterren waardeert, is lovend: “De collectie is zo sterk als een os en biedt het gebruikelijke hoge instapniveau en geweldige topwijnen.” Wijngaarden zoals de Tafelstein (weissburgunder) en de geweldige Geierscheiss (riesling) rondom Uelversheim zelf, en de Oppenheimer Herrenberg in het Rijndal (spätburgunder) maken deel uit van de geschiedenis van het wijngoed, en de familie Kissinger streeft er bewust naar om ook dit cultuurlandschap – want dat is het – te behouden. Daarbij richten zij zich op diversiteit, onder meer door jaar na jaar nieuwe wijnstokken toe te voegen in plaats van de hele boel te rooien en opnieuw te beplanten. Het wijngoed versterkt liever het hele ecosysteem van haar wijngaarden dan dat het telkens ad hoc ingrijpt “wanneer,” zo stellen de Kissingers, “het kind al in de put is gevallen. Vanaf het allereerste begin heeft Jürgen Kissinger zijn wijngaarden biodynamisch willen bewerken, maar pas vanaf 2016, toen duidelijk werd dat zijn zoon Moritz ook wijnboer wilde worden, kon zijn wens werkelijkheid worden. Omschakelen naar biodynamisch brengt risico’s met zich mee en je hebt ook meer mankracht nodig, zodat je het eigenlijk alleen vanuit een veilige financiële situatie kunt doen. In 2019 was de biologische certificering voor het eerst te zien op het etiket. Met de jaargang 2020 is het wijngoed nog een stapje verder gegaan door de certificering van Demeter, waar biodiversiteit en verantwoordelijkheid voor toekomstige generaties centraal staan. Door de omstelling op bio hebben de wijnen onder meer aan diepgang en ziltigheid gewonnen.Minder is meer, tijd en geduld leiden naar het doel. Een veel gehoord adagium onder biologisch c.q. biodynamisch werkende wijnhuizen, dat zich inmiddels ook bewezen heeft. Ook bij Kissinger worden alle wijngaarden worden met de hand geoogst om gezonde druiven te kunnen persen – ingedeeld naar smaak en tanninegehalte. Zonder bezinking, met alles wat de wijngaard brengt, worden de mosten apart vergist in hout. Voor of na de winter ondergaan alle wijnen BSA (malolactische fermentatie). De wijnen blijven minstens tien maanden op hun droesem liggen en worden dan vóór de volgende oogst zonder filtering en met een piepkleine hoeveelheid zwavel gebotteld. Er zijn zo van die wijnhuizen waar de verhoudingen en relaties gewoon kloppen. Weingut Kissinger is er een van: niet alleen krijg je veel wijn voor je geld, zuiver en met een individuele noot, ook de familie zelf is erg aimabel en zeer de moeite waard om te leren kennen. https://www.erasmuswijnen.nl/c-5445172/weingut-weinreich-bechtheim-rheinhessen/ https://www.erasmuswijnen.nl/c-5445172/weingut-weinreich-bechtheim-rheinhessen/ Wat een naam: Weinreich. Met zo’n naam ben je wat aan je stand verplicht en dat maken ze waar! Marc Weinreich is een van de opkomende sterren van Rheinhessen, in het gebied Wonnegau. Samen met zijn broer Jan maken zij in de streek rond Bechtheim op 18 hectare niet alleen biologisch gecertificeerd een collectie mooie wijnen (Gutsweine, Ortsweine en Lagenweine), maar ook een aantal bijzondere natuurwijnen onder het label ‘Natürlich Weinreich’: frisse , onbewerkte en handgemaakte vins naturels. Voor ons nu nog even niet, maar misschien over een tijdje .... Marc is de man met de onconventionele ideeën, zijn broer Jan is degene die de reflectie inbrengt en samen maken ze prachtige wijnen.In de Einzellagen Hasensprung (riesling), Geyersberg (riesling), Stein en Rosengarten (spätburgunder) rondom Bechtheim maken de gebroeders Weinreich hun topwijnen, maar ook hun Ortsweine zijn al van hoge kwaliteit. Dit bereiken zij door de wijngaardsen consequent biologisch te bewerken, de druiven laat en handmatig te oogsten en selecteren, de most op natuurlijkje wijze - spontaan - te laten vergisten en verder niet of nauwelijks in te grijpen. Bij de natuurwijnen ziet Weinreich zelfs af van stabilisatiemiddelen en klaring.Jaarlijks produceert Weingut Weinreich ongeveer 120.000 flessen van hoofdzakelijk riesling, silvaner, weissburgunder en chardonnay. Ze zijn aangesloten bij ‘Maxime Herkunft’, de vereniging van wijnboeren in Rheinhessen die het wijngebied kwalitatief naar een hoger niveau willen brengen.In de toonaangevende Duitse wijngids Eichelmann 2022, staat hun wijngoed met vier sterren bij het selecte groepje 'hervorragend' in Rheinhessen. https://www.erasmuswijnen.nl/c-6998438/wuerttemberg/ https://www.erasmuswijnen.nl/c-6998438/wuerttemberg/ https://www.erasmuswijnen.nl/c-5785804/vdp-weingut-drautz-able-heilbronn-wuerttemberg/ https://www.erasmuswijnen.nl/c-5785804/vdp-weingut-drautz-able-heilbronn-wuerttemberg/ In een buitenwijk van Heilbronn, aan de voet van de Wartberg, voert een smal, onbeduidend straatje midden in een woongebied ons naar het gevestigde Württembergse wijngoed Drautz-Able. Drautz-Able oude stijl, welteverstaan, want inmiddels vindt het grootste deel van de wijnproductie elders plaats. Maar hier, op het oude nest, kan je de geschiedenis nog aanraken, een geschiedenis die teruggaat tot 1496, het jaar waarin de fameuze grondlegger Jodokus Drautz het recht verwierf om een wapenschild te voeren, getooid met witte duif en olijftak, die terugkeren in het helmteken. Deze 525 jarige traditie is voor de familie Drautz echter geen reden om op haar lauweren te rusten. In tegendeel. Door de eeuwen heen heeft het wijngoed een reputatie opgebouwd als trendsetter, als pionier van de Duitse Winzerszene. Zo was Richard Drautz in de jaren tachtig medeoprichter van de H.A.D.E.S.-groep (de ‘D’ staat voor ‘Drautz-Able’), die zich altijd sterk heeft gemaakt voor opvoeding van Duitse wijn op Franse barriques. Dit engagement voor kwaliteit en vooruitgang werd in 1994 beloond met opname in de VDP, de vereniging van kwaliteitswijngoederen. Sinds 2006 hebben mama Monika en zoon Markus de leiding over het wijngoed, enige tijd later bijgestaan door Markus’ grote liefde Stéphanie de Longueville-Drautz. Zij kwam om het vak te leren en is nooit meer weggegaan. Gezamenlijk houden ze de familietraditie in ere door vrolijk te blijven experimenteren. Toch waait er ook een frisse wind. Zo vertelt Markus dat hij weliswaar de opvoeding op barrique van zijn vader heeft overgenomen, maar desondanks de wijnstijl volledig heeft veranderd. Drautz-Able bezit circa 15,5 hectare van de beste wijngaarden rondom Heilbronn en Neckarsulm. Daar groeien wijnstokken voor een breed assortiment aan wijnen, van de traditioneel schwäbische Trollinger en Lemberger tot internationale rassen als Sauvignon blanc. Inmiddels is barriquewijn een van de handelsmerken van het wijngoed geworden. 40 jaar geleden was er nog vrijwel geen kennis over het samenspel tussen hout en wijn; vandaag de dag ligt zowel Sauvignon blanc als Lemberger op barrique en is houtgebruik tot routine geworden. Markus heeft geen haast met zijn wijnen. Ze liggen vaak lang op hout te rijpen en nog langer op de fles. En deze rust doet wonderen: kracht, volheid en finesse worden aldus optimaal geïntegreerd. Voorwaar wijnen waarop je je verheugen kan! https://www.erasmuswijnen.nl/c-6182972/vdp-weingut-heid-fellbach-wuerttemberg/ https://www.erasmuswijnen.nl/c-6182972/vdp-weingut-heid-fellbach-wuerttemberg/ Met ongeveer 10 hectare wijngaard rondom de plaats Fellbach (vlakbij Stuttgart) is Markus Heid een relatief kleine wijnmaker die zich onderscheidt met kwalitatief hoogstaande, pure en al sinds 2007 biologisch gecertificeerde wijnen. Per jaar produceert hij ongeveer 70.000 flessen van met name Trollinger, Spätburgunder, Lemberger en Riesling. Weingut Heid is lid van de toonaangevende VDP, het Verband Deutscher Prädikats- und Qualitätsweingüter.Zoals zo veel wijnboeren komt Markus oorspronkelijk uit een familie met een gemengd agrarisch bedrijf waar wijn produceren maar een deel van uitmaakte. Vooral wijnen die in volume werden gemaakt van Trollinger, een druivensoort die nu nog maar 20% van zijn totaalproduktie uitmaakt. Markus heeft sinds de jaren negentig zelf zijn weg gevonden om uiteindelijk na de overname van het wijngoed in 1996 (hij is daarmee de 10e generatie wijnmakers sinds 1699) gestaag het kwaliteitsniveau van zijn wijnen te verbeteren (met kleinere opbrengsten per hectare en zorgvuldig, duurzaam wijngaardbeheer) en inmiddels de top van de Duitse wijnproducenten in zicht heeft. Weingut Heid richt zich vooral op rode wijnen, van de Lemberger, Spätburgunder, Trollinger en Portugieser (in totaal ongeveer 75% van zijn wijngaarden). En dat hij daarmee een prachtige serie rode wijnen maakt, blijkt wel uit de nieuwste Eichelmann 2022, een van de toonaangevende wijngidsen voor Duitse wijnen. Markus Heid krijgt hierin de onderscheiding van 'Beste Rotweinkollektion' van Duitsland. Da's niet niks in een land van duizenden wijnproducenten! Weingut Heid heeft (naast diverse percelen rondom de plaats Fellbach en in het Remstal) ook wijngaarden op de Erste Lage 'Fellbacher Goldberg' en de Grosse Lagen 'Fellbacher Lämmler' en 'Stettener Pulvermächer' (bij het plaatsje Stetten). De 'Fellbacher Goldberg' is een Erste Lage ten zuiden van Fellbach. De bodem wordt vooral gekenmerkt door Keuper (gips), Kieselsandstein en Bunter Mergel. De hellingen zijn op het zuidoosten gericht en liggen op een hoogte van ongeveer 250 meter, met een relatief koel microklimaat. De 'Fellbacher Lämmler' is een Grosse Lage ten zuiden van Fellbach, vol op het zuiden gericht met steile hellingen tot wel 60 graden. Een warm microklimaat, met daarnaast voldoende nachtelijke afkoeling door het nabijgelegen Schurwald om de druiven niet alleen rijpheid te geven maar ook voldoende zuren te laten behouden. De bodem bevat ook hier vooral Keuper, Schilfsandstein en Bunter Mergel. https://www.erasmuswijnen.nl/c-6589653/weingut-idler-struempfelbach-wuerttemberg/ https://www.erasmuswijnen.nl/c-6589653/weingut-idler-struempfelbach-wuerttemberg/ In 2012 begon Marcel Idler op 24-jarige leeftijd in het vlakbij Stuttgart gelegen wijndorp Strümpfelbach in Württemberg, regio Remstal, zijn eigen wijngoed. Opgeleid in Geisenheim en met stage-ervaring opgedaan in diverse uiteenlopende wijnstreken (Zuid-Afrika, Frankrijk en Zwitserland) wilde Marcel al vroeg met een eigen wijngoed in de voetsporen treden van zijn familie, waar een lange traditie van wijnmaken heerst. Volledig overtuigd van het belang van duurzame wijnbouw, is hij direct biologisch gaan werken en inmiddels sinds 2016 gecertificeerd.Marcel heeft ongeveer 8,5 hectare aan wijngaarden, hoofdzakelijk gelegen rondom Strümpfelbach, die worden gekenmerkt door een bodem met vooral Keuper (gips) en mergel, doorsneden met stukken zandsteen. Maar ook heeft hij een perceel op de (door de VDP als Grosse Lage geclassificeerde) Stettener Pulvermächer, de oorsprong van de druiven voor zijn prachtige Riesling Kabinett. Marcel heeft voor wit voornamelijk riesling aangeplant en voor rood hoofdzakelijk de typische Württembergse soorten lemberger en trollinger. Zijn wijnen, Guts, Orts en Lagen, zijn over de volle breedte te typeren als karaktervol, allesbehalve mainstream. Marcel maakt wijnen die het karakter van de wijngaard (de bodem, de ligging) en de druif goed tot hun recht laten komen. Voor de spontane vergisting maakt hij grotendeels gebruik van de natuurlijke gisten die in de wijngaard en de kelder voorkomen. Zijn wijn wordt zonder kunstgrepen, expressievol en zuiver gemaakt. Hij laat liever de tijd zijn werk goed doen, dan dat hij veel ingrijpt. De tijd geeft zijn wijnen harmonie, diepte en complexiteit. Marcels witte wijnen kenmerken zich door frisheid en mineraliteit, zijn rode wijnen door finesse en diepte. En bij het afvullen van de wijnen laat hij die als het even kan ongefilterd en minimaal of niet gezwaveld om de puurheid van de wijnen optimaal tot hun recht te laten komen. Tja, als je druiven op en top gezond zijn, dan kan dat! Zo precies als hij z'n wijnen maakt, is hij ook met zijn wijngoed zelf. Er is in 2019 een prachtig, door een architekt ontworpen, wijnproeflokaal gebouwd met oog voor detail. Ja, je zou Marcel best compromisloos mogen noemen. Een nog jonge wijnmaker die jaar na jaar bij Duitse wijnjournalisten steeds mooiere recensies losmaakt. Inmiddels geen belofte meer, maar een Winzer die het waarmaakt! https://www.erasmuswijnen.nl/c-6833573/mousserend/ https://www.erasmuswijnen.nl/c-6833573/mousserend/ Duitse mousserende wijn https://www.erasmuswijnen.nl/c-6833579/wit/ https://www.erasmuswijnen.nl/c-6833579/wit/ Duitse witte wijn https://www.erasmuswijnen.nl/c-6833588/rose/ https://www.erasmuswijnen.nl/c-6833588/rose/ Duitse rosé wijn https://www.erasmuswijnen.nl/c-6833594/rood/ https://www.erasmuswijnen.nl/c-6833594/rood/ Duitse rode wijn https://www.erasmuswijnen.nl/c-6833597/zoet/ https://www.erasmuswijnen.nl/c-6833597/zoet/ https://www.erasmuswijnen.nl/c-5443540/onze-wijnen/ https://www.erasmuswijnen.nl/c-5443540/onze-wijnen/ https://www.erasmuswijnen.nl/c-5497408/themadozen/ https://www.erasmuswijnen.nl/c-5497408/themadozen/ Iedere doos hebben we samengesteld rond een thema: druivenras(sen), wijnhuis, drinkmoment of bijzondere aangelegenheid. De wijnen zijn op een speelse manier beschreven om u een beetje een idee te geven wat u kunt verwachten. Maar als u vragen heeft, bel of mail ons gerust. We proberen uw vraag dan zo goed mogelijk te beantwoorden. Daarbij krijgt u van ons het beste advies, afgestemd op uw persoonlijke smaak. https://www.erasmuswijnen.nl/c-5905943/kelderrestanten/ https://www.erasmuswijnen.nl/c-5905943/kelderrestanten/ Nu de laatste flessen, soms tot wel 25% korting! Zolang de voorraad strekt ... https://www.erasmuswijnen.nl/c-7088579/winzergluehwein-voorbestelling-mogelijk-tot-en-met-27-november-2023/ https://www.erasmuswijnen.nl/c-7088579/winzergluehwein-voorbestelling-mogelijk-tot-en-met-27-november-2023/ De perfecte metgezel voor het koude seizoen: Winzerglühwein brengt de kerstmarkt rechtstreeks naar uw huis! Vanaf nu tot en met uiterlijk maandagavond 27 november 2023 kunt u deze Winzerglühwein vooraf bij ons bestellen via info@erasmuswijnen.nl – daarna zolang de (kleine) voorraad strekt! Hij kost € 9,95 per liter. Sinterklaas- of kerstwijn? Vroeger dronken mijn (groot)ouders wel ‘bisschopswijn’ in de periode vlak voor en op Sinterklaasavond, een opgewarmde wijn bereid met kaneel, kruidnagel, steranijs en sinaasappel, en in Nederland niet zelden gezoet. De drank is eigenlijk niets anders dan Glühwein, maar je komt hem hier ten lande niet vaak meer tegen. Nee, de moderne mens drinkt glühwein tijdens wintersport en rond kerst, waar hij dan tevens als excuus geldt om een Duitse Weihnachtsmarkt te bezoeken, niet al te ver over het grens het liefst. Zo zijn onder Nederlanders vooral die van Kleef, Oberhausen, Essen, Münster en Düsseldorf zeer geliefd. Natuurlijk met respect voor d’oude heer, dus pas nadat Sint vertrokken is. Maar glühwein wordt ook ‘thuis’ steeds populairder, niet alleen de goedkope industriële, maar ook de flink duurdere kwaliteitsglühwein, in Duitsland officieel als Winzerglühwein aangeduid. De naam zegt het eigenlijk al: dit is echt een glühwein die door de wijnboer zelf gemaakt en verkocht wordt. Wat is er zo speciaal aan Winzerglühwein? Aan Glühwein van de wijnmaker zelf dus? Is dat alles? Moet-ie daarom zoveel kosten? Nee, natuurlijk niet. Een Winzerglühwein is een wijn van hoge kwaliteit, die een aanzienlijk betere smaak biedt dan glühwein uit de supermarkt of discounter. De verse bereiding en de aroma’s van uitgelezen ingrediënten maken het verschil tussen commerciële glühwein en glühwein van de wijnboer. Commerciële glühwein wordt industrieel geproduceerd door diverse Europese, goedkope wijnen met elkaar te mengen. De kwaliteit van die wijnen is vaak twijfelachtig en daarom wordt veel suiker gebruikt om de smaak te maskeren. Bij glühwein van de boer stamt de wijn van druiven uit de eigen wijngaarden en wordt hij ook ‘in eigen huis’ geproduceerd. Winzerglühwein heeft tussen de 7% en 14,5% alcohol. Om te aromatiseren mag de Winzer enkel en alleen natuurlijke smaakstoffen, aromatische kruiden en echte specerijen gebruiken. Toevoeging van water of extra alcohol is verboden, evenals het gebruik van vruchtensap. Wordt aan al deze voorwaarden voldaan, dan mag de boer zijn glühwein ‘Winzerglühwein’ noemen. Winzerglühwein van Markus Drautz Bij VDP.Weingut Drautz-Able heeft Markus Drautz ook dit jaar weer heel goed gelet op de samenstelling van de aroma’s en de best mogelijke wijnkeuze voor dit onbezorgde wintervertier: lemberger, verfijnd met kaneel en het extract van hibiscusbloesem, vlier-, bos- en zwarte bessen, plus druiven. Synthetische smaakstoffen zitten er niet in. Zo is een fruitige glühwein ontstaan die niet te zoet smaakt. Ook het alcoholgehalte is aantrekkelijk, want met slechts 11,5% lekker laag. De fijne kaneeltoets en al die heerlijke bessenaroma’s in combinatie met een hartverwarmende kruidigheid geven deze wijn een onweerstaanbare aantrekkingskracht. Volgens Markus zelf smaakt de glühwein overigens nog beter met een schijfje sinaasappel in de beker! Let op: u moet de glühwein altijd vers verwarmen (tot maximaal ca. 70°C) en niet koken, anders verliest hij zijn fruitigheid en unieke fijn-kruidige aroma. Gebruik geen pan van koper, aluminium of ijzer, want dan is er kans op bederf en smaakverlies. RVS is voor het opwarmen ideaal. Proost! https://www.erasmuswijnen.nl/c-6888521/riesling-pinot-co-spoorwegmuseum-utrecht-vakbeurs-26-juni-2023/ https://www.erasmuswijnen.nl/c-6888521/riesling-pinot-co-spoorwegmuseum-utrecht-vakbeurs-26-juni-2023/ https://www.erasmuswijnen.nl/c-6888509/proeverij-duitse-wijnen-new-talents-tasting-vakbeurs-8-mei-2023/ https://www.erasmuswijnen.nl/c-6888509/proeverij-duitse-wijnen-new-talents-tasting-vakbeurs-8-mei-2023/ Samen met Manfred Rothe staan we maandag 8 mei op de Duitse Proeverij in Amsterdam! https://www.erasmuswijnen.nl/c-6888506/vergelijkende-wijnproeverij-spaetburgunder-ew-klantenproefpanel-7-mei-2023/ https://www.erasmuswijnen.nl/c-6888506/vergelijkende-wijnproeverij-spaetburgunder-ew-klantenproefpanel-7-mei-2023/ https://www.erasmuswijnen.nl/c-6797507/gut-wilhelmsberg-op-bezoek-bij-erasmus-wijnen-2-februari-2023/ https://www.erasmuswijnen.nl/c-6797507/gut-wilhelmsberg-op-bezoek-bij-erasmus-wijnen-2-februari-2023/ Het beroemde, in 1845 opgerichte Weingut Wilhelm Meuschel uit het iets ten zuidwesten van Würzburg gelegen Kitzingen (Franken) is in 2018 overgenomen door Markus Heid en Lukas Herrmann. Het wijnhuis werd omgedoopt tot ‘Gut Wilhelmsberg’ en is sinds 2021 biologisch gecertificeerd. Manager of Sales is al enige tijd de sympathieke energiebundel Bastian Hartwig, die zijn sporen heeft verdiend in de Münchner gastronomie en van Franken zijn nieuwe ‘Heimat’ heeft gemaakt. Op donderdag 2 februari jl. meldde hij zich bij ons met een hutkoffer vol prachtige wijnen, waaronder die van het fränkische parade-druivenras silvaner, maar ook riesling en spätburgunder, alsmede diverse Sekten. Een korte impressie in beelden van de zeer geslaagde avond. Houdt onze website en Facebook in de gaten, want u zult weldra meer van onze samenwerking vernemen! https://www.erasmuswijnen.nl/c-6681695/grote-grauburgunder-genotsproef-ew-klantenproefpanel-13-november-2022/ https://www.erasmuswijnen.nl/c-6681695/grote-grauburgunder-genotsproef-ew-klantenproefpanel-13-november-2022/ EW-Klantenproefpanel van start met Grote Grauburgunder Genotsproef Na eerder dit najaar een succesvol proefballonnetje te hebben opgelaten in het dubbeldijkse dorpje Rossum (wij zaten aan de Waalse kant), viel de eer van de eerste officiële bijeenkomst van ons uitgelezen klantenproefpanel ten deel aan de inmiddels 100-jarige, gezellig-chique Utrechtse woonwijk Oog in Al. Hoewel even verderop Sint en zijn Pieten de gracieuze grachten onveilig maakten, bleken gastheer Jan van der Torre en de rest van het proefpanel geen oog te hebben voor dergelijke freubels: er werd geproefd dat het een lieve lust was, en niet minder gediscussieerd, met - dat moet gezegd - soms verrassende resultaten. Wij bedanken ons bij alle aanwezigen voor deze prachtige middag, die leerzaam en gezellig tegelijk was, en absoluut doet verlangen naar meer! https://www.erasmuswijnen.nl/c-6460999/markus-drautz-selektion-proeverij-23-februari-2022/ https://www.erasmuswijnen.nl/c-6460999/markus-drautz-selektion-proeverij-23-februari-2022/ Wijnliefhebbers opgelet: Plezier met proeven op niveau! Op woensdag 23 februari 2022 organiseert Erasmus Wijnen de online proeverij Markus Drautz SELEKTION met een aantal uitgelezen wijnen van VDP.Weingut Drautz-Able. En Markus Drautz is zelf aanwezig om zijn wijnen van een enthousiasmerende toelichting te voorzien. De online proeverij zal via Zoom worden georganiseerd en start om 19:30 uur. Vanaf 19:20 uur kun je inbellen via een link die wij je tijdig zullen doen toekomen. Hieronder volgt een uitgebreide toelichting over hoe je je voor de proeverij kunt aanmelden en welk moois je dan te wachten staat. https://www.erasmuswijnen.nl/.../actiedoos-markus-selektion/(niet meer actief) Om in de heldere taal van Stefaan Soenen te spreken: “Iedereen kan leren om wijn te proeven en iedereen doet het op zijn eigen manier, met liefst zo veel mogelijk plezier en emotie. Want daar doen we het uiteindelijk voor.” Welnu, wij geloven dat een nieuwjaarsproeverij met de innemende Markus Drautz (in nuce: top-wijnmaker, voorzitter van de VDP Württemberg én mensenmens vol droge humor) precies dat brengt waar ons inziens zo’n behoefte aan is: een samenzijn van vrienden, familie, collega’s, buren en kennissen – van amateur tot professional – om met elkaar te genieten en van elkaar te leren. Wijnproeven is een vaardigheid die je kunt leren en telkens mag blijven oefenen, en dat gaat gelukkig ook prima online! Hoe gaat het in zijn werk? Klik op bovenstaande link en bestel de Actiedoos Markus SELEKTION met 10% korting. Je krijgt dan zes prachtige Drautz-Able wijnen én een uitnodiging voor een gratis online proeverij in het nieuwe jaar met Markus zelf en Maarten en Ragnar van Erasmus Wijnen erbij. Tegen de tijd dat de proeverij plaatsvindt, sturen wij 100ml-flesjes met de te proeven wijnen naar het gewenste adres. Het is dus niet nodig om meteen de eigen 0,75 liter-flessen te open; er kan ook eerst vrolijk geoefend worden met de proefflesjes. Wat zit er in de Actiedoos van Markus Drautz? Alles voor beginner tot wijnexpert, zouden we willen zeggen: Trollinger trocken 2018 Donkerder dan in andere jaren maar nog steeds een lichtrode wijn, transparant maar zeker niet ‘dun’, leicht aber kräftig! In Markus’ assortiment is deze Trollinger anders dan zijn andere wijnen, zowel qua bereiding als qua smaakprofiel. In ieder geval heeft de wijn geen snippertje hout gezien, wat bij Weingut Drautz-Able tamelijk uitzonderlijk mag worden genoemd. Een soepel drinkbare wijn met fruitige tonen van bramen en kersen, fijne kruiden en zachte tannines, die in Württemberger liefkozend ‘Schwabenmilch’ genoemd wordt. Lekker bij pasta, ham, aardappelsalade, gerookte vis zoals makreel en wat de Schwaben Schwarzwurst noemen. Ook gekoeld erg prettig. Riesling ‘Alte Rebe’ 2019 Een bijzondere en bijzonder harmonische Guts-Riesling die een beetje richting ‘Burgunder’-wijnen gaat. Deels zeven maanden lang gerijpt op houten vaten van 1200 liter, waardoor een rondere structuur met minder uitgesproken zuren ontstaan dan veel ‘typische’ Rieslings hebben. Het (grotere) deel dat op RVS wordt opgevoed, gebruikt Markus om meer spanning en frisheid in de wijn te brengen. Aroma’s van groene appel en abrikoos, maar ook bloemig – vooral droogbloemen – en een tikkeltje kruidig. Lemberger trocken 2017 Dé tip voor iedereen die een wat minder bekend druivenras op tafel wil hebben. Mooi donkerpaars van kleur en aangenaam fruitig met aroma’s van zwarte kersen en bessen, bramen en jeneverbessen. In de mond naast donker fruit ook licht aards met een kruidnagel. Zachte tannines en een weldadig laag zuurgehalte. Doet denken aan een goede Syrah-wijn. De volle afdronk houdt lang aan. Veelzijdig inzetbaar, van lichtere maaltijden tot rosbief, wild en draadjesvlees. Een mooi kerstdiner kan de wijn makkelijk aan! Door Harold Hamersma overigens met een deftige 9- beoordeeld. Sauvignon Blanc trocken HADES 2019 Wat Markus van zijn Fumé blancs geleerd heeft, probeert hij ook deels in zijn witte HADES-wijnen mee te nemen – enerzijds helder most, anderzijds ongeklaard sediment op eigen vaten, spontane vergisting, houtopvoeding met rijping op de gistcellen (‘sur lie’) enz. enz. Hierdoor ontstaat een prachtig complexe eetwijn, een ‘Wein der Gegensätze’ zoals Markus het noemt, zowel fraai elegant met een schitterend ronde structuur als wild aromatisch met krachtige en rijpe indrukken. Tonen van kruisbes, paprika en vanille. Prima passend bij licht vlees (gevogelte, kalf), zeevruchten en vis, maar ook bij de Aziatische keuken. Lemberger trocken HADES 2015 “Zó vanuit de barriquekelder in uw glas,” schrijft Markus, maar daarbij moet aangetekend worden dat hij een ruimer tijdsbegrip heeft dan de meesten van ons. Deze complexe rode wijn is namelijk goed drie jaar uitgebouwd op kleine barriques (225 liter vaten) en pas in 2019 op de fles gekomen. Inmiddels zijn we twee jaar verder en de HADES-Lemberger is nog steeds zo fris als een hoentje. Anders gezegd: om écht van de wijn te kunnen genieten heeft hij lucht nodig en dit krijgt de Lemberger door hem te ‘karaferen’ – de fles volledig uitschenken in een karaf, een paar uur laten staan en dan eventueel weer terug op de fles. Voilá. En dan heb je een rijke, krachtige rode wijn die met aroma’s van rijpe donkere kersen, pruimen, wilde bessen en chocolade, met fijne, welhaast notige houttonen en zachte tannines, niet alleen perfect past bij wild, stoofvlees of rund, maar ook een prima begeleider is van oude kazen. Sauvignon Blanc Auslese edelsüss 2018 (375ml) Een elegant lichte (10,5% alcohol) en lichtzoete maar tegelijkertijd frisse dessertwijn, met aroma’s van vlierbloesem en verder tonen van honingmeloen, lychee en kruisbes. In tegenstelling tot bijvoorbeeld Sauternes is deze Auslese gemaakt van uitsluitend gezonde druiven zónder botrytis cinerea (nobele rot). Past geweldig bij bijvoorbeeld crème brulée of kazen zoals Roquefort of verse geitenkaas met honing. https://www.erasmuswijnen.nl/c-5749313/de-zomer-in-je-bol-proeverij-4-juni-2021/ https://www.erasmuswijnen.nl/c-5749313/de-zomer-in-je-bol-proeverij-4-juni-2021/ Op vrijdag 4 juni organiseert Erasmus Wijnen van 20:30 uur tot uiterlijk 22:00 uur een kleine online proeverij 'De zomer in je bol'. Of het weer begin juni nu wel of niet zomers aanvoelt, met onze proeverij krijg je de gelegenheid om een momentje helemaal voor jezelf te hebben. Drie Duitse kwaliteitswijnen van duurzaam werkende wijnboeren uit de Pfalz en Rheinhessen, vergezeld van relevante informatie en persoonlijke anecdotes door Maarten Drop en Ragnar van Es, met dat alles willen wij gezamenlijk en voortijdig de zomer inluiden. Inschrijven via een korte bericht aan info@erasmuswijnen.nl, voorzien van naam, adres en telefoonnummer. De kosten bedragen € 45 inclusief verzendkosten. Voor dat bedrag ontvang je niet alleen drie flessen authentieke wijn, keurig verdeeld over Sekt, rosé en wit, maar zoals gezegd ook informatiemateriaal en begeleiding door Maarten en Ragnar. Verdere informatie volgt na aanmelding. Wij verheugen ons al om jullie 4 juni a.s. online te zien! https://www.erasmuswijnen.nl/c-6743909/sulfiet-in-de-wijn/ https://www.erasmuswijnen.nl/c-6743909/sulfiet-in-de-wijn/ Soms hoor je van wijndrinkers dat ze gevoelig zijn voor sulfiet in de wijn. "Daarvan heb ik de volgende dag koppijn." Veelal wordt de aanwezigheid van sulfiet in verband gebracht met hoofdpijn achteraf. Maar wetenschappelijk onderzoek heeft dat tot op heden nog niet kunnen aantonen. Wat is sulfiet en waarom zit er sulfiet in wijn? Een korte uitleg. Sulfiet (zwavel) zit, in kleine hoeveelheden, in elke wijn. Druiven in de wijngaard bevatten vanuit de natuurlijke omgeving altijd een minimale hoeveelheid zwavel. Wijn zonder sulfiet bestaat eenvoudigweg niet. Er staat in het beste geval op een fles "geen zwavel toegevoegd", wanneer de wijnmaker dit achterwege laat. Maar vaak voegen de wijnmakers in de wijnkelder ook sulfiet toe aan de wijn, ofwel tijdens het proces van vergisten en/of rijpen, ofwel bij het bottelen van de wijn. Waarom doen ze dat? Sulfiet (zwavel) is een organische stof die de ontwikkeling van micro-organismen, schimmels en resten van gisten in de wijn afremt. Ook kan het de oxidatie van een wijn vertragen, zodat de wijn langer fris blijft. De wijn wordt als het ware 'langer houdbaar'. Bij rode wijn geven tannines ook een beschermende werking tegen ongewenste veroudering en groei van micro-organismen, maar witte wijnen hebben amper tot geen tannines en worden dan ook vaker en meer gezwaveld dan rode wijnen. Hoe gezonder de geoogste druiven zijn, dus met zo min mogelijk micro-organismen en schimmels, des te minder is het nodig om die wijn middels toevoeging van zwavel langer houdbaar te maken. En dat is wat de duurzame, biologische en bio-dynamische wijnboeren dan ook nastreven: een zo gezond mogelijke wijngaard (plant, bodem en omgeving) die bij de oogst gezonde druiven voortbrengt. Dan is het immers voor de wijnmakers nauwelijks tot niet nodig om in de kelder bij het wijnmaken of bottelen te 'zwavelen'. Wanneer u achter op de fles de vermelding ziet staan dat er geen sulfiet is toegevoegd, weet u in ieder geval dat de wijnmaker een zo gezond mogelijke wijngaard en kelder nodig heeft gehad om dat mogelijk te kunnen maken. Een extra argument voor duurzaam geproduceerde wijnen! https://www.erasmuswijnen.nl/c-5709973/in-de-pers/ https://www.erasmuswijnen.nl/c-5709973/in-de-pers/ ∙ 22 april 2023 Onno Kleyn in het Volkskrant Magazine ∙ Februari 2023 Petri Houweling in Winelife ∙ Januari 2023 Magda van der Rijstin Perswijn ∙ 17 december 2022 Harold Hamersma 'Feestbubbels' in het Algemeen Dagblad ∙ 19 november 2022 Onno Kleyn in het Volkskrant Magazine ∙ 6 augustus 2022 Harold Hamersma in De Grote Hamersma ∙ 17 maart 2022 Harold Hamersma in De Grote Hamersma ∙ 12 februari 2022 Onno Kleyn in het Volkskrant Magazine ∙ 11 december 2021 Harold Hamersma 'Mousserende wijnen' in het Algemeen Dagblad ∙ 7 november 2021 Harold Hamersma in De Grote Hamersma ∙ 22 mei 2021 Onno Kleyn in het Volkskrant Magazine ∙ 13 februari 2021 Harold Hamersma in De Grote Hamersma https://www.erasmuswijnen.nl/c-7761344/onno-kleyn-in-het-volkskrant-magazine-van-25-oktober-2025/ https://www.erasmuswijnen.nl/c-7761344/onno-kleyn-in-het-volkskrant-magazine-van-25-oktober-2025/ https://www.erasmuswijnen.nl/c-7447569/meneer-en-mevrouw-hamersma-in-ad-mezza-van-1-februari-2025/ https://www.erasmuswijnen.nl/c-7447569/meneer-en-mevrouw-hamersma-in-ad-mezza-van-1-februari-2025/ https://www.erasmuswijnen.nl/c-7343482/onno-kleyn-in-het-volkskrant-magazine-van-26-oktober-2024/ https://www.erasmuswijnen.nl/c-7343482/onno-kleyn-in-het-volkskrant-magazine-van-26-oktober-2024/ Er is inmiddels een complete generatie, wat zeg ik, er zijn er wel twee of drie die geen idee hebben wat het stijven van linnengoed is. Van slapen onder gesteven lakens. Van het aantrekken van gesteven hemden. Dat voelt anders, chic, en ruikt naar aandacht, naar het nemen van tijd, naar die vaak aangehaalde rust en regelmaat. Want het was een klus hoor, stijven, uit te voeren tijdens het strijken. Waar wil ik naartoe? Naar Duitsland. Naar de Pfalz en naar Weingut Dengler-Seyler. Waar Eva en Matthias Seyler biologische wijn maken met evenveel toewijding en zorg als waarmee mijn moeder onze lakens streek. Je ruikt en proeft het in de Maikammer Chardonnay 2022, rein en elegant, wit fruit en dito bloemetjes, perfect gecompleteerd door een randje vanille en boter door houtrijping. Net zo gesoigneerd is de Autumnus Cuvée Rot 2018, een herfstwijn van verschillende blauwedruivenrassen, spätburgunder, frühburgunder en merlot. Ook hierin een likje eikenhout en een gebalanceerde smaak, fijne bite. Knapperig rood, ruisend wit uit de warmste regio van Duitsland. Als het buiten gaat stormen is hier gebottelde sereniteit: wijn als gesteven vertrouwen. Dengler-Seyler Maikammer Chardonnay 2022, Pfalz, € 15,- Idem Autumnus Cuvée Rot 2018, € 14,-www.erasmuswijnen.nl Prijs/kwaliteit 9 Voor meer achtergronden over dit mooie wijnhuis uit de Pfalz, lees onze pagina van Weingut Dengler-Seyler https://www.erasmuswijnen.nl/c-6893261/onno-kleyn-in-het-volkskrant-magazine-van-22-april-2023/ https://www.erasmuswijnen.nl/c-6893261/onno-kleyn-in-het-volkskrant-magazine-van-22-april-2023/ https://www.erasmuswijnen.nl/c-6893225/proeverij-sauvignon-blancs-hades-van-vdp-weingut-drautz-able-in-winelife-2023-nr-81/ https://www.erasmuswijnen.nl/c-6893225/proeverij-sauvignon-blancs-hades-van-vdp-weingut-drautz-able-in-winelife-2023-nr-81/ https://www.erasmuswijnen.nl/c-6782840/proeverij-sauvignon-blancs-hades-van-vdp-weingut-drautz-able-in-perswijn-2023-nr-1/ https://www.erasmuswijnen.nl/c-6782840/proeverij-sauvignon-blancs-hades-van-vdp-weingut-drautz-able-in-perswijn-2023-nr-1/ https://www.erasmuswijnen.nl/c-6724511/harold-hamersma-feestbubbels-in-het-ad-van-17-december-2022/ https://www.erasmuswijnen.nl/c-6724511/harold-hamersma-feestbubbels-in-het-ad-van-17-december-2022/ https://www.erasmuswijnen.nl/c-6685370/onno-kleyn-in-het-volkskrant-magazine-van-19-november-2022/ https://www.erasmuswijnen.nl/c-6685370/onno-kleyn-in-het-volkskrant-magazine-van-19-november-2022/ "Alte Reben hè, oude wijnstokken, die geven toch telkens weer de beste wijn." Onno Kleyn wílde eigenlijk helemaal niet kiezen tussen Marcels uitstekende Strümpfelbacher Trollinger en de net zo uitstekende Bechtheimer Riesling van Marc en Jan Weinreich. Maar ja, hij móést en dus staat deze week de Strümpfelbach Trollinger Alte Reben trocken 2021 van Weingut Idler uit Württemberg alléén in het zonnetje bij het Volkskrant Magazine.* Wijnen van Marcel Idler kost het overigens geen centje pijn om in het zonnetje te staan, niet zijn top-rieslings of -lembergers en niet de lieveling van menigeen die in ’t Ländle op pad is: de trollinger – in de regel een lichte rode wijn voor alledag, maar wel eentje die ook ambities kan hebben. En laat Onno nu nét zo’n ambitieuze trollinger hebben uitgezocht voor het Volkskrant Magazine! Waar de Guts-trollinger met zijn fruitige lichtheid primair voor een jeugdig en ‘onschuldig’ publiek is bedoeld, daar presenteert de Orts-trollinger Alte Reben zich reeds als een kleine grote rode wijn, die ook fijnproevers als Onno Kleyn weet te bekoren. Mooi hoe hij steeds oog blijft houden voor het bijzondere in het alledaagse leven... *Bij het artikel in het fysieke Volkskrant Magazine valt abusievelijk en onfortuinlijkerwijze slechts een 8+ te lezen, daar waar de 8,5 van de (eerdere) digitale versie had moeten staan. https://www.erasmuswijnen.nl/c-6183014/onno-kleyn-in-het-volkskrant-magazine-van-12-februari-2022/ https://www.erasmuswijnen.nl/c-6183014/onno-kleyn-in-het-volkskrant-magazine-van-12-februari-2022/ Onno Kleyn selecteert op 12 februari 2022 onze Fellbacher Goldberg Lemberger trocken 2019 van VDP.Weingut Heid uit Württemberg voor zijn populaire column in het Volkskrant Magazine! Iemand die het weten kan riep het onlangs luid uit: “Het meest ondergewaardeerde topwijngoed van Württemberg!!!” Met drie uitroeptekens. Het adagium ‘onbekend maakt onbemind’ klinkt ook de Lemberger niet vreemd in de oren. En dat terwijl precies dit prachtige druivenras elders als ‘Blaufränkisch’ door Jan en Alleman de hemel in wordt geprezen. Beide verdienen het gewoon om in Nederland een berg nieuwe fans te krijgen, en vice versa. Mede daarom zijn we enorm gelukkig dat de gerenommeerde culinair en wijnjournalist Onno Kleyn in zijn column juist voor Markus Heids Erste Lage (premier cru) Lemberger heeft gekozen! Met een reverence (Onnos ‘kniksje’) naar de voorouderlijke wijntraditie: filosofisch, biologisch, zuiver, zonder Spezialeffekte, opgewonden noch gepolijst, eerder onopgemaakt en goudeerlijk, met een klassiek Schwäbische finesse en grote diepgang. Zoals Onno terecht opmerkt: een wijn die past bij zulke kwikzilverende geesten als Heinrich Heine en Robert Schumann. En natuurlijk bij elke wijnliefhebber met oog voor het fijne! https://www.erasmuswijnen.nl/c-6100006/harold-hamersma-mousserende-wijnen-in-het-ad-van-11-december-2021/ https://www.erasmuswijnen.nl/c-6100006/harold-hamersma-mousserende-wijnen-in-het-ad-van-11-december-2021/ Riesling Sekt van Patrick Kampf bij 'Mousserende wijnen' van Harold Hamersma in het AD In het AD van 11 december proeft de welbekende wijnschrijver Harold Hamersma vlak voor de feestdagen alternatieven voor Champagne, zoals cava, crémant en Sekt. En tot onze grote vreugde staat daartussen ook de Riesling Brut van 'onze' Patrick Kampf! 'Ongetemd' noemt Harold 'm. 'Strak-appelig, citrusdrive, amandelkick, ...' https://www.erasmuswijnen.nl/c-5771845/onno-kleyn-in-het-volkskrant-magazine-van-22-mei-2021/ https://www.erasmuswijnen.nl/c-5771845/onno-kleyn-in-het-volkskrant-magazine-van-22-mei-2021/ https://www.erasmuswijnen.nl/c-6494292/partners/ https://www.erasmuswijnen.nl/c-6494292/partners/ Harries Wine & Deli Pollevie Bar & Kitchen Roemer Wine & Food Café-restaurant Terroir Restaurant Groenland Restaurant De Koetsier https://www.erasmuswijnen.nl/c-6527160/harries-wine-deli-rotterdam/ https://www.erasmuswijnen.nl/c-6527160/harries-wine-deli-rotterdam/ Harries Wine & Deli Hoogstraat 63a 3011 PH RotterdamTel: 010 - 341 7422 Email: info@harries-wine-deli.com Website: www.harries-wine-deli.nl https://www.erasmuswijnen.nl/c-6899003/cafe-restaurant-terroir-utrecht/ https://www.erasmuswijnen.nl/c-6899003/cafe-restaurant-terroir-utrecht/ Lange Nieuwstraat 62 3512PL UtrechtTel.: 030-2722944 Email: info@caferestaurantterroir.nl Website: www.caferestaurantterroir.nl https://www.erasmuswijnen.nl/c-6985613/restaurant-groenland-driebergen/ https://www.erasmuswijnen.nl/c-6985613/restaurant-groenland-driebergen/ Restaurant GroenlandHoofdstraat 155 3971 KJ DriebergenTel: 0343 - 518 637 Email: info@restaurantgroenland.nl Website: www.restaurantgroenland.nl https://www.erasmuswijnen.nl/c-7287981/restaurant-mei-wah-contemporary-chinese-cuisine-eindhoven/ https://www.erasmuswijnen.nl/c-7287981/restaurant-mei-wah-contemporary-chinese-cuisine-eindhoven/ Foto: Anne Pluijm Restaurant Mei Wah Leenderweg 86 5615 AB EindhovenTel: 040 - 211 7557 Email: goodfood@meiwaheindhoven.com Website: www.meiwaheindhoven.nl https://www.erasmuswijnen.nl/c-5443541/contact/ https://www.erasmuswijnen.nl/c-5443541/contact/ Plaats hier uw contactgegevens. https://www.erasmuswijnen.nl/c-5738064/nieuwsbrief-december-2020/ https://www.erasmuswijnen.nl/c-5738064/nieuwsbrief-december-2020/ https://www.erasmuswijnen.nl/c-5738066/in-de-wijngaard-i-snoeien/ https://www.erasmuswijnen.nl/c-5738066/in-de-wijngaard-i-snoeien/ De wijnstokken genieten momenteel van hun welverdiende winterrust. Na de Weinlese en het vallen van de laatste blaadjes, wanneer in stam en wortel voldoende koolhydraten opgeslagen zijn, sluiten ze als het ware de tent om pas in maart, wanneer de temperaturen stijgen, aan een nieuwe cyclus te beginnen. Voor een kleine verstoring van deze rustperiode zorgt alleen de mens met zijn jaarlijkse snoeien en buigen en binden en... tsja, zo rustig is het ’s winters eigenlijk helemaal niet in de wijngaard, althans, niet voor de wijnboer noch voor zijn medewerkers. Het is guur en koud en misschien valt er sneeuw, maar dat dondert niet: zolang het niet vriest in de wingerd, wordt er gewerkt aan de wijnstokken. Maar laten wij ons hier concentreren op de Rebschnitt, het snoeien van de ranken. Zoals gezegd: niet bij vorst. De hele periode tot eind januari is daarom eigenlijk zeer ongunstig en een late snoei brengt veel minder risico met zich. Toch zijn onze wijnhuizen alweer een tijd lang vrolijk aan het snoeien. Dit is zo omdat vorst vandaag de dag veel minder voorkomt dan vroeger, zodat de wintersnoei niet meer aan één bepaalde periode gebonden is. Terloops merk ik op dat dit een van de voornaamste redenen is dat wijnbedrijven kunnen blijven groeien. Snoeien gebeurt niet voor de lol maar heeft minstens twee goede gronden. Ten eerste woekert de wijnrank – een echte klimplant, moet u weten – dan niet tot in het oeverloze. Dit maakt al het latere werk in de wijngaard stukken minder zwaar, zeker wanneer het ervoor zorgt dat de druiventrossen straks op ‘handige’ buikhoogte komen te hangen. Ten tweede werkt het snoeien kwaliteitsverhogend en wel door de uiteindelijke opbrengst per hectare grofweg in goede banen te leiden. Tussen snoei, groei en opbrengst bestaan fysiologische samenhangen die wij hier verder links zullen laten liggen. Snoei is een beheersingsinstrument en daarmee uitermate belangrijk. Het snoeien zelf wordt daarom gedaan door alleen de meest ervaren medewerkers: eerst wordt een gezonde en in de juiste richting groeiende Fruchtrute uitgezocht – eenjarige hout waarop straks de nieuwe ranken met bladeren en vruchten zullen groeien, dan vaak nog een kortere of langere reserve, en tenslotte wordt in amper 20 seconden per wijnstok de overtollig geworden oude vruchtboog en zijn dikste twijgen aangesneden. Het uit de draden rukken en trekken van bundels snoeihout tenslotte – een lichamelijk zware arbeid die de Duitsers eufemistisch Putzen noemen – valt meestal de mindere wijngaardgoden ten deel. https://www.erasmuswijnen.nl/c-5738099/nieuwsbrief-februari-2021/ https://www.erasmuswijnen.nl/c-5738099/nieuwsbrief-februari-2021/ https://www.erasmuswijnen.nl/c-5609857/in-the-spotlight-weissburgunder-met-persoonlijkheid/ https://www.erasmuswijnen.nl/c-5609857/in-the-spotlight-weissburgunder-met-persoonlijkheid/ Weissburgunder stamt uit de nobele druivenfamilie van de Pinots en is zeer waarschijnlijk een spontane mutatie van de Grauburgunder. Weissburgunder is, zoals de naam al aangeeft, de Pinot met de lichtst gekleurde druifjes. De Weissburgunder is verder sterk verwant met de Chardonnay. Ze groeien vaak op dezelfde plekken, al wordt het voor de Weissburgunder wel sneller te heet. Maar Weissburgunder heeft, zo wordt gezegd, een persoonlijkheidsprobleem: vrijwel overal waar Weissburgunder wordt aangeplant, staat hij qua aanzien in de schaduw van andere druivenrassen (Chardonnay, Riesling, Grauburgunder). Dat de Weissburgunder verleidelijk opwindend kan worden, weet slechts een enkeling. Het probleem ligt ook niet zozeer bij het druivenras zelf, als wel bij de wijnboeren. Veel wijnboeren vertroetelen liever hun Chardonnay of Riesling dan hun Weissburgunder. Daar waar Weissburgunder serieus wordt genomen, waar hij écht de kans krijgt, met de juiste Lage en kelderbehandeling, kan hij een zeer grote ster worden, met een geheel eigen karakter. Daar waar Weissburgunder zich goed voelt, is hij thuis Duitsland is één van de weinige herkomstgebieden – naast Alto Adige (Zuid-Tirol) en Oostenrijk – die hoogwaardige droge Weissburgunders voortbrengen. Ook Winzersekte van dit druivenras zijn er veel te vinden, mousserende wijnen gemaakt volgens de traditionele methode. Werkelijk furore maakt Weissburgunder in de Boven-Rijnse Laagvlakte (de Pfalz en Rheinhessen). Dat het druivenras het beste tot zijn recht komt op gemengde kalk(mergel)- en löss(leem)bodems heeft hier zeker veel mee te maken. In Duitsland gedijt Weissburgunder het best in relatief warme cool climates zoals die te vinden zijn in de Pfalz en Rheinhessen. Het druivenras heeft behoefte aan middelzware, kalkhoudende en het liefst zeer diep reikende bodems die voldoende water kunnen opslaan. De bodem mag echter niet te nat zijn en moet goed opwarmen. Op lichte, droge gronden gedijt hij niet en op kalkarme, natte bodems ontwikkelt de wijn eerder een onaangename smaak. Löss, een mengsel uit zand en silt (leem), is een lichtgelig-grijze, kalkrijke sedimentatie van de wind, die door verwering, vooral in de Kwartaire ijstijd, uit divers gesteente ontstond. Verweerde löss wordt ook wel lössleem genoemd. Het lössleem is meestal met los kalkgesteente vermengd. Het herbergt mineralen, is goed doorwortelbaar, voldoende belucht en is de basis voor vruchtbare bodems met een goede wateropslagcapaciteit die goed opwarmen. Kalk is net als löss alom vertegenwoordigd. Kalksteen is een maritiem overblijfsel van prehistorische overstromingen en de daarin levende schaal- en schelpdieren, weekdieren en koralen. Die leverden na hun dood het uitgangsmateriaal voor de vorming van kalksteen. In de bovenste laag van de aardkorst komt kalk voor in de vorm van minerale calcium-verbindingen, b.v. calciumcarbonaat (kalksteen). Daarbij bepaalt het dikwijls flinke aandeel klei – bij de voor Duitsland belangrijke wijngaardbodem kalkmergel is dat bijvoorbeeld 35% – de uiteindelijke eigenschappen van de bodem. Kalkgrond kan ook goed water vasthouden en de veelal in de bovenste grondlaag aanwezige löss zorgt voor een goede nutriëntenvoorziening, voor zover het kalkgehalte hoog genoeg is.Tot slot zijn voor goede Weissburgunder hogere mostgewichten nodig bij een middellate oogst, dus veel zonuren zijn essentieel. Geur- en smaakkenmerken Weissburgunder lijkt meer op Chardonnay dan op Grauburgunder, met een tamelijk neutraal karakter, milde zuren, een gematigd alcoholpercentage, medium tot medium+ body, en subtiele aroma’s van niet al te rijp fijn fruit: appel, peer en kweepeer, maar ook abrikoos en een vleugje citrusvruchten. De wijn heeft meestal warme secondaire aroma’s en smaken: een zekere rokerigheid, mineraliteit en honingachtige ondertonen. Op kalkbodems (calcium en magnesium) komt Weissburgunder het meest tot zijn recht. Kalk is een smaakdrager, geeft in de mond meer bite en dus mineraliteit (o.a. ziltigheid). Bij de sowieso al discrete aroma’s van de Weissburgunder is een krijtachtige, koele kalkinvloed te herkennen. Daarnaast is de invloed van kalk vooral terug te vinden in de structuur van de zuren. De kalk-mond is weelderig zacht. Kalkmergel zorgt verder voor meer aromatische wijnen. Löss en lössleem geven de wijn vooral een krachtige sappigheid. Qua smaak zijn löss-Weissburgunders echt warm en volumineus, met een krachtige body die te danken is aan de diepgrondigheid van de bodem. Löss zorgt voor een goede bewaarwijn: de Weissburgunder is in de jeugd gesloten en ontwikkelt zich relatief langzaam. Het beste smaakt hij na een paar jaar rijping. Kelderinvloeden Weissburgunder van RVS-tanks is sprankelend maar niet met zulke duidelijke zuren als bij Riesling; hij is wat milder. Op hout opgevoede Weissburgunder is smeuïg maar niet zo boterig als Chardonnay. Weissburgunder heeft een beetje lucht nodig, waardoor de opvoeding (deels) op hout plaatsvindt, maar bij de beste wijnen gebeurt dit nooit meer op barriques, eerder op (gebruikte) tonneaus van 500 liter of Halbstückfässer van 600 liter, licht getoast en soms zelfs helemaal niet, met extra fijne poriën, en daarna rijping of de gistcellen. Dit resulteert in een vollere en complexere smaak.Bij lange rijping op de gistcellen (sur lie) ontstaat die kenmerkende, wat Duitsers noemen Burgunderschmelz, waarbij de wijn haast letterlijk smelt op de tong! Onze Weissburgunders Sektkellerei Andres & Mugler, 2018 Pinot Blanc brut (Sekt) De Weissburgunder Sekt van het Deidesheimer Sonnenstück staat op löss en leem met kalk in de ondergrond. Vrij bijzonder, want het overgrote deel van de wijngaard bestaat uit zand, leem en kiezelsteen. Een jaar sur lie, dus prachtige Burgunderschmelz. Maak 'm even kort voor het schenken open en geef 'm een klein beetje lucht. en voor de droge Weissburgunders een overzicht van licht & fris naar vol & rijk: Dengler-Seyler, 2019 Weissburgunder trocken Kirrweiler Kirrweiler heeft een lichte lössleembodem met een klein kalkaandeel. Opvoeding op RVS, zeer reductief (geen invloed van zuurstof bij rijping, zoals bij houtrijping). Voor de liefhebber van een frisse Weissburgunder (een beetje pétillant zelfs), als apertifief of straks lekker in de tuin als de temperaturen weer wat oplopen! Weingut Kampf, 2018 Weissburgunder trocken De Flonheimer Adelberg bestaat overwegend uit kleimergel (kalkhoudende klei) en verweerde fijne zandsteen, ook wel Rotliegendes genoemd. Normaal gesproken is het een warm terrein met een relatief geringe capaciteit om het water vast te houden, maar deze druivenstokken staan niet de hele dag in de volle zon, waardoor er een soort cool climate ontstaat. Van de wijn is 25% opgevoed op Halbstück (600 liter) en de rest op RVS. Daar ligt de wijn rustig op het gist te wachten tot hij vrij laat wordt gebotteld, in juni, na een maand of negen. Een heerlijke doordrinker, sappig en mild, voor nog geen tientje. Weingut Dengler-Seyler, 2018 Weissburgunder trocken Alsterweiler Kapellenberg De Kapellenberg kent een zeer afwisselende bodem, lopend van zwaardere grond met lichte kalkaandelen (kleimergel) via kalkmergel naar een lichtere, zandige leembodem. Opvoeding op tonneaus met extra fijne poriën – half nieuw, half gebruikt – en sur lie. Goed bewaarpotentieel. Ook een echte eetwijn, bij vis, gevogelte, kalfs- of varkensvlees. Weingut Weinreich, 2015 Bechtheimer Weissburgunder trocken De bodem bestaat hoofdzakelijk uit pararendzina (een soort kalkmergel dat nog niet zo sterk verweerd is en ook nog niet zoveel uitspoeling van kalk kent). Opvoeding op oude tonneaus gedurende ongeveer een jaar. Expressiever dan nu wordt deze heerlijke wijn niet! Een rijke, volle Weissburgunder die prima op kan tegen een wat meer uitgesproken gerecht, zelfs als dat wat pittiger. Weingut Bernhart, 2019 Weissburgunder trocken Sonnenberg WB (Wormberg) Wormberg heeft een bodem van kalksteen en krachtige klei (vooral kalkmergel maar ook kleimergel) met her en der stenen. Deze Erste Lage (Premier Cru) wijngaard is een koeler microklimaat. In 2019 was de opbrengst door de droogte in de Franse wijngaard gering (irrigatie is daar verboden), opvoeding op gebruikte tonneau en sur lie. Deze topwijn is heerlijk met bijvoorbeeld gebakken of gepocheerde vis, begeleid door een mooie romige saus en gegrilde groenten. https://www.erasmuswijnen.nl/c-5653936/in-de-wijngaard-ii-buigen-en-aanbinden/ https://www.erasmuswijnen.nl/c-5653936/in-de-wijngaard-ii-buigen-en-aanbinden/ Wie nog nooit gebogen heeft, zou niet mogen snoeienWijnranken zijn net bonenstaken: als je ze niet ergens bij de kladden grijpt en min of meer de nek omdraait, groeien ze rechtop tot in de hemel. Natuurlijk houden ze hun eigen gewicht niet en beginnen ze te hangen als je er niets aan doet, maar de tendens is daar. Deze tendens heeft te maken met wat men in Duitsland de Apikaldominanz van de wijnranken noemt, d.w.z. het streven om zo snel mogelijk in de hoogte te groeien. Hierbij groeien de hoger op de wijnstok gepositioneerde groeiorganen – winterknoppen en topscheuten – sterker (dominanter) dan de lager gelegene. Wijnboeren doen er goed aan om dit streven vanaf het begin te breken. Kort en goed: we snoeien, buigen en binden om de wijnrank in het gareel te krijgen. Lukt dat, dan ontstaat een stabiele vorm met een optimale bladwand waaraan we zo weinig mogelijk hoeven te sleutelen, met druiventrossen die precies op de juiste (pluk)hoogte hangen. Kwaliteit en gemak gaan hier hand in hand. Uit mijn dagboek d.d. 30 maart 2016 “Vandaag heel de dag Ruten gebogen, in de regen zoals aanbevolen wordt. In de regen zijn de scheuten buigzamer waardoor ze dus minder snel breken. Ik kan dit uit eigen ervaring bevestigen, want ik heb vandaag ‘maar’ één scheut afgebroken in een poging hem te buigen. Gelukkig kon ik een toevallig aanwezige Frühfrostrebe (volgens mij bedoel ik hier Ersatzrute, die altijd bewust blijven staan bij de snoei) benutten voor het beleggen van de spandraad. Goed, buigen dus. Buigen kan je op vele manier afhankelijk van de Schnitt (snoeiwijze). Ik heb zowel Halbbogen (een boog tussen twee draden op verschillende hoogte) als Flachbogen of Strecker (horizontaal aangebonden door de scheut om een enkele draad te vlechten) meegemaakt, en beide vormen zowel enkel (in een richting) als dubbel (in twee richtingen). In alle gevallen begeleid je met je ene hand de te buigen twijg, terwijl je met je andere hand buigt. In moeilijke gevallen eerst de Rute lichtjes verdraaien, zeg maar een zachte vorm van ‘prikkeldraad’. Hierdoor breken de houtvezels en wordt de kans op breuk kleiner." Buigen kan vreselijk lastig of vreselijk makkelijk zijn. Een en ander hangt sterk af van de manier waarop gesnoeid is. Is bij het aansnijden van de Fruchtrute gekeken naar de richting waarin later gebogen moet worden – vrijwel altijd bergafwaarts? Zo niet, dan verhoogt dit de kans op breuk. Heeft de snoeiert dikke, zware scheuten laten staan of eerder wat zwakkere twijgen? Deze laatsten genieten de voorkeur, indien ze voorhanden zijn. En heeft hij/zij eventueel om de zoveel wijnstokken een Ersatzrute, een reservescheut laten staan? Breek je namelijk een vruchtscheut af, dan krijg je een gat in de bladwand; er groeit daar immers niets. De oplossing is dan om vanaf de reservescheut tot aan de breuk even stiekem in de verkeerde richting te buigen. Problem gelöst. Overigens is breuk niet zo dramatisch als het klinkt. Zelfs als de scheuten half afbreken, blijven ze bijna altijd in staat om voor een goede voedselaanvoer te zorgen. Aanbinden is eigenlijk altijd wel lastig, zeker wanneer het vriest en je blote handen de nodige verfijndheid moeten ontberen. Aangebonden wordt de gebogen Fruchtrute aan het uiteinde (maar voor het laatste oog) en soms ook halverwege tussen stam en uiteinde. Dat aanbinden kan op verschillende manieren, met dun ijzerdraad, touw of anderszins. Zelf heb ik altijd met een Beli Rebenbindegerät mogen stoeien, waarbij met een simpele trekbeweging de scheut door een dun ijzerdraadje (dat zich op een spoeltje gebonden in het apparaat bevindt) aan de spandraad wordt bevestigd. In theorie dan. Ik heb meer dan één A4 uitleg hoe dat ding zou moeten werken, maar uiteindelijk komt het neer op doen, doen en nog eens doen, ongeacht hoe vaak je draadje in de war komt te zitten of het bindapparaat aan de wijnstok blijft hangen. Frusterend? Wat dacht u! Leuk? Fantastisch! https://www.erasmuswijnen.nl/c-5738100/nieuwsbrief-april-2021/ https://www.erasmuswijnen.nl/c-5738100/nieuwsbrief-april-2021/ https://www.erasmuswijnen.nl/c-5733238/in-de-kelder-bottelen-aandachtspunt-witte-wijn/ https://www.erasmuswijnen.nl/c-5733238/in-de-kelder-bottelen-aandachtspunt-witte-wijn/ Tsja, bottelen, wijn ‘op de fles brengen’, in het Duits Abfüllung genaamd. Heel veel woorden worden er niet aan vuil gemaakt. Als het nodig is, wordt er gebotteld, en dat is dan dat. Als medewerker krijg je een dag van tevoren te horen: “je weet dat we morgen abfüllen, hè!” – maar natuurlijk weet je dat niet, tenzij je dag in dag uit in de wijnkelder werkt. “Ok!”, roep je quasi-enthousiast terug, want wat je staat te wachten, is een dag lang lichamelijke en geestelijke inspanning – zeg maar gerust een uurtje of acht aerobics, zeker wanneer je aan de lopende band staat. Maar ik vind het heerlijk, want bottelen is ook teamwork én fijn werken op effen terrein. Tegenover de verrassing van de medewerker staat de wekenlange en minutieuze voorbereiding van de Kellermeister. Na de bottelprocedure kan hij geen directe invloed meer uitoefenen op de ontwikkeling van de wijn en dus heerst er grote opwinding in de kelder, regelmatig met nachtwerk als gevolg. Een maand of zo van tevoren wordt al geproefd en getest dat het een lieve lust is. De diverse gehalten aan zuur, zoet, alcohol en bitterstof, bij rode wijn ook tannine, worden gemeten om vast te stellen waar nog gecorrigeerd moet worden en wanneer kan worden gebotteld. Ideeën worden verwezenlijkt, op de lange baan geschoven of begraven. En zo wordt het juiste profiel van de wijn bepaald, door tig mengels sensorisch (zintuiglijk beoordeeld) en analytisch (wetenschappelijk gemeten) te onderzoeken. Mengsels? Praten we hier van cuvées dan? “Jein”, zou de Duitser zeggen, ja en nee. Wijn is zelden uit een enkele container afkomstig. Meestal worden twee of meer tanks met elkaar vermengd, of een RVS tank met houten vat. In Duitsland heet dat Verschnitt, het versnijden (couperen) van twee of meer batches van dezelfde wijn. Je hebt ook wijnen die niet zuiver uit een enkel druivenras gemaakt zijn, maar waarin een klein beetje andere wijn is versneden, voor meer kleur of structuur. En natuurlijk bestaan er ook ‘echte’ cuvées die je als wijnmaker in tal van variaties moet proeven om het optimale resultaat te krijgen. Is de wijnmaker helemaal tevreden over de sensorische kwaliteiten van zijn wijn, dan kunnen we nog steeds niet gaan bottelen. Het is namelijk van groot belang dat wijnen die op de fles komen zowel chemisch als microbiologisch stabiel zijn. Zeker bij witte wijnen is dit geen sinecure. Zo kan het bij voorbeeld gebeuren dat na een heel vroege botteling wijnsteen uitvalt, vaak als gevolg van een te lage bewaartemperatuur. Dat is allemaal geen probleem, maar het staat wel slordig. Want wie wil nou voor het drinken van zijn wijntje moeten prutsen met een filter? En dus wordt in de weken voorafgaand aan het bottelen de wijn gecontroleerd op zijn eiwit-, wijnsteen-, microbiologische en zwaveldioxide-stabiliteit. Eiwit komt uit de druiven en het gist in de wijn terecht. Een teveel aan eiwit kan troebelingen veroorzaken en moet voor het bottelen worden verwijderd. Valt bij de koelkasttest wijnsteen uit – het lijkt op bruine gekarameliseerde suiker, dan helpen middeltjes als arabische gom (gummi arabicum) van de acacia-boom of CMC dat uit houtpulp wordt gewonnen. Bacteriën of gist in gebottelde wijn leiden tot stoornissen zoals het vrijkomen van CO2 (koolzuurgas), smaakverandering, vorming van azijnzuur enz. Dat kunnen we niet hebben en dus wordt er meestal gefilterd. Dit filteren dient met mate en op uiterst hygiënische wijze te gebeuren. Bij overmatige filtratie neemt de wijn in kwaliteit af (kleur, geur, evenwicht). Na de filtratie bevindt de wijn zich op ‘steriel terrein’, een gesloten systeem dat met hete stoom gesteriliseerd is. Daartoe behoren slangen en vulinstallatie. Een wijngoed kan een eigen vulinstallatie bezitten of een mobiele installatie huren. Voor beide is iets te zeggen. Zuurstof speelt bij het bottelproces een hoofdrol. Elke beweging verhoogt het contactoppervlak met de lucht, hetgeen meer oxidatie betekent. Turbulente stromingen zorgen voor een verlies aan CO2 en aroma’s. Daaronder lijden in het bijzonder de witte wijnen. Vermijden dus. Vroegtijdige oxidatie op de fles vormt ook een probleem. Dit gebeurt wanneer er niet tot op de juiste halshoogte wordt gebotteld of zuurstof in het Kopfraum achterblijft. Spreken we van zwaveldioxide(-stabiliteit) in wijn, dan hebben we het eigenlijk over het vrije sulfiet aldaar, een zout dat zuurstof bindt en de wijn beschermt tegen oxidatie. Zo’n oxidatie is niet altijd slecht en maakt zelfs deel uit van veel wijnbereidingen. Maar witte wijn verkleurt naar bruin, verliest zijn fruitige aroma’s en gaat grassig en nootachtig smaken. Oxidatieprocessen moeten dus op zijn minst beheerst, bij witte wijn zelfs zoveel mogelijk verhinderd worden. Het toevoegen van sulfiet aan wijn wordt zwavelen of sulfiteren genoemd. Dit is een delicaat werkje. Te weinig sulfiet (en dus te veel contact met zuurstof) en de wijn begint te oxideren, te veel sulfiet (en dus te weinig contact met zuurstof) en de wijn begint te stinken. Overigens bevat wijn, ook biologische, altijd sulfieten als natuurlijk bijproduct van de alcoholische gisting. Nadat de wijn dus de filters verlaten heeft, loopt hij via slangen de vulketel in en via de vulventielen in de flessen. Deze flessen moeten nog wel even op tijd op de lopende band worden gezet, door maximaal twee medewerkers – bij een beetje tempo zo’n 2.500 flessen per uur. Voorwaar een sportief onderdeel van het bottelproces. Overigens gaat het er bij botteling met eigen afvulinstallatie dikwijls wel wat rustiger aan toe. Nieuwe flessen worden meestal steriel verpakt - de flessenhals mag dus niet met de vingers worden aangeraakt – en worden kort voor de botteling met steriel water uitgespoeld om de laatste stof- en glasrestjes te verwijderen. Vervolgens worden de flessen tot het gewenste niveau gevuld, de zuurstof in de flessenhals vervangen door een inert gas dat zwaarder is dan lucht, bij voorbeeld stikstof, en de fles daarna zo snel als mogelijk afgesloten met een kurk of schroefdop. Dan schuiven de volle flessen van de lopende band. Die worden netjes in roosterboxen gelegd om tot rust te komen en ter controle, maar soms ook worden de wijnflessen direct gespoeld, gedroogd en geëtiketteerd. Nu zijn de flessen klaar voor de verkoop. Vroeger of later worden ze in dozen gepakt en op transport gezet. Maar dikwijls hebben we de hectiek van het bottelen dan al lang achter ons gelaten... https://www.erasmuswijnen.nl/c-5729840/wijn-spijs-aspergetijd/ https://www.erasmuswijnen.nl/c-5729840/wijn-spijs-aspergetijd/ 'Welke wijn past het best bij asperges?' Tja, dé aspergewijn bestaat niet. Terwijl Koning Winter en Vadertje Vorst dit jaar langer dan normaal hun poot stijfhouden, zie je overal langs de weg dik ingepakte aspergestekers aan het werk in het regelmatig welvende landschap van lichte zandgrond en zwart-witte plastic. Het is half april en het oogstseizoen is begonnen. En zeggen we eerlijk: de voorjaarsgroet van de eerste versgestoken asperge is dit jaar extra welkom.Met de asperge komt de ‘aspergewijn’ om de hoek kijken. Geen supermarkt of wijnspecialist die niet de gelegenheid te baat neemt om er speciale aandacht aan te besteden, Erasmus Wijnen incluis. De milde en delicate aroma’s van asperge roepen associaties op met de fris-vrolijke geur van vers gebottelde droge witte wijnen, die licht en verkwikkend zijn, zo solo op het terras, maar als ‘aspergewijn’ bij deze of gene aspergegerechten doorgaans hopeloos tekort schieten. In plaats van jong, licht en fris zijn in veel gevallen eerder de wat rijpere wijnen met meer body de ideale begeleiders van het dagvers gestoken witte goud. En dan ben je er nog niet. De ideale wijn moet niet alleen qua smaak goed met de asperge combineren, maar ook de diverse bijgerechten en sauzen – die bij ieder aspergegerecht weer anders zijn – kunnen begeleiden. Voorwaar een zeer complex samenspel. Nog iets om op te letten: asperge smaakt heel soms een beetje bitter. Daar moet vóór de keuze van de wijn rekening mee worden gehouden, dus eerst proeven en dan de wijnkeuze. Waarom? Welnu, dat zit zo: wijnen die op hout hebben gelegen en witte wijnen met duidelijk aanwezige zuren, zoals een knisperende riesling, versterken de bittere smaak en zijn dan niet geeigend als begeleider van dergelijke asperges. Overigens passen rieslings met een restzoetje dikwijls beter bij asperge dan de meer ‘knackige’ familieleden. Maar dit terzijde. Wat drink je bij nu voorbeeld bij witte asperges met ei, beenham of yorkham en botersaus – beurre blanc, plus krieltjes? En wat bij sauce hollandaise? En wat kiezen we als we een stukje vlees erbij willen, of een mooie vis? Hieronder volgen enkele tips, zonder de pretentie volledig te zijn. Weissburgunder en silvaner zijn aspergewijnen par excellence en meteen ook het breedst inzetbaar. Ideaal voor bij beurre blanc, aardappelen, hollandaisesaus en nog veel meer. Gerookte zalm, crème fraische, verse kruiden, kip ook – dat alles natuurlijk met asperge. Deze groente houdt van wijnen met bescheiden fruit en zuren, maar met voldoende body en een zachte, smeltende textuur. Dan zit je gewoon bij weissburgunder – ook met verfijnde houtrijping – en silvaner, en in iets mindere mate bij chardonnay, waarover zo meer. Bovendien kunnen ze als echte ‘eetwijnen’ goed overweg met zetmeel en vet – silvaner gaat bijvoorbeeld super samen met aspergecrèmesoep. Chardonnay en andere witte wijnen kunnen ook mooi gecombineerd worden met asperge. Bij boter- en hollandaisesaus past chardonnay uitstekend, zeker als hij van zichzelf al een licht boterige smaak heeft. Bij zalm en risotto met asperges past chardonnay zonder houtopvoeding, bij een mooie varkenshaas daarentegen graag een iets krachtigere, rijpere chardonnay of grauburgunder met delicate houttonen. Voor een heldere aspergesoep met in plakjes gesneden coquilles kiezen we eveneens grauburgunder. En als we even over de grens richting Elzas kijken, dan zou een Duitse Muskateller wel eens een mooie partner voor witte asperges met Franse vinaigrette-dressing kunnen zijn.En dan zijn er nog enkele vreemde maar niet te versmaden eenden in de bijt. Want een serieuze rosé als die van Karl-Hermann Milch, met een sterk eigen karakter, kan je net zo makkelijk bij asperges met zalm drinken als een silvaner, weissburgunder of chardonnay. Geen tomtidom-rosé dus. En zelfs rood, indien gewenst gekoeld, heeft zijn plaats in het rijk der asperges. Een spätburgunder of portugieser past perfect bij gerechten met lam of biefstuk, en ook bij BBQ-vlees. Deze rode wijnen zijn verfijnd genoeg voor de asperge en krachtig genoeg voor het vlees. Gewoon eens proberen. https://www.erasmuswijnen.nl/c-5835941/nieuwsbrief-juni-2021/ https://www.erasmuswijnen.nl/c-5835941/nieuwsbrief-juni-2021/ https://www.erasmuswijnen.nl/c-5785863/het-maken-van-rosewijn/ https://www.erasmuswijnen.nl/c-5785863/het-maken-van-rosewijn/ De een lukt het maar niet om roséwijn serieus te nemen en loopt met een grote boog eromheen, de ander ziet het als een heerlijk doordrinkwijntje waarover je niet geacht wordt na te denken. Nog steeds ook zijn er mensen die menen dat roséwijn gemaakt wordt door witte en rode wijn met elkaar te mengen. Dit is niet het geval, op enkele uitzonderingen na, te weten: de Rotling-wijnen uit Duitsland, vooral Baden, Württemberg (Schillerwein) en Sachsen, en rosé Champagne uit... inderdaad, de Champagne. Maar voor de rest van de rosés, inclusief onze stille rosés en de rosé Sekt van Dengler-Seyler, komt de wijn voort uit louter blauwe druiven. Blauwe (of rode) druiven dus. Daarvan kunnen dus zowel rode als roséwijnen gemaakt worden. Het verschil zit hem in de duur van het contact van het onvergiste druivensap (most) met de kleurstoffen in de schillen, vóórdat het wijn wordt. In een woord: schilcontacttijd. Maar dat hoor je toch niet vaak omdat het toch wat vreemd in de oren klinkt. Toch komt het daarop neer. Juist omdat het nodig is om gelijktijdig zowel de kleur als de smaak in de gaten te houden en op elkaar af te stemmen, is et maken van roséwijn verre van eenvoudig. Sterker nog, goede rosé zou wel eens de moeilijkste wijn kunnen zijn om te produceren. Laten we eens kijken naar de verschillende methoden om roséwijn te maken. Om met een bekend voorbeeld te beginnen: in de Provence is rosé big business en zeker geen opportunistisch bijproduct. De druiven worden speciaal voor de productie van roséwijn geselecteerd. In de kelder wordt vrijloopsap gebruikt, dat vrijkomt door het kneuzen van de druiventrossen nog voordat er geperst wordt, meestal door het eigen gewicht van de druiven. Hier is het contact van het sap met de schillen uiterst kort, zodat je die typische licht-zalmkleurige, fris-fruitige en verfijnde rosé's krijgt, met weinig bitterstoffen. Een andere werkwijze uit Frankrijk, die ook in landen als Spanje populair is, heet de saignée-methode. Dit is eigenlijk een bijproduct van de productie van betere rode wijn. Al vroeg tijdens de fermentatie, met schilcontact dus, wordt een klein deel van het dan nog rozegekleurde druivensap afgetapt. Hierdoor wordt de concentratie van het sap dat achterblijft verhoogd en krijg je dieper rode wijnen. Van het druivensap dat men heeft laten bloeden (saignée) wordt vervolgens rosé gemaakt, meestal met een diepere, meer uitgesproken roze kleur en de smaak van donkerder fruit. In Duitsland is koude schilweking ('maceratie') de meest gebruikte methode. Hierbij worden de nu weer speciaal voor roséwijn gecultiveerde druiven niet meteen geperst, maar gekneusd, waarna het sap een tijdje – zeg ergens tussen vier uur en drie dagen – in contact mag komen met de schillen. De koeling zorgt ervoor dat er geen spontane vergisting op gang komt. Wanneer de most de gewenste (in het algemeen nog bleke) kleur heeft gekregen, wordt hij geperst en hebben we een (zalm)roze sap dat qua intensiteit en aroma’s ergens tussen Provence en saignée ligt. Van het troebele, roze gekleurde druivensap wordt vervolgens rosé wijn gemaakt, op dezelfde manier als bij witte wijn. Voor wie zich afvraagt hoe dat dan wel gaat: eerst wordt het sap al flink geklaard door de vaste delen te laten bezinken. Voor een dergelijke ‘opheldering’ heb je ongeveer een dagje geduld nodig. Dan wordt het al vrij heldere sap heel voorzichtig gescheiden van zijn bezinksel, waarna het wordt losgelaten om te vergisten – er wordt gewoon niet meer (zo sterk) gekoeld, waardoor de temperatuur voldoende hoog wordt om de gistcellen tot actie aan te zetten. Vergisting vindt bij rosé meestal plaats op RVS en/of ‘hout’ – barrique, tonneau, (Halb)Stückfass. Niet zelden ondergaat de roséwijn na de hoofdgisting nog een malolactische fermentatie – op z’n Duits Biologische Säureabbau (BSA) – waarbij appelzuur wordt omgezet in minder scherp melkzuur en het smaakpalet van de rosé's verrijkt worden met aromatische brioche- en boterachtige tonen. Een maand of zo voordat de wijnen klaar zijn en op de fles gaan, wordt al geproefd en getest dat het een lieve lust is. Zo wordt het juiste profiel van de wijn bepaald. Meestal worden twee of meer tanks met elkaar vermengd, of een RVS-tank met houten vat. In Duitsland heet dat Verschnitt, het versnijden (couperen) van twee of meer batches van dezelfde wijn. Natuurlijk bestaan er ook ‘echte’ cuvées, zoals bij onze rosés van Milch en Drautz-Able het geval is, die je als wijnmaker in tal van variaties moet proeven om het optimale resultaat te krijgen. Na het gisten, fermenteren, stabiliseren, klaren en couperen wordt de rosé gefilterd en gebotteld. Daar rosé's meestal jong gedronken worden, is de wijn al na een korte rustperiode klaar om verkocht te worden. Vandaar dat rosé's dikwijls (maar helaas niet altijd) al in februari-maart op een terrasje of in de eigen tuin genoten kunnen worden. Een echte lente-zomer-herfst wijn, op z’n minst! probeer een doos van 6 met onze drie - verschillende - rosé's, nu van € 62,40 voor € 57,00 https://www.erasmuswijnen.nl/c-5850258/nieuwsbrief-augustus-2021/ https://www.erasmuswijnen.nl/c-5850258/nieuwsbrief-augustus-2021/ https://www.erasmuswijnen.nl/c-5850259/overstromingen-ahr-gebied-en-benefietveiling-perswijn/ https://www.erasmuswijnen.nl/c-5850259/overstromingen-ahr-gebied-en-benefietveiling-perswijn/ Midden juli is het Duitse Ahr-gebied zwaar getroffen door overstromingen. Met vele doden en enorme schade tot gevolg, een drama op nog geen twee uur rijden van Nederland. Ook veel wijnboeren in dit prachtige wijnbouwgebied zijn zwaar getroffen en moeten vaak hun verwoeste wijnkelders weer van de grond af aan opbouwen: vergistingstanks, vaten, persen, bottelinstallaties en voorraden. Om de wijnboeren in dit gebied financieel te ondersteunen is door Perswijn in samenwerking met veel partijen in de wijnwereld, waaronder ook Erasmus Wijnen, een benefietveiling georganiseerd waar van 23 augustus tot en met 6 september geboden kan worden op ingebrachte topwijnen, diners en diverse andere mooie items. De opbrengst van deze veiling gaat in zijn geheel naar de getroffen wijnboeren in de Ahr.Help mee en steun de wijnboeren in de Ahr!Deze veiling wordt georganiseerd in samenwerking met Winefields Auctions. Registreer je, bied mee op de diverse prachtige lots en help mee om de wijnboeren in de Ahr hun bedrijf weer te kunnen laten opbouwen. Aanmelden kan via de volgende link: https://auctions.winefields.com Erasmus Wijnen heeft, met grote dank aan haar wijnhuizen, de volgende wijnen ingebracht: Weingut Weinreich, Bechtheim (Rheinhessen) Bechtheimer Riesling 2014 – magnum (1,5 liter) ”Een prachtige biologische riesling van druiven uit de mooiste percelen van Bechtheim in de Wonnegau, gemaakt door de gebroeders Jan en Marc Weinreich: mineraal, met veel rijp fruit (appel en perzik) en kruidigheid. Heerlijk lange afdronk.” Weingut Milch, Monsheim (Rheinhessen) Chardonnay Am Blauarsch 2014 - dubbele magnum (3 liter) ”Chardonnay in perfectie, van het meest bijzondere stukje Silberberg (in de Wonnegau), dat na bodembewerking zilverblauw kleurt. Vandaar de naam. Flink wat lucht gunnen en serveren bij 12 graden.” Weingut Kampf, Flonheim (Rheinhessen) Riesling La Roche 2015 - dubbele magnum (3 liter) Riesling La Roche 2015 - magnum (1,5 liter) ”Kalkjuwelen uit het fantastische amfitheater van La Roche. Vergelijkbaar spectaculair als de exemplaren van de beroemde wijngaard Morstein.” Durst Wein, Bockenheim an der Weinstrasse (Pfalz) P Portugieser Uralte Reben 2012 – magnum (1,5 liter) ”Een complexe en elegante Portugieser van de oudste stokken van Dutsland (110+ jaar) uit de Kindenheimer Vogelsang in het noordelijkste puntje van de Pfalz. Het mooiste wat de Portugieser kan bieden, deze eersteling van Andreas Durst!” Weingut Heinrich Spindler, Forst an der Weinstrasse (Pfalz) Riesling Kirchenstück 2017 (Grosses Gewächs) - dubbele magnum (3 liter) ”Letterlijk achter de kerk van Forst, afkomstig van de meest legendarische GG-wijngaard van de Pfalz met een bodem van Buntsandstein, kalkmergel, leem en basalt. Enorm bewaarpotentieel.” Sektkellerei Andres & Mugler, Ruppertsberg (Pfalz) Sekt Riesling Brut 2018 – magnum (1,5 liter) ”Door de toonaangevende Duitse wijngids Eichelmann afgelopen jaar betiteld als het Sekthaus met de beste collectie van Duitsland. En dat wil wat zeggen in een land waar deze top-mousserende Duitse wijnen een steeds grotere reputatie krijgen! Biodynamische gemaakte Sekt volgens de methode van Traditionelle Flaschengärung.” Weingut Dengler-Seyler, Maikammer (Pfalz) Autumnus Cuvée Brut Sekt 2013 - magnum (1,5 liter) ”Jahrgangssekt van Chardonnay en Spätburgunder, gemaakt volgens de methode van Traditionelle Flaschengärung en die 36 maanden op de gistcellen heeft gerijpt. Een rijke Sekt die perfect bij de maaltijd kan worden geschonken.”Autumnus Cuvée Rot 2017 – magnum (1,5 liter) ”Cuvée van Spätburgunder, Frühburgunder en Merlot, met rijpe tannines en tonen van donker bosfruit. Een prima begeleider van krachtige en kruidige gerechten.” Weingut Drautz-Able, Heilbronn (Württemberg) Lemberger Steinkreuz 2012 (Grosses Gewächs) - dubbele magnum (3 liter) ”Paradepaardje van de Duitse Lembergers, uit het hart van de GG-wijngaard Neckarsulmer Scheuerberg. Zo intens en magnifiek als een grote Rhône-wijn.” Bied mee en steun de wijnboeren in de Ahr om hun prachtige wijnbedrijven weer op de been te krijgen! https://www.erasmuswijnen.nl/c-5856567/wijnjaar-2021-een-jaar-om-niet-snel-te-vergeten/ https://www.erasmuswijnen.nl/c-5856567/wijnjaar-2021-een-jaar-om-niet-snel-te-vergeten/ Waarschijnlijk is 2021 het voorlopig lastigste wijnjaar van deze eeuw. Vorst, hagel, peronospera (valse meeldauw), oïdium (echte meeldauw), Kirschessigfliege (Suzuki’s fruitvlieg), botrytis (grauwe schimmel van de onedele soort) en weer hagel hebben er inmiddels voor gezorgd dat veel wijnboer(inn)en nu al aan het eind van hun Latijn zijn, en dan is de oogstperiode nog niet eens begonnen. Sterker nog, dit jaar ligt de rijping van de druiven ruim twee weken achter op het gemiddelde van de laatste tien jaar. Zo’n ontwikkeling doet denken aan vervlogen tijden, de jaren tachtig van de vorige eeuw en verder terug. Het is maar de vraag hoeveel van wat er nu nog hangt straks een rijpe en kerngezonde oogst – Lesegut – gaat opleveren. Vast staat wel dat de Duitse wijnhuizen beduidend meer Sekt zullen produceren dan doorgaans het geval is. Immers, om de frisheid van de bubbels te waarborgen, worden de grondwijnen voor de Sekt gemaakt van druiven die niet door en door rijp mogen zijn. Lagere mostgewichten betekenen minder verlies aan appelzuren die de wijn hun frisheid verlenen. "Elk nadeel heb z’n voordeel." Aan het begin van het jaar was het weer zomers te noemers, met een (te) vroeg begin van de jaarlijkse vegetatieperiode. Late vorst heeft daarop veel gezwollen knoppen in hun wolstadium kapot gemaakt; die kleuren dan zwart en vallen af. De reserve-ogen liepen later uit en zo vertraagde de hele gang van zaken. In de lente en zomer was het dit jaar dan eigenlijk weer te nat, waardoor de druifjes er al snel mooi vol en rond uitzagen, alsof ze al veel verder waren in de rijping dan ze daadwerkelijk waren. Dat kwam omdat ze zo veel water hadden opgezogen. Bij zulke druiventrossen is het dan een kwestie van tijd voordat de druivenhuid scheurt en de grijze rot vrij spel krijgt. Het probleem speelt wat minder bij druiventrossen waarbij de druifjes relatief ver van elkaar zitten (lockerbeerig) of deels met een luchtdrukontbladerer uit de druiventrossen zijn geschoten, maar helemaal voorkomen doe je het nooit. Daarnaast is warm én vochtig weer de ideale voedingsbodem voor peronospera en oïdium, valse en echte meeldaauw, die dit jaar voor nog grotere verliezen zorgen dan in 2016, vooral ook omdat nu het warme, natte weer tot zo laat in het seizoen aanhoudt. Hoewel ook de conventionele boeren dit jaar de dans niet ontspringen, is het vooral de biologische wijnbouw die het vreselijk lastig heeft. Sommige wijnboeren weten niet eens meer te vertellen hoe vaak zij met Bordelese pap, een mengsel van kopersulfaat en kalk, en in water opgeloste preparaten van bakpoeder (oïdium) of gesteentemeel (peronospera) hun wijngaarden bespoten hebben, zo vaak zijn ze door de rijen gegaan. En dan ben je net klaar met sproeien, begint het (weer) te regenen en kan je van voren af aan beginnen. Sisyfusarbeid. Sowieso zorgt de vele regen ervoor dat de wijngaarden gevaarlijk zijn om te berijden en soms zelfs ronduit onbegaanbaar worden, helemaal wanneer er stro ligt waaronder het water zich kan verzamelen. Maar na elke geslaagde sproeigang groeien er weer nieuwe bladeren die een tijdje van infectie gespaard blijven, net lang genoeg om door fotosynthese de opbouw van suikers in de druiven weer een stap verder te brengen. Daarom ook worden de wijnstokken momenteel niet gegipfelt, afgetopt, om zoveel mogelijk van de jonge blaadjes te behouden. Dit is nu extra belangrijk omdat de druivenzone, daar waar de de druiventrossen hangen, vrijwel overal volledig van zijn bladeren ontdaan is, dikwijls zelfs aan beide zijden van de wijnstok. Dit om de zonne-instraling te bevorderen en het klimaat voor de Kirschessigfliege zo onaangenaam als mogelijk te maken. Die houden namelijk niet van hitte. Het enige risico bij volledige ontbladering is zonnebrand, beschadiging van de druiven door de zon. Maar veel zon hebben we dit jaar helaas niet gezien. Nee, dan hagel, de meest unfaire bedreiging die er is, want hagel is altijd lokaal, treft alleen maar die paar wijnhuizen en laat de andere ongemoeid. Ten zuiden van Heilbronn of rondom Maikammer bijvoorbeeld. Dan zien de trossen er uit als boksers na een verloren wedstrijd, overal blauwige vlekken van kapotgeslagen druifjes, voorbode voor nog meer botrytis. Wegsnoeien, met pincetten stoeien, wat werkt dan nog? Het betekent in elk geval nog meer sproeien, nog langere dagen in de wijngaarden. Al is het momenteel “niet zo leuk om wijnboer te zijn” en staan de wijngaarden er soms troosteloos bij, met verdroogde zwarte trosjes en bruin geworden bladeren, toch hebben de meeste wijnboeren goede hoop dat het nog wat wordt dit jaar. En dat verklaart ook meteen waarom het humeur van de meeste wijnboeren nog zo goed is. Al is de kans daarop niet al te groot, toch hoopt iedereen dat het vanaf nu tot en met de oogstperiode droog blijft. Zo niet, dan moet je het gelaten nemen en roeien met de riemen die je hebt. Uiteindelijk zijn de uitdagingen van dit jaar niet wezenlijk anders dan die van alle andere jaren. Dat maakt het ook zo spannend. Zoals Fabian Lassak treffend zei, draait alles precies daarom dat je de bijzonderheden van een jaargang later in de wijn op fles kunt (terug)proeven. Sommige wijnboeren prefereren zelfs de ‘kleinere’ jaren, andere verwachten zelfs een goed jaar voor de Rieslings en Spätburgunders, met lage alcoholpercentages en mooie zuren. En mocht de oogst wat kleiner uitvallen, dan is er meestal nog genoeg reserve van de vorige twee jaren. Het kan ook echt altijd nog slechter, dat heeft de ramp in het Ahrdal helaas iedereen duidelijk gemaakt. https://www.erasmuswijnen.nl/c-5913431/nieuwsbrief-oktober-2021/ https://www.erasmuswijnen.nl/c-5913431/nieuwsbrief-oktober-2021/ https://www.erasmuswijnen.nl/c-5913446/in-de-wijnberg-de-oogst/ https://www.erasmuswijnen.nl/c-5913446/in-de-wijnberg-de-oogst/ Der Herbst, der Herbst, der Herbst ist da Er bringt uns Wein, hei hussassa Nüsse auf den Teller Birnen in den Keller Heia hussassa, der Herbst ist da. Herbst ist da behoort tot de meest geliefde kinderliedjes van Duitsland, ook al ligt de oorspong ervan ergens in het 16e-eeuwse Engeland. Het verhaalt van wind die aan de blaadjes rukt, van regen en trillende takken, maar vooral ook van appels, peren, noten en wijn, kortom: het oogstseizoen. De wijnoogst in Duitsland – hier ter lande Weinlese, Lese of gemakshalve Herbst genaamd, als specifiek onderdeel van het oogstseizoen – begint, al naar gelang de weersomstandigheden tijdens de zomer en vroege herfst, ergens midden tot eind september. We hebben het hier dan wel over de hoofdoogst (Hauptlese), die plaatsvindt tussen de Vorlese voor de vroege druivenrassen, en de Spätlese voor de laatrijpende, maar daarnaast naar wens ook volrijpe en edelrijpe druiven. Als het even tegenzit, duurt de wijnoogst drie maanden, vooral wanneer nog druiven voor de Eiswein geoogst moeten worden. Daarentegen duurde de oogst in het bijzonder warme 2018 nauwelijks meer dan drie weken. U ziet, het kan verkeren. Inzet van de wijnoogst is om zo gezond en rijp mogelijk druivenmateriaal zo snel en onbeschadigd mogelijk van de wijngaard in de wijnkelder te krijgen. Oogstmoment: gezond en rijp Druiven worden meestal geoogst wanneer zij de gewenste rijpheid hebben. Bij de bepaling van het ideale oogsmoment spelen suiker, zuren, pH-waarde en andere rijpheidsparameters een doorslaggevende rol, waarover straks meer. In elk geval is het zo dat door de grote verscheidenheid aan druivenrassen en wijngaarden (ligging, bodem en klimaat) de druiven geenszins gelijktijdig rijp zijn. Veel hangt ook af van de weersgesteldheid tijdens het oogstseizoen. Zo kunnen bij te veel regenval de druiven gaan rotten, waardoor het oogstmoment naar voren moet worden gehaald. Het fruit plukken wanneer het rijp is, blijkt nog niet zo eenvoudig. Gezonde druiven zijn noch aangetast door insekten noch beschadigd door hagel of te veel regen (waardoor het fruit opzwelt tot het barst). Aantasting van de druivenschil geeft ziekten als grijze schimmel vrij spel en zorgt voor drastische opbrengst- en ook kwaliteitsverliezen. Sektdruiven worden vrij vroeg geoogst en lopen minder risico. Rustig herfstweer met zonnige dagen en koele nachten zorgt ervoor dat de druiven langer gezond blijven en een hogere kwaliteit geoogst kan worden. Ook het met de hand selecteren van de druiven (Handlese) zorgt ervoor dat alleen de gezondste druiven met de beste kwaliteit in de emmer belanden. Gezond is een ding, maar de druiven moeten vooral ook rijp zijn. Daarbij wordt in Duitsland veel belang gehecht aan het mostgewicht, indicatie voor het glucose en fructose-gehalte in druivenmost, indirect voor het te verwachten alcoholgehalte na volledige vergisting van de suikers. Met een zogehetenrefractometer kan het suikergehalte van het druivensap snel en eenvoudig bepaald kan worden. Maar wijn is meer dan een waterige oplossing van alcohol, suiker en zuren. Rijpheid in de zin van mostgewicht garandeert nog lang geen hedonische ervaring. Het mostgewicht bepaalt enkel de alcoholische rijpheid. Daarnaast kennen we ook fysiologische rijpheid, te preciseren als aromatische en fenolische rijpheid. En gelukkig maar, want de kwaliteit van een wijn kan nauwelijks aan de alcoholische rijpheid gekoppeld worden. Er bestaan genoeg wijnen die volkomen nietszeggend en eendimensionaal zijn ondanks hun hoge mostgewicht. Lang nadat de toename van het suikergehalte tot stilstand is gekomen, loopt de synthese van rastypische aroma-, looi- en kleurstoffen vrolijk verder. Oogst de wijnboer dan te vroeg, dan krijg je niet zelden wijn zonder enig aroma of met de geur van vers gemaaid gras. Vooral bij rode wijn speelt de fenolische rijpheid een belangrijke rol. Hierbij draait het om de chemische ontwikkeling van de wijndruif. Zo wordt er gekeken naar de rijpheid van de druivenschil, de elasticiteit van het vruchtvlees, de kleur van de pit en of die verhout is of niet. Ook een verhouten steeltje is teken van rijpheid; even aan de druif trekken en je weet of hij makkelijk loskomt. Geur en smaak van het fruit zijn weer belangrijke indicatoren, vandaar dat er driftig wordt geroken en gekauwd. Veel hangt af van de ervaring van de wijnboer, want er bestaan geen objectieve analytische methoden om de fenolische rijpheid te bepalen. Snel en onbeschadigd Als de druiven eenmaal rijp zijn en het oogstmoment bepaald is, dan wordt het tijd om het fruit naar binnen te halen. Op het eerste gezicht lijkt zo’n oogst een vrij eenvoudige aangelegenheid: je snijdt de trossen met een druivenschaar van de steel, knipt de aangetaste druiven weg, verzamelt de gezonde in een emmer, geeft die door aan je medeplukkers om te worden geleegd in de grote bak van de smalspoor tractor die ergens tussen de rijen in de wijngaard staat, en gaat weer lekker verder met emmertjes vullen terwijl de aanhanger met kuipen vol druiven uit de wijngaard wordt gereden richting wijnkelder. Maar schijn bedriegt hier. De oogstscharen moeten schoon zijn om zuiver en precies te kunnen werken. De emmers mogen niet te groot zijn noch tot de rand toe gevuld, anders worden de onderste druiven door het gewicht van de bovenste geplet. Druivensap dat uit een druif loopt en in contact met zuurstof komt, oxideert namelijk ontstellend snel, vooral bij witte druivenrassen. Zulke druiven kan je dan zwavelen, maar daarmee boet je direct aan kwaliteit in en dat wil je niet. Verder is het zo dat het sap dat uit een druif loopt, onder de dikwijls nog warme omstandigheden van september en oktober begint te gisten. Op weg naar en in de wijnkelder blijft verder het meest wezenlijke probleem het vermijden van mechanische belasting van de geoogste druiven, waardoor steeltjes en pitten beschadigen en de wijn bitter en dof wordt. Kortom, de wijnoogst is een zenuwslopende activiteit die zomaar een kwart jaar in beslag kan nemen. Gelukkig is daar de Herbstabschluss met Spießbraten, een soort feestelijke Alpabtrieb voor de wijnboeren om het einde van een geslaagd oogstseizoen op passende en luidruchtige wijze te vieren. https://www.erasmuswijnen.nl/c-6034309/nieuwsbrief-november-2021/ https://www.erasmuswijnen.nl/c-6034309/nieuwsbrief-november-2021/ https://www.erasmuswijnen.nl/c-6034408/sekt-de-subtiele-maar-essentiele-verschillen/ https://www.erasmuswijnen.nl/c-6034408/sekt-de-subtiele-maar-essentiele-verschillen/ Sekt is de naam voor de mousserende wijn die in Duitsland wordt geproduceerd en zou wel eens ’s lands laatste grote wijngeheim kunnen zijn. Duitse Sekt kan variëren van goedkope massa-bubbels tot (ultra)-premium Sekt die kan wedijveren met de beste Champagnes. Bij Erasmus Wijnen richten wij ons vooral op laatstgenoemde categorie. De vraag dringt zich op: waaraan herkent u eigenlijk welk vlees u in de kuip heeft? Een overzicht. Wat Sekt níet is: Schaumwein en Perlwein Sekt wordt dikwijls verward met Schaumwein en Perlwein. Deze wijnen worden gemaakt op de eenvoudigste manier die er bestaat: de méthode gazéifiée of fietspomptechniek, waarbij koolzuur in stille wijn worden ingespoten, net als bij frisdranken gebeurt. De bubbels zijn vaak heel krachtig, maar ook snel weg als de wijn eenmaal in het glas is. In Duitsland is het niet toegestaan om technisch kooldioxide (koolzuur dat niet bij het gistingsproces zelf ontstaan is) aan Sekt toe te voegen. Vandaar dat er ook geen ‘Sekt’ op de fles mag staan. Op de fles staat alleen ‘Sekt’: gisting op de tank Een industriële manier om mousserende wijn te produceren, ontdekt door de Italiaan Martinotti, maar genoemd naar de Fransman Charmat (behalve in Italië natuurlijk). Bij deze méthode Charmat of méthode cuve close – of in het Duits: Tankgärung – wordt eerst stille basiswijn gemaakt, waarna de tweede gisting op grote roestvaststalen druktanks plaatsvindt. Het vrijkomende koolzuurgas kan niet ontsnappen en vormt belletjes in de wijn. Is deze gisting afgelopen, dan wordt de mousserende wijn onder tegendruk in flessen gebotteld. Er vindt geen flesrijping op gist (sur lie) plaats, waardoor deze Sekt, ondanks het koolzuurgehalte, dichter bij een stille wijn dan bij een Champagne ligt. Met deze wijd verbreide methode kunnen op relatief goedkope wijze heel aardige mousserende wijnen worden gemaakt. Op de fles staat naast Sekt ook ‘Flaschengärung’: de omvulmethode Vanaf de transvaseermethode (omvulmethode) – Duits:Transvasierverfahren – met de extra aanduiding ‘Flaschengärung’ heeft u te maken met duurdere en kwalitatief hoogwaardige Sekt, met 5 tot 7 bar binnendruk. De methode werd rond 1950 ontwikkeld door Sekt-bedrijven als Rotkäppchen. Het is daarmee een typisch Duitse manier om Sekt te produceren. De transfer methode is bijna gelijk aan de nog te bespreken traditionele methode en ook hier is sprake van een tweede gisting op de fles, maar zowel het kostbare draaien en keren van de flessen (remuage) als het verwijderen van de bevroren gistprop (dégorgement) blijft achterwege. In plaats daarvan wordt de droesem van de afgestorven wijngistcellen (depot) verwijderd door de flessen wijn onder druk in een tank leeg te storten en gelijktijdig te filteren. De wijn wordt opgevangen en opnieuw gebotteld. Het verlies aan natuurlijk koolzuur wordt gecompenseerd met technisch kooldioxide (gedoogbeleid). Dankzij dit proces wordt tijd en geld bespaard, maar er kan geen rijping op gist (sur lie) plaatsvinden, wat meer karakter aan de wijn had kunnen geven. Het resultaat varieert van kwalitatief eenvoudige tot goede, frisse en fruitige Sekt. Nog meer op het etiket ofwel “traditionelle Flaschengärung” c.q. “klassische Flaschengärung”: de traditionele methode De méthode traditionelle werd tot 1994 ‘méthode champenoise’ genoemd, maar deze benaming is inmiddels voorbehouden aan mousserende wijnen uit de Champagne. Elders heet de methode nu ‘traditioneel’ of ‘klassiek’. Wat betekent dat? Eerst wordt door alcoholische gisting stille wijn gemaakt; deze Grundwein dient als basis voor de Sektbereiding. De tweede gisting, waarbij door toevoeging van suiker en gist (liqueur de tirage of Fülldosage) basiswijn tot Sekt wordt, vindt plaats in dikwandige flessen die met een kroonkurk zijn afgesloten; vandaag het begrip ‘Flaschengärung’. Door de ontwikkeling van koolzuur kan de druk in de fles oplopen tot 5 à 7 bar. De gistcellen sterven en verzamelen zich op de bodem. Daarna vindt, u raadt het al, de rijping op gist (sur lie) plaats en deze duurt wettelijk minstens negen maanden, maar vaak veel en veel langer, tot wel 10 jaar toe. Gedurende die tijd ontwikkelt de Sekt zijn typische geur van brood en brioche. Is de vergisting klaar, dan wordt het gistdepot verwijderd. Hiertoe worden de flessen bijna rechtop maar met de hals naar beneden in speciale rekken met gaten (pupitres, of in het Duits: Rüttelpulte) gezet, zodat de gist naar de flessenhals kan glijden. Vervolgens worden de flessen al draaiende steeds iets verticaler gezet (remuage of rütteln), waarna de flessenhalsen in een koelvloeistof gedompeld worden en de gist bevriest. Bij het verwijderen van de kroonkurken drukt de binnendruk de bevroren gistprop naar buiten (degorgieren). Daarbij gaat ook wat Sekt verloren, zodat elke fles met een zogenaamde liqueuer d’expédition, of in het Duits: Versanddosage (een mengsel van rietsuiker, witte wijn en eventueel esprit de cognac) nagevuld moet worden. Deze Versanddosage bepaalt ook de zoetheid van de Sekt. De fles wordt daarna van een speciale kurk voorzien waar een muselet (draadkorfje) omheen wordt gedaan. Alleen déze methode is voor Champagne en hoogwaardige Duitse Sekts toegestaan. In het laatste geval mogen de mousserende wijnen ‘Klassische Flaschengärung’ of ‘Traditionelle Flaschengärung’ op hun etiket schrijven. Wat betekent dit alles voor de prijs en kwaliteit op zich? De traditionele methode is de meest arbeidsintensieve en tijdrovende manier om mousserende wijn te produceren. De wijn ligt niet alleen lang tot zeer lang op de gist, ook vindt het gehele proces van eerste en tweede gisting op een en dezelfde fles plaats, en dit betekent dat elke individuele fles apart van zijn gistprop moet worden ontdaan en apart een Versanddosage moet meekrijgen. Deze methode wordt derhalve vooral bij duurdere en complexere premium Sekts, Franciacorta, crémant en Champagne ingezet. En dat mag wat kosten. https://www.erasmuswijnen.nl/c-6117424/nieuwsbrief-december-2021/ https://www.erasmuswijnen.nl/c-6117424/nieuwsbrief-december-2021/ https://www.erasmuswijnen.nl/c-6120532/de-saus-bepaalt-or-does-she/ https://www.erasmuswijnen.nl/c-6120532/de-saus-bepaalt-or-does-she/ Saus bepaalt! , zo werd ons onlangs weer op het hart gedrukt. En eigenlijk weet iedereen dat wel, want het heeft een intuïtieve begrijpelijkheid. In veel gevallen is de saus er namelijk om onze gerechten ‘af te maken’. Dat heeft met haar hoge smaakintensiteit te maken. Bij het combineren van wijn en spijs gaat het dus niet zozeer om de ‘juiste’ rode wijn bij het vlees of de ‘juiste’ witte wijn bij de vis te vinden, maar om in ogenschouw te nemen hoe het gerecht precies is klaargemaakt. De saus is dan vaak belangrijker dan het stukje vlees, vis of groente zelf; zij is het verbindende element van (vrijwel) ieder gerecht. Zeker richting kerst, wanneer onder meer het wildseizoen zijn zenit lijkt te bereiken, zien we vaak overzichten van wild-wijn combinaties die enkel en alleen letten op het soort wild. Maar voor de wijnkeuze maakt het een groot verschil welk deel van welk wild bereid wordt en hoe dat gebeurt. Hertenbiefstuk, een van onze traditionele kerstgerechten, vraagt een andere wijn dan bijvoorbeeld parelhoen, een stoofpot van wildzwijn of een gebardeerde hazenbout. Ook hier geldt dat het nogal wat uitmaakt wat u erbij serveert: een zoete of hartige saus, groenten als spruitjes, knolselderij en stoofpeertjes, of alleen een frisse salade.Lekker generaliseren Laten we voor het gemak even generaliseren (er zijn altijd uitzonderingen): bij de keuze van de passende wijn bij een gerecht is de saus bepalend. Dit geldt overigens alleen maar wanneer die saus een vast onderdeel is van het menu en niet als ‘vrijwillige’ garnering op tafel staat. Naast vrijwilligheid moet er ook gelet worden op het karakter van de saus zelf. Helemaal mooi zou zijn wanneer u de ingrediënten ervan kent, want dan kan beter ingeschat worden hoe de saus zal smaken en wat daarmee goed zou kunnen combineren.Nu willen we zeker niet beweren dat wij sausexperts zijn; onze expertise ligt vooral bij de Duitse kwaliteitswijn. Daarom vindt u hier ook geen alomvattend advies ten aanzien van de beste wijn-saus combinaties. Het is vooral een zaak om zélf op onderzoek uit te gaan, u in te lezen en in het bijzonder ook om te experimenteren. Maar met diners tijdens de hoge feestdagen experimenteert men doorgaans liever niet. Vandaar dat we hier een eerste aanknopingspunt willen bieden.1 En natuurlijk kunt u altijd met vragen bij ons terecht, dan denken wij graag met u mee.Algemene tips Er zijn hartige sauzen en zoete sauzen, de twee hoofdgroepen. Hartige sauzen kunnen warm of koud zijn; zoete sauzen zijn verder ingedeeld in vruchtensauzen, zoete wijnsauzen en zoete crèmesauzen. Verder zijn er grondsauzen en complexe sauzen, ingekookte of ingebrande sauzen, met en zonder ei, teveel om op te noemen. In restaurants behoren sauciers vaak tot de meest ervaren koks. Ze zijn dus tamelijk belangrijk. Ook hier blijft de fundamentele boodschap: kijk voor de keuze van de wijn primair naar de saus, niet naar het stukje vlees of vis dat op uw bord ligt. De passende wijn bij uw zorgvuldig bereide gerecht vinden, zal velen van ons ‘de ware vreugde’ brengen.Zo heel algemeen kunnen we zeggen dat wit vlees en vis eerder met witte wijn combineert en rood vlees eerder met rode wijn. Ook geldt als grondregel dat lichtere sauzen beter met lichtere wijnen, zwaardere sauzen met zwaardere wijnen samengaan. Krachtig smakende gerechten, bijvoorbeeld gerookt vlees, gaan dan weer het best samen met intense, expressieve wijnen. Ook contrast is regelmatig een Leitmotiv bij de keuze van de passende wijn. Zo hebben scherpe gerechten behoefte aan frisse, eventueel lichtzoete wijnen met weinig alcohol; de pittigheid moet namelijk verzacht worden, anders wordt het in de mond onaangenaam. Vettige gerechten hebben behoefte aan rode wijnen met aardig wat tannine en een goede body. En niet vergeten: regels zijn er om gebroken te worden, zolang niemand er ziek van wordt. Specifieke tips Eiersauzen zijn weelderige sauzen op basis van ei, zoals hollandaisesaus of ‘gewone’ mayonaise. Deze gaan meestal goed samen met Silvaner of Sauvignon blanc. Is er een stukje vlees bij, dan verdienen ook Spätburgunder (Pinot noir) of Portugieser een kans. Chardonnay en Weissburgunder (Pinot blanc) combineren dan weer perfect met boterige sauzen. Zelfs Sekt kan!Gereduceerde donkere sauzen zijn ingekookt en daardoor zeer intensief. Zoals we weten van bovengenoemd schema hebben we dan een wijn nodig die zich qua intensiteit met deze saus kan meten. Volwassen, krachtige Lemberger uit Württemberg is hier een bovenste beste keus! Licht(gekleurd)e sauzen op basis van witte wijn zijn ook ingekookt, maar niet zo intensief als de donkere sauzen. Wel is hier sprake van wat meer geconcentreerde zuren en die hebben behoefte aan iets complementairs, een Ausgleicher, in de vorm van Chardonnay of Weissburgunder. Geregeld blijkt ook Sauvignon blanc heel geschikt. Pikante sauzen, zij het klassiek of exotisch-modern, worden mooi in evenwicht gebracht door onder andere Scheurebe of Riesling uit de Pfalz of Rheinhessen. De wijn mag off-dry zijn, graag zelfs. Ook een gerijpte St. Laurent combineert ons inziens uitstekend met pittige saus. Zoetzure sauzen uit de Aziatische keuken of de hier te lande zeer gewaardeerde honingmosterdsaus kunnen uitstekend gecombineerd worden met, wederom, Sauvignon blanc en andere fris-witte wijn. Ook de Portugieser heeft door zijn relatief lage zuren hier een kans. Roomsauzen op basis van melk en/of room, en al dan niet met kaas erin verdienen een mooi zuivere, aromatische en droge Chardonnay, Weissburgunder of niet al te fruitige Grauburgunder (Pinot gris). Als het even kan op hout elegant uitgebouwd, dus zonder dat dit gaat overheersen. Tomatensaus, bijvoorbeeld voor bij de pasta, is dikwijls opgeleukt met basilicum en knoflook. En zeker wanneer het pasta is, past een rode Italiaanse wijn. Maar ook een slanke en elegante St. Laurent met mooie zuren past daar uitstekend bij. En wilt u helemaal experimenteren, dan zou een volle Chardonnay wel eens de verrassing van de dag kunnen worden! Vruchtensauzen op basis van vruchtenpulp van bijvoorbeeld rode bosbessen, of chutneys uit de Indiase en Pakistaanse keuken zijn vrij dik door de natuurlijke suiker, pectine en gelatine. Wat daarbij werkelijk goed past is een Riesling Kabinett-wijn, die met zijn eigen zuren en zijn restzoet zich als een kameleon kan instellen op de fruit- en andere aroma’s van de onderhavige vruchtensaus. Slotopmerking Dit stukje heet Saus bepaalt! Maar eigenlijk klopt dat niet, want ú bepaalt! Vrijwel altijd zoeken we een passende wijn bij een bepaald gerecht. Maar zeker wanneer u een favoriete wijn hebt die u bijvoorbeeld rond kerst zou willen genieten, loont het zich om de vraag eens om te draaien: welk gerecht past bij mijn lievelingswijn? U zult zien, alles is dan mogelijk!1 Voor de indeling van de sauzen hebben we ons laten informeren door ‘Sauzen/Sauces’ van de SVH. https://www.erasmuswijnen.nl/c-6252632/graag-stellen-we-u-ons-nieuwe-wijnhuis-voor-weingut-heid-uit-fellbach-wuerttemberg/ https://www.erasmuswijnen.nl/c-6252632/graag-stellen-we-u-ons-nieuwe-wijnhuis-voor-weingut-heid-uit-fellbach-wuerttemberg/ Menig Nederlands liefhebber, om niet te zeggen kenner van Duitse wijnen klinkt de naam ‘Markus Heid’ nog altijd tamelijk onbekend in de oren. Dat is misschien begrijpelijk maar toch ook enigszins onthutsend. Begrijpelijk omdat het meer dan 300 jaar oude wijngoed uit Fellbach tot dusver vooral in de metropoolregio Stuttgart, dus op lokaal niveau, een grote reputatie heeft opgebouwd. Onthutsend omdát Markus Heid minstens sinds 2013 – het jaar van opname in het prestigieuze Verbond van Duitse Kwaliteitswijngoederen VDP – zijn reputatie als wijnmaker van naam en interessant alternatief voor zijn beroemde buren in Fellbach gevestigd heeft. Hoe het ook zij, Markus is zijn status als trendy Geheimtipp inmiddels wel ontgroeid en behoort vandaag de dag tot de top van de Duitse wijnproducenten. Het wordt tijd dat ook Nederland zijn wijnen leert kennen. ‘Klein aber fein’ is de stelregel van Markus, en het valt ons niet zwaar om te zien waarom hij juist voor dit maxime gekozen heeft. Wanneer je hartje centrum van Fellbach door de Cannstatter Straße rijdt, ben je voor je het weet aan Weingut Heid voorbij. Er is eigenlijk alleen maar een vrij smalle oprit die weliswaar ver naar achteren doorloopt maar nergens imposant wordt. Rechts wel een vakwerkhuis, maar verder geen grote poort of goudomrand uithangbord, enkel een zilvergrijze, half gedemonteerde Quadtrac-smalspoortractor van Antonio Carraro. En wie ligt daar charmant onder de machine? Inderdaad, de vies besmeurde wijnboer zelve. Markus doet graag veel zelf, en dat kan ook omdat het wijngoed vrij klein is, rond de 10 hectare aan Weinbergen. Al met al leveren deze druivenstokken toch meer sap op dan de kelder met zijn beperkte opslagcapaciteit kan behapstukken, wat tegelijkertijd betekent dat Heid in meerdere kleine batches moet bottelen en de wijnen in de tussentijd lekker op de vaten en de tanks mogen blijven liggen. Het ‘feine’ vinden we vervolgens terug in Markus’ overtuigd biologische visie op de wijnmakerij, en in de geheel eigen wijnstijl die zijn wijnen een sterk onderscheidend vermogen geven vis-à-vis Aldinger en Schnaitmann. Hij is nog maar nauwelijks onder de tractor vandaan of we staan al diep te filosoferen over de strategische inzetbaarheid van ‘Leguminosen’, planten van de vlinderbloemenfamilie, die door hun vermogen stikstof te binden een biologisch alternatief zijn voor kunstmest en als zodanig meestal graag tussen de druivenrijen worden gepland. Voor de altijd rustig ogende Markus (Ecovin sinds 2007) betekent biologisch gecertificeerd werken precies dit: een onophoudelijk Zurückbesinnen over hoe men vroeger met de natuur omging en tegelijkertijd een voortdurend zoeken naar nieuwe, moderne oplossingen voor de uitdagingen waarvoor de klimaatverandering hem tegenwoordig stelt. En dan is een tot in de kleinste details doordachte werkwijze het logische gevolg van dat alles. Het is haast jammer dat we ‘moeten’ gaan proeven, maar na een tijdje staan we dan toch in het knusse (en bekroonde) proeflokaal van het wijngoed, met veel lichtgekleurd hout dat je een zeker gevoel van onthaasten geeft. We proeven afwisselend met de goedlachse Carolin Hermanns, van huis uit sommelière maar nu onmisbaar in het bedrijf, en Markus zelf. Wat opvalt is dat het ‘instapniveau’, de VDP.Guts-wijnen, bij Heid direct zeer hoog is. Zo is de Trollinger afkomstig van de Fellbacher Lämmler, een van de allerbeste VDP.Große Lagen van Württemberg, wat de anders veelal lichte wijn een ongekende kracht en diepgang meegeeft. Markus labelt zijn Orts-wijnen als ‘Steinmergel’, met de fruitige Cuvée Grau/Weiß, de verfijnde Silvaner en de heerlijk frisse Portugieser als hoogtepunten. Bij de Lagen-wijnen is het tenslotte schaamteloos genieten geblazen, van de Frans-groene Goldberg Sauvignon blanc en de fruitige, niet volledig gepolijste Goldberg Lemberger tot en met de geurende en fijn gestruktureerde rode GG-juweeltjes van de Lämmler.Uit de geproefde wijnen spreekt een geheel eigen maar desalniettemin typisch Schwäbische wijnstijl, die noch groots en meeslepend is, noch overdreven ‘glad’, eerder onopgemaakt en goudeerlijk, met een klassiek Schwäbische finesse en grote diepgang. Daarbij helpt het dat Markus Heid werkelijk elke dag ergens in de wijngaard te vinden is en iedere afzonderlijke wijnstok persoonlijk lijkt te kennen. Zijn motto ‘klein aber fein’ wordt in de kelderarbeid voortgezet, want alle wijnen van de relatief kleine percelen worden afzonderlijk vergist en individueel opgevoed. Hierbij ontstaan karakterwijnen met Ecken und Kanten, een beetje zoals Braunewell zijn Sekte maakt. Heids wijnen zijn sappig en fris, met een toegankelijke lichtheid ondanks de solide structuur. Het houtgebruik is gedoseerd, zodat de houttonen nooit dominant worden. Dat alles heeft ons direct overtuigd. https://www.erasmuswijnen.nl/c-6367462/nieuwsbrief-maart-2022/ https://www.erasmuswijnen.nl/c-6367462/nieuwsbrief-maart-2022/ https://www.erasmuswijnen.nl/c-6367501/asperge-en-wijn/ https://www.erasmuswijnen.nl/c-6367501/asperge-en-wijn/ We praten midden maart 2022. Hier en daar worden de eerste asperges van het jaar alweer aangeboden, in de supermarkt of anderszins. Dat is vroeg, voor de puristen onder de lekkerbekken zelfs veel te vroeg. Wordt er dan bij geen enkele groente van Nederlandse bodem meer naar de oogstseizoenen gewerkt? In ons kikkerland zijn asperges inmiddels het hele jaar door verkrijgbaar, maar die niet ‘van hier’ komen, kunnen we gevoeglijk negeren. Gelukkig maar, want buiten het nationale aspergeseizoen moet er toch wat te dromen blijven, het verlangen zo sterk aangewakkerd worden dat wij ons allen vanaf midden april ongegeneerd op het witte goud mogen storten. Het moet gezegd: het uiten van blijdschap is onder de gegeven omstandigheden met één hand op de rug gebonden. Wellicht juist daarom zal de voorjaarsgroet van de eerste vers gestoken asperge dit jaar extra welkom zijn. En dan bedoelen we natuurlijk gestoken uit de vollegrond, niet uit de verwarmde kas. Officieel loopt het Nederlandse aspergeseizoen van de tweede donderdag in april tot Sint Jan op 24 juni. Een beetje aspergeboer steekt eerder noch later, en dit met goede reden: vóór april zijn onverwarmde asperges bij lage bodemtemperaturen en nachtvorsten vaak nog niet actief, of lopen ze gevaar dat hun kopjes bevriezen, waarna je ze kunt weggooien. Een aspergeboer die na 24 juni doorgaat met steken, heeft niet begrepen dat zijn planten rust nodig hebben om duurzaam kwaliteit te kunnen leveren. Het gebeurt dan ook weinig. Een en ander betekent ook dat omstreeks die tijd de asperges uit de winkels en de restaurants verdwijnen. De asperges mogen vanaf juni doorgroeien en groen loof krijgen, waarbij met behulp van energie uit zonlicht suikers worden aangemaakt die ze in de wortels opslaan om het volgende seizoen weer tot mooie nieuwe asperges te kunnen uitgroeien. In die twee maanden moet het vooral genieten geblazen zijn, met de asperge niet als sidekick maar als hoofdrolspeler. De enorme toewijding die nodig is om ervoor te zorgen dat we goede, niet uitgedroogde en roomwitte asperges met een rijke smaak op ons bordje krijgen, dwingt dit ons insziens af. En dus, zo menen wij, mag ook de keuze van de befaamde ‘aspergewijn’ niet over een nachtje ijs geschieden. Kort en goed: bij heerlijke asperges hoort een heerlijk wijntje. De milde en delicate aroma’s van asperge roepen onmiddellijk associaties op met de fris-vrolijke geur van vers gebottelde droge witte wijnen, maar pas op: zulke wijnen mogen licht en verkwikkend zijn zo solo op het terras maar schieten als ‘aspergewijn’ vaak hopeloos tekort. In plaats van jong, licht en fris zijn in veel gevallen eerder de wat rijpere wijnen met meer body de ideale begeleiders van de dagvers gestoken asperges. Maar er is meer. De ideale wijn moet namelijk niet alleen qua smaak goed met de asperge combineren, maar ook bijgerechten en sauzen – die bij elk aspergegerecht weer anders zijn – kunnen begeleiden. Nog iets om op te letten: asperge smaakt heel soms een beetje bitter. Daarmee moet bij de keuze van de wijn rekening worden gehouden: wijnen met dominante houttonen of die met duidelijk aanwezige zuren, zoals een knisperende riesling, versterken de bittere smaak en zijn niet geëigend als aspergebegeleider. Dan passen rieslings met wat restzoet heel wat beter bij asperge dan hun meer ‘knackige’ familieleden. Maar dit terzijde. Wat drink je bij nu voorbeeld bij asperges à la flamande oftewel witte asperges met ei, beenham of yorkham en botersaus (beurre blanc) plus krieltjes? En wat bij sauce hollandaise? En wat kiezen we als we een stukje vlees erbij willen, of een mooie vis? Hieronder volgen enkele tips, zonder de pretentie volledig te zijn. Weissburgunder en silvaner zijn aspergewijnen par excellence en meteen ook het breedst inzetbaar. Ideaal voor bij beurre blanc, aardappelen, hollandaisesaus en nog veel meer. Gerookte zalm, crème fraische, verse kruiden, kip ook – dat alles natuurlijk met asperge. Deze groente houdt van wijnen met bescheiden fruit en zuren, maar met voldoende body en een zachte, smeltende textuur. Dan zit je gewoon direct bij weissburgunder – ook met verfijnde houtrijping – en silvaner, en in iets mindere mate bij chardonnay, waarover zo meer. Bovendien kunnen ze als echte ‘eetwijnen’ goed overweg met zetmeel en vet – silvaner gaat bijvoorbeeld super samen met aspergecrèmesoep (zie Carines recept hieronder). Chardonnay en andere witte wijnen kunnen ook mooi gecombineerd worden met asperge. Bij boter- en hollandaisesaus past chardonnay fantastisch, zeker als hij van zichzelf al een licht boterige smaak heeft. Sauvignon blanc combineert er op een geheel andere manier ook uitstekend mee. Bij zalm en risotto met asperges past chardonnay zonder houtopvoeding, bij een mooie varkenshaas daarentegen graag een iets krachtigere, rijpere chardonnay of grauburgunder, eventueel met delicate houttonen. Voor een heldere aspergesoep met in plakjes gesneden coquilles kiezen we eveneens grauburgunder. En dan zijn er nog enkele vreemde maar niet te versmaden eenden in de bijt. Want een serieuze rosé als die van Karl-Hermann Milch, met een sterk eigen karakter, kan je net zo makkelijk bij asperges met zalm drinken als een silvaner, weissburgunder of chardonnay. In de Elzas is een droge Muscat d’Alsace de klassieker voor verse, witte asperges, juist vanwege de combinatie van fris en bitter. Droge Muskateller uit de Pfalz is overigens een fantastisch alternatief. En zelfs rood, indien gewenst gekoeld, heeft zijn plaats in het rijk der asperges. Een lichte spätburgunder of portugieser zijn verfijnd genoeg voor de asperge. Gewoon eens proberen. Hier een paar tips van ons. TOP 10 ASPERGEWIJNEN (in willekeurige volgorde) Grauburgunder trocken Schweigen Kalkmergel 2020, VDP.Weingut Bernhart, Schweigen (Pfalz) € 15,25Muskateller trocken Buntsandstein 2020 van Weingut Michael Andres, Ruppertsberg (Pfalz) € 11,95Silvaner trocken 2018, Weingut Kampf, Flonheim (Rheinhessen) € 9,95Bechtheimer Weissburgunder trocken 2015, Weingut Weinreich, Bechtheim (Rheinhessen) € 15,50Chardonanny trocken Maikammer 2019, Weingut Dengler-Seyler, Maikammer (Pfalz) € 15,50Weissburgunder trocken Sonnenberg RG GG 2019, VDP.Weingut Bernhart, Schweigen (Pfalz) € 32,50Sylvaner alte Reben 2020, Durst Wein, Bockenheim an der Weinstraße (Pfalz) € 20,95Monsheim Chardonnay trocken 2019, Weingut Milch, Monsheim (Rheinhessen) € 16,75Weissburgunder trocken Alsterweiler Kapellenberg 2018, Weingut Dengler-Seyler, Maikammer (Pfalz) € 16,95Sauvignon blanc trocken, Weingut Kampf, Flonheim (Rheinhessen) € 10,95 https://www.erasmuswijnen.nl/c-6377662/aspergerecept/ https://www.erasmuswijnen.nl/c-6377662/aspergerecept/ “Eigenlijk heel simpel,” zegt de in de Périgord Noir wonende culinaire saisonnière Carine Koreman, “zolang je maar weet dat we deze soep niet van schillen maken.” Zet je asperges op in koud water en draai bij het koken na 2 minuten het vuur uit. Dit heeft Carine geleerd van wijlen Felix Alen, de gevierde Belgische chef-kok van Hof te Rhode in Schaffen. Het mooie is dit: je kunt daarna alles met de asperges doen, van flamande tot soep. Smelt voor een blanke saus boter, voeg bloem toe en bak al roerend tot het naar brioche ruikt. Daarbij mag de massa niet bruin worden. Voeg een scheut melk toe tot er een dikke roux ontstaat. Leng deze aan met aspergekookvocht tot de gewenste soepdikte bereikt is. Blijf ondertussen flink roeren. Klop één of enkele eidooiers koud met room en voeg deze als liaison al roerend aan de soep toe. Breng de soep op smaak met flink wat fijngehakte peterselie, zout en veel witte peper van Verstegen*. Snijd de asperges in stukjes van circa 3 cm en voeg deze voorzichtig roerend toe. Simpel. Carine besluit: “Als ze er niet uitkomen, moeten ze maar hier komen proeven.” *Muntok blanc, van het Indonesische eiland Bangka. Crèmewitte, vrij grote peper met een aroma van hooi, weide en eucalyptus. De smaak is volrijp en harmonisch, met een intenszuivere scherpte. https://www.erasmuswijnen.nl/c-6458620/nieuwsbrief-mei-2022/ https://www.erasmuswijnen.nl/c-6458620/nieuwsbrief-mei-2022/ https://www.erasmuswijnen.nl/c-6458644/erasmus-wijnen-op-de-prowein-2022/ https://www.erasmuswijnen.nl/c-6458644/erasmus-wijnen-op-de-prowein-2022/ Na twee jaar van pandemie en afstel is het deze meimaand dan eindelijk zover: ProWein Düsseldorf, de grootste internationale vakbeurs ter wereld, doet haar deuren open om de complete wijnwereld te verwelkomen, en Erasmus Wijnen is er voor u bij. Zo’n beurs is namelijk de gelegenheid bij uitstek om snel en efficiënt contacten met de eigen wijnhuizen aan te halen, en nieuwe huizen te ontdekken. En dan blijkt toch dat er niets boven een live-versie met persoonlijke gesprekken en proeverijen gaat. Niet al onze wijnboeren zijn aanwezig, maar bij hen die acte de présence geven, vinden we spannende wijnen genoeg. En ook buiten de ons bekende paden blijkt er voldoende te beleven. Die paden zijn trouwens opvallend ruim, waardoor het geheel een fijn open karakter heeft, met veel lucht en weinig gedrang. De timing, dit keer in mei, is misschien niet helemaal optimaal, want juist in deze tijd woekert er van alles in de wijngaarden, van druivenstok tot onkruid. “Eigenlijk,” zo hoor je overal, “eigenlijk zouden we in de Weinberg moeten staan.” Van de nieuwe wijnen bij onze eigen wijnhuizen zijn we diep onder de indruk. Ja, de wijnen zijn misschien nog te jong in veel gevallen, maar daar moeten we juist doorheen kijken, richting toekomst, en dan zeggen we: er zit enorm veel kwaliteit aan te komen! Bij Gerd Bernhart uit Schweigen is de hele linie weissburgunders, van Guts tot en met Grosse Lage, werkelijk waar een droom, en ook de grau- en spätburgunders zijn veelbelovend. In de Pfalz is jaargang 2021 wel flink kleiner dan de voorgaande jaren, dus de spoeling kan snel dun worden. Bij de Maxime Herkunft Rheinhessen-stand treffen we Marc Weinreich met zijn verbluffende selectie aan rieslings en natuurwijnen. Inderdaad is het een gotspe om al die heerlijke jonkies te drinken, maar je moet wat op zo’n beurs. De top-Lagen Hasensprung, Geyersberg en Rosengarten (voor het eerst als zelfstandige wijn gepresenteerd) laten nú al hun enorme potentieel zien, en ook natuurwijnen als Des Wahnsinns Fette Beute en Paroli Riesling maken ons zielsgelukkig. Binnen drie maanden zijn die beide laatste uitverkocht, dus we zullen snel moeten zijn. Last but not least verpozen we bij Weingut Heid uit Württemberg en het gelieerde wijngoed Gut Wilhelmsberg uit Franken. Met Carolin Hermanns (Heid) en Lukas Herrmann (extra –r, zonder –s; Wilhelmsberg) hinkelen we vrolijk door de nieuw gebottelde wijnen. Ook hier weer alles zeer jong, maar goed voor véél voorpret. De cuvée van grau- en weissburgunder vormt een prachtige tandem met de weissburgunder en chardonnay-cuvée van Weinreich; elk op zich een niet te versmaden zomerwijn, met toch twee duidelijk verschillende smaakstijlen. De droge Kitzinger Silvaner van Wilhelmsberg is een ontdekking! Al met al kunnen we stellen dat ProWein 2022 ons veel heeft gebracht en dus een zeer geslaagd evenement is geweest. Bekende en onbekende top-Winzer, met telkens nieuwe verhalen. Alleen dat al is een feest. Maar ook bekende en onbekende top-wijnen, van altijd nieuwe jaren. Herhaling is de kracht van de boodschap en daarom tot slot dit: er zit enorm veel kwaliteit aan te komen, met bergen karakter! https://www.erasmuswijnen.nl/c-6458818/druivenrassen-en-hun-aroma-s-muskateller/ https://www.erasmuswijnen.nl/c-6458818/druivenrassen-en-hun-aroma-s-muskateller/ Druivenrassen > Aromatische druivenrassen > ‘Bouquetsorten’ > Muskateller De diverse aroma’s die we in een wijn kunnen onderscheiden, ontstaan tijdens één of meerdere fasen van het productieproces. Zo kunnen we de wijnaroma’s indelen in 1) aromastoffen die eigen zijn aan het druivenras; 2) aromastoffen die ontstaan tijdens de verwerking van de druiventrossen (persen, maceratie, etc.); 3) gistaroma’s; en 4) ouderingsaroma’s. In tegenstelling tot veel andere dranken en levensmiddelen is het toevoegen van aromastoffen aan wijn in principe niet toegestaan. Het totaal aan geurindrukken van een wijn noemen de Duitsers ‘Weinbouquet’ of ‘Weinbukett’ en dit boeket is niet alleen afhankelijk van het druivenras, maar ook van de gebruikte kloon, van ontelbare factoren die met de wijnbouw (in de wijngaard) en de wijnmakerij (in de kelder) te maken hebben, en van de opslagduur en omstandigheden tijdens het ouderen van de wijnen. Er valt in elk geval het nodige boompje over op te zetten. Voor het wijnboeket spelen in verreweg de meeste gevallen vooral fasen 3) en 4) een grote rol. Van beduidend mindere betekenis zijn de groen-vegetale aroma’s die tijdens de druivenverwerking (fase 2) ontstaan; deze geuren van groenten en grassen verdwijnen vaak in de loop van de wijnbereiding of worden omgezet in fruitige gistaroma’s als peer. Vandaag concentreren wij ons op de druifeigen aroma’s van fase 1, die slechts bij enkele aromatische druivenrassen de boventoon voeren. Aromatische druivenrassen De aromatische druivenrassen hebben een heel opvallend en voor elk druivenras zeer typisch aroma, dat we meestal als bloemig en/of kruidig kunnen beschrijven. De sterk geurende aromastoffen der aromatische rassen zijn deels druifeigen (d.w.z.: de primaire aroma’s bevinden zich reeds in de druif) en ontstaan deels tijdens de wijnbereiding, met name tijdens de gisting. In chemisch opzicht gaat het daarbij vooral om terpenen, pyrazines en thiolen, waarover later meer. Aan de hand van de hoeveelheid terpenen in een wijn kunnen we druivenrassen grofweg indelen in aromatische en neutrale druivenrassen. Bij alle aromatische rassen maken terpenen deel uit van het wijnboeket. Zijn de primaire aroma’s zeer sterk waarneembaar, dan spreken de Duitsers dikwijls van ‘Bouquetsorten’ of ‘Bukettsorten’, ter onderscheiding van de wat minder uitgesproken aromatische rassen als bijvoorbeeld de riesling. Alle andere druivenrassen scharen we onder de neutrale categorie, waarbij ‘neutraal’ niets anders betekent dan dat de wijnen in kwestie (duidelijk) minder terpenen bevatten. In Duitsland worden o.a. de volgende druivenrassen tot de aromatische categorie gerekend: riesling, müller-thurgau, kerner en silvaner; verder (gewürz)traminer, scheurebe, muskateller en sauvignon blanc als belangrijkste ‘Bouquetsorten’, met daarnaast een hele reeks minder bekende druivenrassen als bacchus en muskat-trollinger e.d. die we hier voorlopig buiten beschouwing laten. In deel 1 van de reeks druivenrassen en hun aroma’s bespreken we vandaag de muskateller. Muskateller of Gelber Muskateller Muskateller behoort tot de grote groep der muscat-soorten, een van de oudste voor menselijk gebruik geteelde cultuurgewassen op aarde. Diverse historische bronnen doen vermoeden dat de muscatdruif al 5000 jaar geleden in Egypte en Perzië verbouwd werd, waarna hij dankzij de Grieken, Phoeniciërs en Romeinen het hele Middellandse Zeegebied veroverde. De geschiedenis wil dat Plinius de Oudere, Karel de Grote en keizer Barbarossa grote muscat-fans waren, maar de druivennaam ‘moscadelle’ wordt pas voor het eerst officieel genoemd in 1304. Op grond van de hoge leeftijd van de muscat-groep bestaan er vandaag de dag veel soorten en typen, waarvan verreweg de meeste tafeldruiven zijn. En terecht: rijpe druiven van de muskateller smaken intens aromatisch en dat kan van maar weinige wijndruivenrassen gezegd worden! Optisch verschillen de vele variaties wel sterk van elkaar, van goudgeel tot grijs, van rood tot paars. Een van de edelste wijndruiven is de gelbe muskateller, in Frankrijk bekend onder de naam muscat à petits grains blancs. Van deze muskateller kan de wijnmaker prachtig droge en zeer aromatische wijn produceren, fruitig, fris en verfijnd van karakter, met een laag alcoholpercentage op de (beste) koop toe. Vaker echter treffen we in Duitsland muskateller met een restzoetje aan, wat wij persoonlijk wat jammer vinden. Dan liever nog versterkte wijnen als de moscatel de setúbal of mousserende als de moscato d’asti. Wat ze echter allemaal gemeen hebben is het typische muscatboeket. Het muskatellerboeket Zoals gezegd bepaalt de hoeveelheid terpenen in wijn of we met een aromatisch druivenras te doen hebben. Terpenen zijn koolwaterstofverbindingen die o.a. veel voorkomen in etherische oliën en (Amerikaans) eikenhout. Muskateller is een ras dat sterk door terpenen gekarakteriseerd wordt. Zo komt al ín de druif linalool in vrije (en dit betekent: ruikbare) toestand voor. Linalool is een bloemige geur die vooral aan lelietjes van dalen doet denken, maar ook wel aan palissanderhout. Dit alles vormt een belangrijk onderdeel van het muskatellerboeket. De hoeveelheid linalool in muskateller is aan verandering onderhevig. Zo ontstaat ook tijdens de gisting linalool uit geurloze voorstadia. Later, vooral bij oudering, wordt linalool weer omgezet in andere terpenen. In een zure omgeving (witte wijn!) ontstaan door ruimtelijke herordening van moluculaire groepen uit linalool andere natuurstoffen als geraniol (rozen), nerol (fris, zoet, roosachtig, citroen) en terpineol (sering, conifeer, muskaatboom, kardamom). Verder reageert linalool met zuur tot ‘esters’ die naar lavendel, muskaatsalie en citrusvruchten ruiken. Al deze aroma’s vinden we terug in wijnbeschrijvingen en bepalen ook ten dele de mogelijke wijn en spijs combinaties. Muskateller-wijn wordt gekenmerkt door een typisch aroma van muskaat en rozen, vermengd met geuren van citrusfruit (o.a. bergamot, sinaasappel, mandarijn), vlier- en oranjebloesem, orientaalse kruiden, peer en ander puur fruit. Het is een echte lentewijn, om het even of je die solo, bij lichte gerechten of zo meteen bij verse, witte asperges geniet. Ook bij zulke spicy gerechten als die uit de Indische keuken, bij kruidig gevogelte of hartige kazen is de muskateller een graag geziene etensbegeleider. https://www.erasmuswijnen.nl/c-6461071/nieuwsbrief-augustus-2022/ https://www.erasmuswijnen.nl/c-6461071/nieuwsbrief-augustus-2022/ https://www.erasmuswijnen.nl/c-6459568/de-wijn-heeft-hout/ https://www.erasmuswijnen.nl/c-6459568/de-wijn-heeft-hout/ Onlangs was het weer smullen geblazen op Facebook. Een van Neerlands meest bekende wijnboeren wond zich op over de betweterigheid van een groepje, wat hij noemde, ‘wijnkenners’ die een paar vriend(innen) meeslepen en dan gaan etaleren wat ze op de cursus geleerd hebben. Het geval wil dat hij zijn wijnen op houten vaten van 265 liter legt, of meer specifiek: op vaten met de diameter van een pièce de Bourgogne en de lengte van een Bordeaux barrique. “Maar dat kan écht niet,” verbeterde de dame in kwestie, “een vat heeft een inhoud van 225 liter!” Een beginnersfout. En het komt omdat beginners eerst de meest gangbare feiten krijgen voorgeschoteld. Heinz Klipperts beroemde leerspiraal comes to mind. Wat leert u namelijk eerst? Inderdaad, dat een barrique (houten vat) een inhoud heeft van 225 liter. Goed. En fout. Ten eerste is een barrique niet ‘het’ houten vat, maar een houten vat, en ten tweede bestaan er heel veel soorten houten vat. We kijken eerst naar de verschillende vaten die in Duitsland gebruikt worden, en vervolgens bespreken we enkele functies ervan. Maten Het houten vat hoort samen met de klei-amfoor tot de oudste wijncontainers ter wereld. We hebben het over Herodotos, de voor-Christelijke Kelten, zó oud. Zulke vaten dienden vooral voor opslag en transport. Grotere houten vaten ontstonden in de Middeleeuwen, vaak als pronkstuk. ’s Werelds grootste wijnvat dat werkelijk als zodanig gebruikt is, bevindt zich sinds 1934 in Schloss Heidelberg (Baden) en meet 221.726 liter. Het maakte ook allemaal weinig uit in welk vat de wijn gemaakt werd. Maar de moderne filosofie is anders. In tegenstelling tot vroeger wordt niet alleen de grootte van het vat, maar ook de aard van het hout zeer precies op de wijn afgestemd. Het ongetwijfeld bekendste vat is ‘de’ barrique met 225 liter inhoud. Er passen precies 300 flessen wijn in, tenminste: in de Bordeaux, bij de barrique bordelaise. Elders zijn ze iets anders gevormd – wat korter en dikker bijvoorbeeld – zodat de inhoud ook afwijkt: 228 liter bij de pièce bourguignonne (Bourgogne), 230 liter bij de barrique nantais. Je moest ’m in je eentje nog kunnen tillen, was de gedachte, voor het transport. En dan is het wel grappig om te zien dat ze in de Champagne blijkbaar liever lui dan moe waren, met hun vaatjes van 216, 108 en 54 liter. Hoe het ook zij, al deze barriques vinden we terug in Duitsland, met de Bordeaux en Bourgogne voorop. Nog een vat dat is komen overwaaien uit la douce France is de tonneau, op dit moment vooral in de Pfalz in hoge mate populair. Bedoeld wordt een vat dat er ongeveer zo uitziet als een barrique, maar dan met een volume van 500 liter, de ideale tussenmaat tussen de kleinere vaten en het grote Holzfass van dikwijls vele duizenden liters, ook wel foeders genaamd. De Duitse tegenhanger heet dan weer Halbstück en bevat 600 liter wijn. Het Halbstückfass is precies half zo groot als het Stückfass, dat precies half zo groot is als het Doppelstück. En natuurlijk is er ook nog een Viertelstück: 300 – 600 – 1.200 – 2.400 liter kortom, alle ovaal van vorm. Werking De Stückfässer, zoals ze in het meervoud heten (de hele familie tezamen dus), zijn meestal gemaakt van Duits eiken, net als een deel van de Franse vaten overigens, zonder dat dit expliciet vermeld wordt. Maar het Franse eiken geldt nog steeds als beste en dus ook duurste in de wereld, vooral door zijn fijne poriën. Waarom is dit belangrijk? Vandaag de dag worden houten vaten steeds vaker ingezet vanwege de ‘micro-oxidatie’ die ermee samenhangt, een gewenste oxidatie van de wijn dus: via de poriën verdampt een deel van de wijn en in ruil daarvoor komt zuurstof het vat in, dat vervolgens reageert met de wijn. Waar nog niet zo lang geleden blinkend nieuwe barriques werden gebruikt om de wijn een bepaalde ‘houtsmaak’ mee te geven, raakt dit steeds meer uit de mode. Wijn ligt op hout om hem harmonischer en complexer te maken, zijn tannines te verfijnen, er een krachtigere structuur aan te geven, en ook om hem resistenter te maken tegen latere (ongewenste) oxidatie. Dit alles gebeurt dus door middel van een gecontroleerde ‘veroudering’ waarbij primair geldt: hoe fijner de poriën, des te meer gecontroleerd het proces. Naast de oorsprong van het hout en de fijnheid van de poriën zijn grootte, leeftijd en ‘toasting’ van belang. Wordt wijn na vergisting op een klein houten vat gelegd, dan is de verhouding hout : wijn flink groter dan bij wijn op, zeg, Holzfass. Logisch, zult u denken, maar wat betekent dat? Dit betekent dat er meer aroma’s worden afgegeven aan de wijn. Tegelijkertijd is – vereenvoudigd gezegd – de verhouding zuurstofoppervlakte : totale hoeveelheid wijn bij een barrique aanmerkelijk groter dan bij een Holzfass, zodat het effect van de micro-oxidatie sterker is (er komt via de poriën meer zuurstof in de wijn). De tonneau ligt in zijn effect dan weer tussen beide uitersten. Hoe sterker de micro-oxidatie, des te sneller rijpt de wijn. Houten vaten, primair barriques en tonneaus, krijgen een toasting mee voordat ze de kuiperij verlaten. Daarbij wordt de binnenkant van een vat met een open vuur aangebrand. Hierdoor verandert de natuurlijke (chemische) structuur van het hout, waarbij speciale tannines ontstaan die later weer aan de wijn worden afgegeven. De toasting kent drie sterktes: light, medium en stark. In het algemeen geldt: hoe sterker de toasting, des te sterker de smaakinvloed. Vanille, kruidnagel, rook en kokos zijn klassieke barrique-aroma’s, maar ook geroosterde amandelen, kaneel, honing, koffie, rook, karamel en chocolade. Bovendien is het zo dat bij verschillende sterktes verschillende kenmerkende aroma’s ontstaan: karamel en kokos zijn typische aroma’s van een medium getoast vat. Kleine houten vaten kun je maximaal drie keer gebruiken. Alleen al bij de eerste keer (Erstbelegung) geeft zo’n vat al 85% van zijn aroma’s af. Dit is een duur grapje (een barrique kost al snel € 800) en betekent in de praktijk dat alleen de betere wijnen op kleine houten vaten worden gelegd. Grote houten vaten kunnen daarentegen wel zo’n 50 jaar mee, al was het maar omdat zij toch niet gemaakt zijn om de smaak van wijn te beïnvloeden (wel de kwaliteit). Nog één vuistregel dan om dit artikel mee af te sluiten: hoe groter het vat, des te langer blijft het in gebruikt. https://www.erasmuswijnen.nl/c-6621447/mineraliteit-in-de-wijn/ https://www.erasmuswijnen.nl/c-6621447/mineraliteit-in-de-wijn/ Mineraliteit in wijn “Too prevalent to ignore – even if impossible to define.” (Jancis Robinson, 2015) Een wijn beschrijven in termen van mineraliteit is sinds de eeuwwisseling enorm in zwang geraakt. Het mag zijn dat deze ‘descriptor’ te pas en te onpas gebruikt wordt en uitermate slecht gedefinieerd is, maar de minerale sensatie bestaat wel degelijk. Zelfs Erasmus Wijnen komt er niet omheen het woord ‘mineraliteit’ te gebruiken wanneer we een wijnbeleving proberen over te brengen. Zo spreken we van een drukvolle “minerale grip” in de mond, van de “koele mineraliteit van kiezelsteen,” of juist van een “warme, aardse mineraliteit” in de neus. We kennen “ziltige mineraliteit”, “krijtachtige mineraliteit” en zelfs “minerale reductienoten” (pyrietvonken), die we aantreffen bij sommige witte wijnen. Maar wat bedoelen we nou precies wanneer we het hebben over mineraliteit in wijn? Daarop lijkt helaas geen eenduidig antwoord te geven. Er bestaat geen geaccepteerde definitie van mineraliteit in wijn, geen volledige consensus over de kenmerken die ermee verbonden zijn, niet eens of mineraliteit primair wordt waargenomen als een geur, een smaak of een mondgevoel. Een wijdverbreid geloof Nemen we een minerale smaak waar in wijn, en stamt die wijn ook nog eens van een wijngaard met een mineraalrijke bodem, dan is de voor de hand liggende conclusie dat die minerale smaak van die minerale bodem afkomstig moet zijn. Het idee is dan dat de wortels van de plant elementen uit de bodem opnemen, deze door de plant transporteren en uiteindelijk aan de druiven afgeven. Met de druif belanden ze uiteindelijk in de wijn, waar ze voor een minerale smaaksensatie zorgen. Het is een charmant idee, maar helaas: tussen droom en daad staan, vrij naar Elsschot, natuurwetten in de weg en praktische bezwaren. Geologische mineralen en mineraliteit We hebben gezien dat onze wijnparlance het moet stellen zonder een definitie van mineraliteit. Dat kan wel zijn, zegt oenoloog Gerhard Horstink terecht, maar de term verwijst in ieder geval naar mineralen, stoffen die concreet te definiëren zijn. Het Landelijk Geologisch Platform definieert ‘mineraal’ als “een chemisch element of chemische verbinding, die meestal kristallijn is en is ontstaan door geologische processen.” In normale mensentaal: het zijn geologische stenen, natuurlijke bouwstenen van de aarde. In het langzame verweringsproces lossen sommige minerale stoffen op in water, maar bijvoorbeeld kwarts en silex zijn zo hard en stabiel dat ze in het geheel niet oplossen. Het moge duidelijk zijn: wijn kan zulke geologische mineralen niet bevatten en dus in letterlijke zin ook nooit ‘mineraal’ zijn. Net zoals wijn geen bloemen bevat en in letterlijke zin nooit ‘bloemig’ is. Desondanks bestaan er wijnen die een minerale of bloemige indruk geven. Helaas hebben mineralen – anders dan bloemen – geen aromatisch equivalent in de ‘werkelijke wereld’. Het zijn vaste, anorganische substanties met een zeer geordende atomaire structuur (kristallijn) en dus niet reactief en niet vluchtig. Dit betekent dat geologische mineralen, op een enkele uitzondering na, geur- en smaakloos zijn. Als er al aroma’s van de stenen komen, dan moeten die van andere oorsprong zijn. Minerale voedingsstoffen en mineraliteit Wijnstokken nemen, net als alle andere planten, minerale voedingsstoffen op via het water dat zij uit de bodem absorberen, maar de oorsprong van die stoffen is vooral humus en in veel geringere mate verweerd anorganisch gesteente. Toch belanden op die manier minerale voedingselementen in onze wijn, gewoonlijk als metalige kationen (positief geladen deeltjes) en in minuscuul kleine concentraties. Onduidelijk is of ze daar voldoende voorkomen om de smaak van een wijn mede te kunnen vormgeven. Mineralen vormen samen met organische zuren zouten, waarbij hier niet alleen keukenzout wordt bedoeld. Breng je alle niet-vluchtige onderdelen van een wijn tezamen en neem je vervolgens de suiker weg, dan heb je een suikervrij extract verkregen dat min of meer zout smaakt. Zout is een basale waarnemingen van ons smaakvermogen. En wat blijkt: wijnen met veel extract smaken voller, die met weinig dunner! Het laatste woord hierover is nog niet gesproken. Kunnen we mineraliteit ruiken? Minerale eigenschappen worden meestal toegedicht aan wijnen die ontstaan zijn op bodems met een hoog mineraalgehalte. Dat zijn bodemsoorten met kalksteen, vuursteen, graniet of leisteen. De geur van zulke wijnen doet denken aan natte aarde, gemalen stenen, kalk, krijt, kruiden en metalen. Ze worden dikwijls als koel waargenomen, hebben associaties met stoffigheid en andere adstringentie, en laten vaak een kruidig-ziltige indruk (zeewier) achter. Mineraliteit lijkt prominenter aanwezig in minder fruitige wijnen met een hogere zuurgraad. Kort en goed: het is onomstreden dat er zoiets als een minerale smaaksensatie bestaat! Maar hoe is het mogelijk om geur en smaak van een wijn te beschrijven met behulp van een descriptor – mineraliteit – die zelf geen geur of smaak heeft? We kunnen weliswaar geen mineralen ruiken, maar we nemen wel geuren waar die we met bepaalde bodemsoorten associëren. Dat natte klei of nat leem typisch ruiken, weet iedereen die wel eens een bloembak van potgrond heeft voorzien. In een veld vol keien of een kiezelgroeve kunnen we specifieke geuren waarnemen. Al deze aroma’s zijn het gevolg van specifieke micro-organismen die zich op het oppervlakte van stenen hebben vastgezet, zoals bacteriën, algen, schimmels etc. Met hun stofwisselings- en afbraakproducten bezoedelen ze de stenen en zorgen er aldus voor dat het lijkt alsof die stenen een zekere geur hebben. Dat je niet de mineralen of stenen zelf ruikt, is bij de beschrijving van die geur dan volkomen irrelevant. Kunnen we mineraliteit proeven? Hoe zit het met smaaksensaties? Menig wijnprofessional is ervan overtuigd dat mineraliteit in wijn makkelijker te proeven is dan te ruiken. Om dat te begrijpen hoef je niet meteen aan een steen te gaan likken, want smaakbeleving vindt grotendeels via de reuk plaats, dat wil zeggen: retronasaal (in de neusruimte) tijdens het eten of drinken. Enkel de vijf basissmaken zoet, zuur, zout, bitter en umami kunnen we proeven, waarbij voor de beleving van mineraliteit vooral bitterheid en ziltigheid belangrijk zijn (b.v. door toedoen van kalium, magnesium etc.). Beschouwen we mineraliteit dus als een smaaksensatie, dan zouden we het effect kunnen samenvatten onder de noemer ‘smakelijkheid’, die op haar beurt weer aanzet tot speekselvorming en het nemen van nog een slok. De minerale bijdrage aan de smaak komt dus vooral door de eerdergenoemde zoutvorming, waarbij ook het suikervrije extract weer een rol zou kunnen spelen. Mineraliteit als mondgevoel – de tactiele dimensie Al met al blijft het lastig om mineraliteit als geur- of smaakrichting te definiëren. Dikwijls zijn het niet de smaak of geur die een minerale associatie oproepen, maar veeleer de textuur van een wijn, het mondgevoel, hoe de wijn in je mond aanvoelt. Wat dat betreft waren we met de smakelijkheid en speekselvorming al aardig op weg naar zo’n mondgevoel. Ziltigheid vergroot de druk van een wijn op onze smaakpapillen, en verandert daarmee zijn lengte en karakter. Ook een hoog zuurgehalte stimuleert (vreemd genoeg) onze zoutreceptoren, waarbij een zoute indruk ontstaat. Dit is meestal gekoppeld aan een adstringent gevoel, waardoor een tactiele dimensie aan het verhaal wordt toegevoegd. Wanneer de textuur van een wijn min of meer opgeruwd aanvoelt (de wijn heeft, zo zeggen we, ‘grip’), dan kunnen we dat als een kenmerk van mineraliteit omschrijven. Algemener gezegd lijkt mineraliteit te verwijzen naar een ervaring van levendigheid, frisheid, ziltigheid, diepte en lengte. Daarbij horen connotaties als strak, helder en direct, met een zout-bittere basis. Conclusie Mineraliteit is, zo Gerhard Horstink, geen meetbaar begrip maar veeleer een beschrijvende term die gebruikt wordt bij wijnen met een letterlijk smaakvolle structuur, iets van vermeende ziltigheid en soms een specifieke aroma-associatie. Maar juist deze kenmerken raken aan het ‘gastronomische’ mondgevoel van minerale wijn. Zout-bittere wijnen met een hoge zuurgraad, grip, lengte en diepgang zijn bijzonder ‘food friendly’: ze laten de kwaliteiten van het voedsel nog beter tot hun recht komen. Daarmee is mineraliteit meteen een kwaliteitslabel geworden, omdat het de textuur, het mondgevoel en de structuur van (soms vermeend) superieure wijnen beschrijft. Meer algemeen is het zo, dat bijna iedereen wel de geur van natte potaarde, van vuursteen of pyrietvonken, van kiezelstenen na een buitje of van doodgewone krijtjes kent. Al deze minerale aroma’s kunnen ook in wijn voorkomen, zonder dat ze chemisch identiek hoeven te zijn met de stoffen die de geur van mineralen in de natuur veroorzaken. Verder is het zo dat veel wijnliefhebbers echt wat met het begrip mineraliteit kunnen. Wanneer iemand een silvaner uit Franken beschrijft als aards-mineraal, dan kunnen we dat plaatsen en begrijpen. Zie hier de functie van taal. https://www.erasmuswijnen.nl/c-6714557/verslag-unieke-proeverij-oude-sauvignon-blancs-vdp-weingut-drautz-able-28-november-2022/ https://www.erasmuswijnen.nl/c-6714557/verslag-unieke-proeverij-oude-sauvignon-blancs-vdp-weingut-drautz-able-28-november-2022/ Onze gast cum fotograaf Eelco van Wieringen vroeg zich na de állereerste wijn al af of we met “de beste” waren begonnen, ongetwijfeld met een knipoog naar de uitdrukking ‘de eerste de beste’. Maar zoiets moet je natuurlijk nooit letterlijk nemen en dat hebben we dan ook niet gedaan. In ons glas kregen we twee dozijn complexe sauvignon blancs van VDP.Weingut Drautz-Able, jaargangen 1989-2020 en nagenoeg zonder uitzondering op barrique gerijpt. Wat een feest was het om met z’n allen Markus Drautz’s verborgen pareltjes te ontdekken en met elkaar te bespreken! Wat volgt is een sfeerverslag van de, zoals een genodigde het noemde, “met afstand de mooiste sauvignon blanc-proeverij” die menigeen van ons ooit meemaakte. Sauvignon blanc is een druivenras dat velen ‘eigenlijk’ best mogen, met name door de heerlijke neus. Maar het is ook een wijn die met zijn typerende kruisbessenparfum snel ‘verveelt’ en in de meeste gevallen niet bijzonder goed met eten valt te combineren. Wat een geluk dat er ook die heel andere, lang rijpende kwaliteitswijnen zijn, zoals Sancerre en Pouilly-Fumé uit het dal van de Loire, én de fameuze HADES-wijnen van Drautz-Able, de op hout opgevoede sauvignon blancs, die, zo zei een van de gasten, “volkomen terecht” door Erasmus Wijnen vanuit Württemberg naar Nederland waren gehaald. In juli 2021 deelden wij van Erasmus Wijnen een oude foto van nóg oudere houtgelagerde sauvignon blancs op Facebook en dit bericht ontlokte opmerkelijk veel opgewonden reacties van het Nederlandse en Belgische publiek. Dit was andere, interessante koek! We polsten Markus of “so etwas Ähnliches” ook in Nederland te organiseren viel, en enkele weken later draaiden we al een proefrondje in het Heilbronn’sche. In Harrie vonden we tot ons geluk een fenomenale gastheer met hart voor dit soort sauvignon blancs, iemand die welwillend zijn mooie Rotterdamse proeflokaal ter beschikking stelde en ons hielp om de laatste puntjes op de i te zetten. Twee keer werd ons evenement verplaatst in verband met Corona, maar op maandag 28 november jl. was het dan eindelijk zover. Dit was de dag waarop de centrale vraag zou worden beantwoord: kan Duitse sauvignon blanc ouderen? Geen enkele liefhebber van lichte, fruitige en niet al te moeilijke zomerwijnen zal dát ooit willen weten. Maar voor sommeliers die, zoals Harrie in aanloop naar dit evenement terecht opmerkte, “denken in wijn-spijscombinaties” en wijnconnaisseurs die de grenzen van hun kennis blijvend willen verleggen (zoals auteurs van vaktijdschriften en dagbladen, en wijndocenten), is deze vraag uiterst interessant. Meer toegespitst op de wijnen van VDP.Weingut Drautz-Able zelf stellen zich de volgende vragen: Hoe smaken die oude HADES-sauvignons precies? Zijn ze echt zo geschikt als bewaarwijnen? En wat kun je er nog mee in de wine pairing? Geknipt en geschoren liep de altijd goedlachse Markus rond het middaguur Harries Wine & Deli binnen, en niets deed vermoeden dat hij die ochtend nog vóór vijven in zijn auto was gestapt om ons te helpen bij het beantwoorden van al die interessante vragen. Eigenlijk kun je iemand die per abuis meent met rijpe chardonnay van doen te hebben, maar heel weinig kwalijk nemen. Ook voor velen van de aanwezigen – toch op en top professionals – was de verrassing groot, gewoonweg omdat het referentiekader voor dergelijke sauvignon blancs ontbreekt. En juist dit maakte de proeverij zo uniek en leerzaam. Markus’ wijnen zijn zeer complex met verfijnde, rijpe aroma’s die we wel van heel oude rieslings kennen, maar dan toch weer zó anders dat we ze nooit riesling zouden noemen. Alle droge wijnen hebben nog mooie zuren en citrus, maar zijn verder niet opvallend fruitig. Ze hebben balans, beschikken over veelzijdige aroma’s en van menig exemplaar valt te vermoeden dat ze nog vele jaren langer in de wijnkelder kunnen blijven liggen. Met Drautz-Able hebben we waarschijnlijk de beste Duitse vertegenwoordiger van dit bijzondere type wijn in huis gehaald. In elk geval hebben Markus en wijlen zijn vader bewezen dat Duitse sauvignon blancs wel degelijk goed kunnen ouderen. Bovendien hebben we voldoende wijn-spijs-suggesties gehoord om te durven beweren dat deze wijnen ook culinair uiterst veelzijdig inzetbaar zijn. Een geweldig resultaat, al zeggen we het zelf! Onze dank gaat eerst en vooral uit naar de geweldige wijnmaker annex –prater Markus Drautz, naar onze partner Harrie Baas, voor zijn magnifieke gastheerschap inclusief Champagne en fijne spijzen na, en naar alle andere deelnemers voor hun aanwezigheid en vakkundige, enthousiaste inbreng; zonder het samenkomen van al deze ingrediënten heeft geen enkele proeverij – hoe goed georganiseerd ook – enig kans van slagen. Een paar pareltjes van de proeflijst: Sauvignon Blanc trocken HADES 1990 Het eerste jaar op barriques gerijpt. Prachtige neus, rijpe tonen, enorme body, sinaasappelzest, kweepeer en lange afdronk. Sauvignon Blanc trocken HADES 1997 De eerste wijn die ook op barrique is vergist. Rijke neus, frisse mooie zuren, mooie diepte, fraai (heel klein) zoetje in de afdronk. Sauvignon Blanc trocken HADES 2010 Vanaf dit jaar worden ook deels grotere vaten gebruikt voor de rijping (iets minder houtinvloed). Prachtige neus met sinaasappel, noten en abrikoos, fris en sappig met fraaie zuren. De volgende geproefde wijnen zijn nog verkrijgbaar Sauvignon Blanc trocken HADES 2013 Grootse wijn, krachtig en sappig, maar (geloof het nog niet) nog wat jong: een weglegtip, verkrijgbaar als magnum (€ 72,50). Sauvignon Blanc trocken HADES 2016 Eén van de mooiste (koelere) jaargangen, met mooie zuren en een geweldige lengte, prachtig op dronk; verkrijgbaar als magnum (€ 72,50). Sauvignon Blanc R rocken HADES 2019 Spontaan vergist en daarmee iets "wilder". Fraaie aromatische neus, krachtige aanzet met veel lengte, ook nog wat jong en prachtig om weg te leggen (gewone fles € 33,00; als magnum verkrijgbaar voor € 72,50). Andere jaargangen van de Sauvignon Blanc trocken HADES die nog verkrijgbaar zijn: 2014 (alleen als magnum), 2018, 2020 en 2021. Gewone fles € 33,00, als magnum € 72,50. FB16 Fumé Blanc (Swäbischer Landwein) Een zeer geslaagde natuurwijn, ongefilterd, met aroma's van appel en aardse tonen, rijk en vegetaal in de mond met een afdronk waar geen eind aan lijkt te komen (je proeft steeds weer iets nieuws) voor € 33,00. Ook verkrijgbaar: Sauvignon Blanc Auslese Edelsüss Heilbronner Stiftsberg (Erste Lage) 2018. Halve fles (0,375 l) voor € 21,00. Heeft u interesse in één of meer van deze wijnen? Mail ons! https://www.erasmuswijnen.nl/c-6747038/vintage-2022-of-hoe-een-wijnjaar-anders-uitpakte-dan-in-september-nog-verwacht-werd/ https://www.erasmuswijnen.nl/c-6747038/vintage-2022-of-hoe-een-wijnjaar-anders-uitpakte-dan-in-september-nog-verwacht-werd/ Een lange, hete zomer met grote droogte, zó zal 2022 ook bij onze Duitse buren in herinnering blijven. Zweterige werknemers in uitgedroogde wijngaarden, die noest aan het werk zijn om de door zonnenbrand getekende en veelal extreem dorstige wijnranken te redden, dat is inderdaad wat als eerste bij ons opkomt wanneer we aan het afgelopen wijnjaar denken. Maar aan dit plaatje ontbreekt nogal wat: een warm voorjaar en vooral – vanaf eind augustus, begin september – een Weinlese (oogstperiode) met zondvloedachtige kwaliteiten. Deze continue neerslag maakte niet alleen de wijngaarden onbegaanbaar, maar redde ook de Duitse wijnoogst in zowel kwalitatief als kwantitatief opzicht. Met name de 2022-pinot-wijnen kunnen een glorierijke toekomst tegemoet zien. Vroeg-warme lente Het begin van 2022 was nog heel ontspannen, met een warme lente die zorgde voor een razendsnelle ontwikkeling van de wijnstokken, zonder gevaar dat de nieuwe scheuten en/of knoppen door een late voorjaarsvorst beschadigd zouden worden. Een en ander betekende wel hard aanpoten in de wijngaarden, om gelijke tred te houden met de groeiende en in mei ook perfekt bloeiende natuur. Zomerse zonneschijn De ontwikkeling van de wijnranken en de rijping van de druiven werden door de hete zomermaanden met hun aanhoudende droogte sterk bespoedigd. Ook dit betekende weer veel extra werk in de wijngaarden. Aan de andere kant kregen schimmelziektes in die hitte geen schijn van kans, zodat de gewasbescherming – what a difference a year makes – probleemloos verliep. Maar de wijngaarden verdorden onder de aanhoudende droogte en hieronder heeft vooral de jongere aanplant sterk geleden. Alleen in het Remstal bij Stuttgart en in het zuiden van de Pfalz viel ook in de zomermaanden voldoende regen om de waterreserves op peil te houden. Elders waren de koelere percelen in de nabijheid van bergketens duidelijk in het voordeel, terwijl wijnstokken in warmere wijngaarden het juist zwaar te voorduren kregen. Percelen met arbeidsintensieve ‘alte Reben’ (oude wijnstokken) of met groenvoorziening zoals humusrijke biowijngaarden bleken ook beter bestand tegen de extreme hitte. Wel werden met name de pinot-rassen (‘Burgundersorten’ als spät-, grau- en weissburgunder),’ niet zelden aangeplant in de betere en beste wijngaarden, heel vroeg rijp, zodat Duitsland afstevende op een bijzonder nerveuze oogst. Verwachtingen Tot de september-buien werd vooral rekening gehouden met extreem zoete druiven en, zoals dat in technische termen heet, hoge mostgewichten. Zo’n mostgewicht is vereenvoudigd gezegd de maat voor de hoeveelheid suiker die beschikbaar is om via het vergistingsproces te worden omgezet in alcohol, en wordt uitgedrukt in graden Oechsle (ºOe). Aan de andere kant viel er bij de rijpende druiven nauwelijks vruchtensap te ontdekken, zó uitgedroogd waren ze. “Nur Haut und Knochen,” aldus de boeren, die vreesden dat het oogstmateriaal vooral uit schillen en pitten zou bestaan, en nauwelijks uit sap, wat zou leiden tot een wel heel kleine oogst. Uiteindelijk bleken de mostgewichten toch niet zo hoog als gevreesd werd, want een wijnstok heeft niet alleen zon nodig om suikers op te bouwen, maar ook water, en daaraan heeft het vorig jaar zeer lang ontbroken. En de wijnopbrengst werd ook nog gered, want vanaf de eerste week van september was regentechnisch gesproken het hek van de dam. Regen tijdens de oogst Net als in het hete jaar 2018 begon de wijnoogst in grote delen van Duitsland al eind augustus, in de meeste andere begin september. Zoals gezegd waren veel pinot-rassen door de hitte extra vroeg rijp geworden en waren de wijnboeren genoodzaakt om in ijltempo te druiven van het veld – regelmatig erste en grosse Lagen! – te halen; bepaald geen ontspannen begin van het oogstseizoen. En het werd dus nog erger, want het water is de hele maand september met bakken uit de hemel gekomen. Dit heeft niet alleen negatieve gevolgen gehad – zoals her en der vertraging van het rijpingsproces, plus natuurlijk een verhoogd risico op botrytis (Grauschimmelfäule), wat met name voor de laat-rijpende riesling een gevaar vormde – maar ook positieve. Door de late neerslag konden de druiven nog wat aanzwellen en dus in volume toenemen, zodat de wijnopbrengst toch niet zo gering uitpakte als aanvankelijk gevreesd werd. Het mostgewicht nam hierdoor ongetwijfeld wat af, maar verwaterde niet al te zeer. Nog een positief gevolg was dat de afbouw van de zuren sterk afgeremd kon worden. Hoe rijper de druiven, des te meer de zuren in de druiven worden afgebouwd en verdwijnen. Hierdoor kunnen logge, overrijpe wijnen met weinig verfrissende zuren ontstaan. Wil een wijnboer dit corrigeren, dan is hij gedwongen om de wijn ‘aan te zuren’, iets wat is toegestaan en wereldwijd wordt toegepast. Maar makkelijker is het wanneer de natuur zelf daarvoor zorgt, zoals vorig jaar op het laatste nippertje nog gebeurde. Het enige gevaar bestond nog in teveel, qua te veel water. In Rheinhessen en de Pfalz kwam op sommige dagen wel 60 liter neerslag per vierkante meter naar beneden, en dan kan je als wijnboer alleen nog maar het gaspedaal indrukken om de druiven zo snel als mogelijk in de kelder te krijgen. Wat voor wijn krijgen we in het glas? Kraakheldere en sprankelend zuivere wijn is de verwachting – en soms nu al de realiteit. De Duitse wijnoogst was ergens eind oktober gewoon klaar, fertig. En sommige wijnen hebben inmiddels al meer dan drie maanden geleden (met de vergisting samenhangende) blubbergeluiden liggen maken in de wijnkelder. Kort en goed: er is al aardig wat 2022-wijn op de fles gegaan, soms zelfs nog vóór de kerst. De gehele wijnproductie van de jaargang 2022 loopt gewoon meer dan een maand voor op het gebruikelijke schema. Maar wat is nog gebruikelijk? Hoe het ook zij, de eerste en naar verwachting zeer vroeg genietbare wijnen zijn reeds gebotteld – volstrekt anders dan in 2021. Bij de hogere kwaliteitsniveaus wordt vooral van de pinot-wijnen veel verwacht, van de grau- en weissburgunder, maar het meest nog van de spätburgunder. Sowieso hebben de rode druivenrassen geprofiteerd van de lange, warme zomer, die aromatische wijnen met een hoge kleurintensiteit en veel substantie zullen opleveren. De witte wijnen worden eerder modern, fris-fruitig en tamelijk elegant, met gematigde alcohol- en zuurgehalten. Laat dit nu juist heel trendy zijn onder de huidige generatie wijngenieters... https://www.erasmuswijnen.nl/c-6806783/klantenproefpanel-grauburgunder-grote-genotsproef/ https://www.erasmuswijnen.nl/c-6806783/klantenproefpanel-grauburgunder-grote-genotsproef/ Nadat we afgelopen najaar een succesvol proefballonnetje hadden opgelaten in het dubbeldijkse dorpje Rossum, in het écht bestaande Land van Maas en Waal (wij zaten aan de Waalse kant), viel de eer van de eerste officiële bijeenkomst van ons uitgelezen klantenproefpanel november jl. ten deel aan de stad Utrecht en haar inmiddels 100-jarige, gezellig-chique woonwijk Oog in Al. Hoewel even verderop Sint en zijn Pieten de gracieuze grachten onveilig maakten, bleken gastheer Jan van der Torre en de overige leden van het proefpanel geen oog te hebben voor dergelijke fröbels: er werd geproefd dat het een lieve lust was, en niet minder gediscussieerd, met soms verrassende resultaten, waarover straks meer. Hier willen wij alle aanwezigen bedanken voor de prachtige middag, die leerzaam en gezellig tegelijk was, en absoluut doet verlangen naar meer! GGG-proeverij Met de Grote Grauburgunder Genotsproef hebben wij getracht twee vragen te beantwoorden. Ten eerste, of zo’n klantenpanel iets is waar onze klanten voor warmlopen en, ten tweede, of het Erasmus Wijnen – naast een gezellige middag – ook relevante informatie oplevert over klantvoorkeuren. Ons uiteindelijke doel is om ervaringen te creëren die klanten duurzaam verbinden met Erasmus Wijnen en onze producten. Op de proeflijst: 10 biologische grauburgunders, verdeeld over vijf flights van twee, plus één bonuswijn zonder certificering. Oogmerk was om na te gaan, welke wijnen op een voorjaarsterras hoge ogen zou kunnen gooien, en welke juist culinair inzetbaar zijn. We hebben ons beperkt tot Duitse grauburgunders van de best mogelijke basiskwaliteit (Guts-wijnen), aangevuld met enkele Orts-wijnen, middenklassers die al een heel specifiek herkomstbeeld zouden moeten tonen. Over de druif: grauburgunder versus ruländer Grauburgunder is een veelzijdig druivenras met een oneindige variatie in smaken en stijlen, dat ook bekendere, zogenaamd typische aroma’s heeft die zich bij de diverse wijnen herhalen, zoals amandel en peer. Let wel op het verschil tussen de grauburgunder en de ruländer. Laatstgenoemde is – vreemd genoeg – de officiële naam waaronder pinot gris in Duitsland is toegelaten, vooral dankzij de inzet van Johann S. Ruland. Zo’n 300 jaar geleden ‘ontdekte’ de beste koopman uit Speyer een ‘onbekend druivenras’ dat zoet-lieflijke wijnen voortbracht en wist dit perfect te vermarkten. Sindsdien is ruländer het Duitse synoniem voor zoete pinot gris. Hier betekent een verschil in naam direct ook een verschil in stijl. Van droge, frisse grauburgunders moesten onze oosterburen tot in de jaren 90 niet veel hebben, in de Pfalz van meneer Ruland nog wel het allerminst. Paradoxaal genoeg is juist dit de reden waarom de grauburgunder hier nog kind aan huis is. Te onthouden valt dat de huidige grote populariteit van deze druif geen creatio ex nihilo is, maar een comeback van een oude bekende onder een nieuwe naam en in een nieuwe stijl. Resultaten Droge grauburgunders scoren met hun fris-fruitige aroma’s, bevallen solo op het terras als ongecompliceerde doordrinkwijnen en bewijzen zich steevast als uiterst veelzijdige etensbegleiders. Maar dit zijn algemene waarheden. Tussen de wijnen zelf, zo ontdekten de deelnemers van ons proefpanel, zitten niet zelden zeer grote verschillen. Sommige zijn eenvoudig en wat zoetig soms, met een afdronk die niet al te lang aanhoudt. Andere zijn complexer, intenser, frisser, mineralig bovendien, met een lekker zuurtje en/of bittertje en een goede afdronk. En weer andere zijn in staat om aan het proefpanel de meest wilde commentaren te ontlokken, zózeer weten zij hun proevers te verrassen. We bespreken er hier kort drie. Twee toppers, inclusief mooie etiketten De biologische Grauburgunder trocken 2021 van Weingut Zelt uit Laumersheim in de Pfalz is de eerste wijn die een brede goedkeuring weet weg te dragen. Hij is heerlijk fris en levendig, met rijpe kweepeer, appel, duidelijke citrus, iets notigs en een lichte mineraliteit. Met zijn medium body, verfrissende zuren en mooie evenwichtigheid lijkt deze grauburgunder zo uit een prentenboek te zijn weggelopen. “Zijn prijs meer dan waard,” aldus het proefpanel. Gedeeld favoriet in de categorie ‘lente- & zomerwijn voor op het terras’. De tweede wijn die alom gewaardeerd wordt, is de heerlijk zachte en verfijnde biodynamische Grauburgunder trocken 2021 van Weingut Kissinger uit Ülversheim in Rheinhessen. “Deze houdt stand, ook met een grote slok,” zegt een van de leden glimlachend. In de neus gele appel, peer en citrus; ook amandel en pinda worden door het panel herkend. De wijn is fijn kruidig, licht mineralig, met mooie zuren en iets meer Schmelz (zeg maar romigheid) dan de Zelt. Solo op het terras een gulle mensenvriend, als etensbegleider universeel inzetbaar, en met slechts 12% alcohol door velen beschouwd als de ideale grauburgunder: “Dit blijft toch mijn favoriet, hè...!” Mede naar aanleiding van de uitermate positieve respons van ons klantenpanel hebben wij besloten om Weingut Kissinger van harte welkom te heten in onze almaar groeiende Erasmus Wijnen-familie. Zie ook de bespreking van het wijnhuis op onze site. Een heerlijk(e) vreemde eend Manfred Rothe gebruikt voor zijn Grauer Burgunder 2021 de kwaliteitsaanduiding ‘Landwein’ als geuzennaam om iets heel bijzonders in het glas te kunnen krijgen, buiten de traditionele klassificatie om. “Goh, wat is dít nou, joh!?!” roept gastheer Jan verbaasd uit, om te vervolgen met “je blijf er wel van proeven.” Vast geel fruit, merengue, zoetje, zo’n schuimsnoepje, honing, drop, gekuild gras, een boerderij, ook een verrassend bittertje. Inderdaad is dit een atypische grauburgunder met kenmerken van een vegetale silvaner. Maar dat maakt panellid BL niet minder blij: “Dít is wat ik zoek in een wijn, mooi bij forel met zout, buikspek, of asperges.” https://www.erasmuswijnen.nl/c-6902342/silvaner/ https://www.erasmuswijnen.nl/c-6902342/silvaner/ De druif en haar oorsprong De silvaner is een wit druivenras dat gekenmerkt wordt door een bescheiden aromatisch karakter, milde zuren en plezierig drinkgemak. Met een Oostenrijkse oorsprong, vandaar dat de druif in Franken soms ook wel Österreicher wordt genoemd. Alleen in Duitsland wordt de druif gespeld als Silvaner en niet als Sylvaner (behalve dan door onze heerlijk onconventionele wijnmaker Andreas Durst, die dat lekker wel doet). De silvaner combineert het soepele karakter van bijvoorbeeld een pinot blanc of pinot grigio met het frisse van riesling en het kruidige van bijvoorbeeld een grüner veltliner.Belangrijkste Duitse regio’s met silvaner Waar Franken bij uitstek het wijngebied is dat met silvaners wordt geassocieerd, is toch Rheinhessen de regio waar veruit de meeste silvaneraanplant staat. Ruim 100 jaar geleden was ruim 2/3 van het totale wijnareaal van Rheinhessen beplant met silvaner, tegenwoordig is dat met nog geen 10% een heel stuk minder. Waar de silvaner vroeger als een ‘werkpaard’ werd gezien met grote opbrengsten waarvan vaak oninteressante wijnen werden gemaakt, tegenwoordig zorgen de goede wijnmakers met behulp van bescheiden opbrengsten voor kwalitatief veel mooiere wijnen. Wijnliefhebbers zijn juist steeds meer op zoek naar wijnen die het 'terroir' weerspiegelen en een eigen karakter tonen. Franken, waar de silvanerwijnen traditioneel vaak in de karakteristieke ‘Bocksbeutel’ fles worden gebotteld, wordt zeker ook in Nederland beschouwd als het gebied van de silvaner bij uitstek. Rond de steile hellingen rondom de kronkelende Main wordt een grote variëteit aan silvaners gecreëerd, van ‘eenvoudige’ maar goede instappers tot complexe en vaak verrassend goed ouderende Grosse Lage (zeg maar Grand Cru) silvaners. Typen silvanerwijnen & terroir Silvaners kom je tegen in diverse stijlen: licht en gemakkelijk, intens fruitig, kruidig en mineraal of rijk en waanzinnig complex. Een belangrijk deel van die stijl wordt bepaald door de bodem waarop de druiven aangeplant staan. De silvaner is zogezegd een druivenras dat goed het karakter van de bodem doorgeeft. Zo laten silvaners van een kalkbodem (Muschelkalk) zich vooral kennen door een mineraliteit en kruidigheid, waar gips (Keuper) vaak meer fruitige en sappige silvaners voortbrengen. Uiteraard ook in combinatie met de stijl van wijn maken die aansluit op de visie van de wijnboer: gemakkelijk en sappig, mineraal en elegant of rijk, gelaagd en geeigend voor het langer op vat of fles liggen om met de jaren de mooiste complexiteit te ontwikkelen. Silvaner als etensbegeleider De silvaner is vanwege zijn bescheiden zuren voor veel gerechten de ideale wijn om bij te drinken. Silvaners gaan goed samen met frisse gerechten met meer zuren (zodat de wijn die zuren niet versterkt), maar ook bijvoorbeeld bij bitter. En met dat laatste wordt silvaner ook wel de ideale ‘aspergewijn’ genoemd. En ja, silvaner bij asperge - bijvoorbeeld op klassieke wijze (met ham, botersaus en ei) - is inderdaad vaak een geweldige combinatie. Maar om deze wijn nou alleen als aspergewijn te benadrukken, dat doet de silvaner toch echt tekort. Voor vis en schaaldieren, een frisse salade, kaasfondue, een Wiener schnitzel of een eigen gemaakte Flammkuchen is de silvaner ook een prima begeleider. Welke stijl je kiest, hangt voornamelijk af van de intensiteit van het gerecht (en de daarbij passende wijn): bij een eenvoudig of licht gerecht kies je bij voorkeur een fris en levendige silvaner, bij een rijk gerecht (bijvoorbeeld een gegrilde vis met een stevige saus) past een rijkere wijn. Een verfijnd kruidig gerecht past wellicht mooi bij een minerallige silvaner, een pittig recept - bijvoorbeeld uit de (midden)oosterse keuken, kan misschien vragen om een licht fris-zoet glas Kabinett. Dat ontdekken is juist zo leuk! De silvaners van Erasmus Wijnen In diverse smaakstijlen heeft Erasmus Wijnen een fraaie reeks silvaners in haar assortiment. Fris & levendig Weingut Kampf (Rheinhessen), Silvaner trocken 2020 € 10,75 Slanke, sappige silvaner van het klassieke type. Grapefruit, kruisbessen en peer.Gut Wilhelmsberg (Franken), Silvaner trocken 2021 € 11,25 In de neus aroma's van appel, citrus, abrikoos en ook wat vegetaals (hooi). Wanneer je de eerste slok neemt, merk je meteen de bescheiden zuren. Soepel, droog en gebalanceerd. Soepel & elegant Gut Wilhelmsberg (Franken), Silvaner trocken Kalk & Keuper 2020 € 14,95 Een elegante silvaner met een heerlijk lange afdronk, die door het rijpen op de gistcellen (deels op houten vaten) mooie 'romige', ronde en iets rijpere tonen heeft. Met een mooi klein bittertje achterin. Durst Wein (Pfalz), Sylvaner alte Reben trocken 2021 € 22,95 Aroma's van rijpe appel en peer. In de mond aangenaam romig met stijl en veel elegantie, mineraalrijk, nauwelijks te herkennen geel fruit en dat alles zonder gebruik van hout. Vol & rijk Durst Wein (Pfalz), AAA Sylvaner noch ältere Reben trocken 2017 € 29,95 Blij makende silvaner 4.0, brute kracht en elegantie in één, met aroma’s van acaciahoning, honingmeloen en wilde geuren van nat gesteente en aardse specerijen. In de mond mineraliteit en aangename zuren. Fris & lichtzoet Gut Wilhelmsberg (Franken), Escherndorfer Silvaner Kabinett € 12,95 Geel fruit, tamelijk rijp, wat gisttonen en florale noten, zelfs iets van frambozen of rode bessen. De Kabinett heeft 9,5% alcohol en geeft een frisse, uitgebalanceerde, licht zoete indruk (toch 26 g/l restsuiker) met een speels zuurtje. https://www.erasmuswijnen.nl/c-6930629/niet-voor-iedereen-weggelegd-het-ew-klantenproefpanel-proeft-spaetburgunder/ https://www.erasmuswijnen.nl/c-6930629/niet-voor-iedereen-weggelegd-het-ew-klantenproefpanel-proeft-spaetburgunder/ Spätburgunder of pinot noir, zoals het druivenras internationaal bekend staat, is een van de belangrijkste rode wijnsoorten ter wereld en tóch niet voor iedereen weggelegd. Dit blijkt eens te meer tijdens onze meest recente proeverij met het Erasmus Wijnen Klantenproefpanel, waar alleen al de Duitse naam het lastig heeft om tot de verbeelding te spreken. ‘Spät’ (laat) verwijst naar het feit dat het druivenras gemiddeld twee weken later rijpt dan de frühburgunder (pinot noir précoce) en klinkt duidelijk minder magisch dan de aanduiding ‘donker’ of ‘zwart’ die overal elders wordt gebezigd. Overigens rijpt hij niet echt laat wanneer je het vergelijkt met late(re) druivenrassen als de cabernet sauvignon of riesling. Maar er zijn meer factoren die de spätburgunder tot een wijn maken waaraan je moet wennen, die je moet leren liefhebben. Er zijn weinig wijnsoorten die zo polariseren als spätburgunder, al was het maar omdat hij van nature minder vol is en meer zuren heeft dan de meeste andere rode wijnen. Liefhebbers van typische Bordeaux-blends, zoet-zwoele primitivo’s of geconcentreerde tempranillo-wijnen uit La Rioja ervaren een spätburgunder al snel als (te) ‘licht,’ ook qua kleurintensiteit, en met (te) weinig ‘bite’ door de relatief milde tannines. “Je merkt toch dat Duitsland geen land is voor goede rode wijn,” aldus een van de panelleden, fan van krachtig Spaans rood. Over smaak valt niet te twisten. Toch zou iedereen die zich met wijn bezighoudt, ook eens wat (studie)tijd moeten besteden aan de pinot noir c.q. spätburgunder, een wijn die zijn structuur meer dankt aan zijn zuurgraad dan aan zijn alcoholgehalte en krachtige tannines. Spätburgunder geeft de voorkeur aan koele locaties, houdt niet van wind en heeft in alle opzichten een ‘dun huidje.’ De druiven zijn vatbaar voor ziekten en extreem gevoelig voor het weer. Hij vereist veel werk, maar bovenal ervaren en ambitieuze wijnmakers die de druif begrijpen, de elegantie ervan naar voren brengen, en aan de elegantie ook de nodige noblesse meegeven. Tot dit selecte gezelschap horen steeds meer Duitse Winzer, die geregeld tot het uiterste gaan om de perfecte wijn te produceren. Koele locaties zorgen voor een merkbare zuurgraad in de wijn en de dunne schil beperkt het gehalte aan tannine en kleurstof. Om ‘meer’ uit het ras te halen en ‘moderner’ te produceren, benutten zulke wijnmakers o.a. reductie van de opbrengst om de concentratie te stimuleren, koude schilweking voor meer kleur en aroma, en gisting met hele druiventrossen (inclusief steeltjes), wat m.n. dunschillige druivenrassen als spätburgunder een heel andere, meer etherische tanninestructuur geeft. Als voorbeeld hiervan kan de ‘moderne’ Spätburgunder trocken Gipskeuper Silberkapsel 2020 van Alexander Eisele worden genoemd, die met zijn opwindende spel van zuren en mineralen, heldere tannines en lichte zoetheid tot onze persoonlijke favorieten behoort, maar voor enkele deelnemers toch net iets teveel van het goede blijkt. Sowieso wordt spätburgunder als een vrij ‘technische’ wijn ervaren en wat minder geschikt voor beginners. Wijnen proeven is hard werken, en als we ons niet vergissen is het voor deze of gene een uitdagend middagje geweest. Een laatste aspect is het prijsplaatje. Zij die nog niet door het spätburgundervirus zijn besmet, vinden de meeste wijnen van dit druivenras ‘duur,’ wat niet bijdraagt aan het mensen over de streep trekken. Inderdaad behoren spätburgunders vanwege hun bewerkelijke karakter tot de duurdere rode wijnen, al krijg je in Duitsland wel vaak waar voor je geld en zijn ze vrijwel altijd te verkiezen boven even dure pinot noirs uit de Bourgogne. Maar dat is iets wat iedere wijnliefhebber voor zichzelf moet ontdekken. Welke wijnen springen eruit?Naast de Eisele wijn, de nieuwe jaargang 2019 van Dengler-Seyler’s Maikammer Heiligenberg en enkele spannende Lageweine van onder meer Sarah Gessinger uit de Mittelmosel, noemen we hier drie spätburgunders die er qua draagvlak het meest uitspringen bij het Klantenpanel. Van alle geproefde Guts-wijnen is de Spätburgunder trocken 2020 van Weingut Albert uit Kraichgau (Baden) het meest bejubeld. Erwin-Peter Albert heeft bergen talent en kon dit al laten zien bij diverse gerenommeerde wijnhuizen in Duitsland, Oostenrijk en Zuid-Afrika. Naast het Albertushof ligt een golfbaan; de wijnstokken zelf groeien in de Malscher Letzenberg, op een bodem van Muschelkalk en löss. De spätburgunder die er vandaan komt kleurt roodbruin in het glas, met aroma's van zure kers, rode bes en zelfs kreupelhout van de Provence. In de mond vrij intens qua smaak, kersen en bessen weer, wat tannine, iets rokerigs, een tamelijk krachtige body en goed aanwezige zuren, ondersteund door een fijne mineraliteit en een zekere frisheid. 12,7% alcohol. Een complete Guts-wijn met een uitstekende prijs-kwaliteitverhouding. Bij de Orts-wijnen viel de Mauchen Spätburgunder trocken Alte Reben 2017 van VDP.Weingut Lämmlin-Schindler uit Mauchen in Markgräflerland (Baden) zeer positief op. De jaargang 2017 kende door ernstige vorst laat in het voorjaar een bijzonder kleine oogst, vaak de kleinste sinds de Tweede Wereldoorlog. Maar de Badense wijnen van dat jaar zijn levendig aromatisch, complex en gelaagd, met een harmonieuze zuurstructuur. Zo ook de Alte Reben. De spätburgunder staat bij Lämmlin-Schindler op een mineraalrijke lössleembodem met een hoog aandeel aan jurakalksteen. Het milde klimaat geeft de druiven een pittige fruitzuurgraad mee. Frambozen en kersen kenmerken dan ook de Mauchen Alte Reben, naast sterk kruidige tonen. Direct na opening zijn reductiegeuren waar te nemen, zodat we de wijn even tijd moeten geven. Door het contact met de lucht verdwijnt het reductieve aroma en wordt de wijn fruitig en aangenaam van geur. Dan is hij elegant, heerlijk zacht en goed gestructureerd, met mooi geïntegreerde zuren en fijne tannines. 13% alcohol. Een prachtige wijn, rijp om te genieten! Van de Lage-wijnen die sterk in de smaak zijn gevallen, bespreken we hier de wijn van Manfred Rothe, van het gelijknamige Fränkische Bio-Weingut dat we al langer voeren. Maar deze Spätburgunder Grande trocken 2018 dus niet. En daar gaan we verandering in brengen. Het is de wijn met – in ieder geval gevoeld – het laagste zuurgehalte, en niemand had ook maar een puntje van kritiek. In de rijke neus rode bessen, een amandelbittertje, munt, en wat peper; in de mond zacht en kruidig, met donkerder fruit zoals bramen, een zekere romigheid, zuivel en vrij weinig zuren. De wijn is opgevoed op tonneaus, deels nieuwe, en dat merk je. De afdronk houdt mooi lang aan. 13% alcohol. Een heerlijk zachte, aromatische spätburgunder. Het is entertaining en leerzaam tegelijk om een echte wijnmaker in je midden te hebben, iemand die ook nog eens een goed verhaal vertellen kan, zoals Manfred. Een echte meerwaarde. Al met al hebben we een inspirerende proeverij beleefd en veel nieuwe inzichten gewonnen. Onze dank is groot. https://www.erasmuswijnen.nl/c-6985622/de-onttovering-van-de-wijn/ https://www.erasmuswijnen.nl/c-6985622/de-onttovering-van-de-wijn/ Wijnetiketten moeten binnenkort voedingsinformatie en een lijst met ingrediënten bevatten Op bijna alle voedingsmiddellen vind je tegenwoordig een kader met calorieën, voedingswaarden en ingrediënten. Op wijn niet. Beter gezegd: nog niet, want vanaf 8 december a.s. verandert dat en moet op elk (nieuw) wijnetiket gedetailleerde informatie te vinden zijn over voedingswaarden, additieven en allergenen. Met andere woorden: vanaf eind dit jaar raakt wijn (inclusief mousserende wijn en cider) zijn nu al 12 jaar durende uitzonderingspositie kwijt en wordt het als ieder ander levensmiddel behandeld. Dit is een grote verandering voor de wijnsector, met mogelijk diepgaande consequenties. De nieuwe wetgeving rondom de wijnetikettering gaat – en hiermee krijgen wij direct zelf te maken – bovendien gelden voor prijslijsten, onlineshops en allerhande bestelformulieren. Hoe precies moet de informatie worden gepresenterd? Is alles nu klip en klaar geregeld? Wordt de soep (niet) zo heet gegeten als ze wordt opgediend? Zitten de klanten eigenlijk te wachten op dergelijke informatie? En zo ja, worden ze er echt wijzer van? Consumenten hebben het volste recht om te weten wat ze precies consumeren, in dit geval: drinken, mochten ze dat willen weten. Dat is bij wijn en andere alcoholische versnaperingen tot nu toe niet (precies) mogelijk. Stel dat je op je gewicht wilt letten, dan is het handig om te kunnen lezen hoeveel energiewaarde 100ml van een bepaalde wijn heeft. Een glaasje Trockenbeerenauslese, dat tot wel 10 suikerklontjes per 100ml kan bevatten, zal dan niet het eerste zijn waarnaar je grijpt. Of je wilt weten welke allergenen in de wijn zitten. Eigenlijk moeten die al op het etiket vermeld staan, wat ze meestal ook doen in de vorm van ‘bevat sulfiet.’ Maar naast sulfiet, wat altijd natuurlijk maar heel dikwijls ook als additief aanwezig is, kun je ook allergenen als ei en melk in je wijn aantreffen, en dat zie je maar zelden vermeld. Sinds het begin van de jaren tachtig wordt al gesteggeld over het verplicht stellen van voedingswaarden en ingrediënten op het etiket van alcoholische dranken. De industrie heeft echter altijd gepleit voor ‘vrijwillige declaratie’ via een QR-code of online informatie, en wijnhuizen zoals die van de familie Castellani uit de buurt van Pisa (die álles altijd eerlijk op het etiket vermeldt) vormen de spreekwoordelijke uitzondering die de regel bevestigen. Maar eind dit jaar wordt het dan toch concreet: wijnetiketten moeten een lijst met voedingswaarden en ingrediënten krijgen. Het is nog onduidelijk of wijn die vóór 8 december weliswaar geproduceerd maar nog niet geëtiketteerd is, onder een overgangs- en daarmee uitzonderingsregel zal gaan vallen. Een beslissing daaromtrent valt niet snel te verwachten, al was het maar vanwege het feit dat alleen al over de term ‘geproduceerd’ onduidelijkheid bestaat. Zo is onder meer niet duidelijk of wijn die in houten vaten opgeslagen ligt nog steeds als ‘geproduceerd’ geldt. Maar dit terzijde. Houden we vast dat vanaf jaargang 2023 of 2024 iedere wijnmaker de keuze zal moeten maken voor hetzij een etiket met alle vereiste informatie, hetzij eentje met een QR-code. In het laatste geval zal hij of zij minimaal de energie-informatie in kilojoules (kJ) en kilocalorieën (kcal), en de allergenen en intoleranties fysiek op het etiket moeten vermelden, want die moeten direct te lezen zijn. Eigenlijk hebben alleen de alcohol en de restsuikers calorische waarde, van respectievelijk 7 kcal per gram (1 ml alcohol weegt 0,8 gram) en 4 kcal per gram. Dus als je het alcoholpercentage en de restsuikers weet, dan kan je via een eenvoudig en leuk rekensommetje zelf tot de voedingswaarden komen. Niet veel consumenten die dat doen, denk ik, maar aan de andere kant: hoeveel van hen zullen gebruik gaan maken van de QR-codes? Je moet er namelijk nogal wat moeite voor doen. Allergenen en de energiewaarde van de wijn moeten dus op het flesetiket zelf worden vermeld, maar de nieuwe verordening laat toe dat wijnboeren voor hun ingrediëntenoverzicht en de volledige tabel met voedingswaarden gebruik maken van een zogenaamd digitaal etiket, dat je via de QR-code op de fles kunt bereiken. Zo’n QR-code mag alleen leiden naar pagina's die niet gekoppeld zijn aan winkels of advertenties en die uitsluitend de relevante informatie bevatten. Voor de wijnboer is dat geen al te grote bureaucratische opgave, want zulke informatie wordt gelijktijdig met de chemische analyse ten behoeve van het ‘Amtliche Prüfungsnummer’ gegenereerd (zo’n AP-nummer heeft elke wijn nodig om vermarkt te mogen worden) en de QR-code linkt dus door naar de website van een Landbouwkamer. Waar de boer nog goed wegkomt, is bij de kleinere wijnhandelaren wel degelijk sprake van een grote extra inspanning: relatief veel posten en relatief weinig tot geen ERP en MIP-software. Zo zullen wij overal vandaan, voor alle wijnen, informatie moeten verzamelen, die wij dan in onze online webshop en op onze prijslijsten met directe bestelmogelijkheid ‘kwijt’ moeten zien te raken. Het grappige is dat een prijslijst zónder directe bestelmogelijkheid al die informatie niet nodig heeft. We moeten er nog maar eens goed over nadenken. Een neveneffect van de nieuwe wijnetiketverordening is dat er wat meer transparantie ontstaat in de productie van wijn. ‘Wat meer,’ maar geen volledige transparantie, vermoed ik. Wellicht dat sommige wijnprofessionals vanuit de aangeboden informatie al ‘opgeleukte’, gekunstelde wijnen zullen weten te herkennen, maar zeker is dat niet. Ja, ongetwijfeld zal er deels een verschuiving plaatsvinden van romantiek naar realiteit, maar toch blijft voor de consument nog veel verborgen. Zo hoeven hulpstoffen die tijdens het wijnberedingsproces worden gebruikt maar weer worden verwijderd niet verplicht op het (digitale) etiket te worden vermeld. Met andere woorden: enzymen, activatoren, actieve kool enz. worden niet meegenomen. Tegelijkertijd moet de wijnmaker wel enkele hulpstoffen specificeren voor het stabiliseren en eventueel ‘repareren’ van de wijn. Al met al denk ik dat het de wijnsector geen kwaad zal doen. Er zal nog meer nadruk komen te liggen op de verantwoordelijkheid van de producenten en handelaren, wat betreft aanbouw- c.q. productiemethode en duurzaamheid in het algemeen. En de consument zal de kilocalorieën kunnen controleren, en de volledige lijst met wettelijke allergenen, wat zonder twijfel een vooruitgang is. Maar of zij op basis van al die nieuwe informatie goede van slechte wijnen kan onderscheiden, dat waag ik te betwijfelen. De vraag is ten slotte ook, of onze klaten het allemaal wel zullen wíllen weten. Het is simpelweg geen romantische combinatie, een mooi flesje wijn met een al dan niet zichtbare waslijst aan vermeende reality-checks... https://www.erasmuswijnen.nl/c-7007354/opkomst-en-ondergang-van-de-kitzinger-wijnhandelshuizen/ https://www.erasmuswijnen.nl/c-7007354/opkomst-en-ondergang-van-de-kitzinger-wijnhandelshuizen/ of: Hoe Gut Wilhelmsberg als een Phoenix uit de Meuschel’sche as herrees Ooit werd Kitzingen, een Noordbeierse stad gelegen binnen de Maindreieck van Franken, ‘de stad van de 100 wijnhandelaren’ genoemd. Wijnbouw, maar vooral ook de wijnhandel zijn in Kitzingen vanaf de Middeleeuwen altijd goedlopende businesses geweest. De kloostersecularisatie van 1802 zorgde bij de Kitzinger handelaren echter voor volle vaten en lege beurzen, daar hun grootste klant, de kerk met al zijn ambtenaren en functionarissen, kloosters en andere religieuze instellingen, in één klap van het toneel verdween. De in 1845 opgerichte firma Wilhelm Meuschel wist de Kitzinger wijnhandel (let wel: geen detailhandel, louter groothandel op vat) weer vlot te trekken door wijn in Noord-, Midden- en Oostduitsland te gaan verkopen en zelfs naar de directe buurlanden te exporteren. Wilhelm Meuschel was vanaf 1890 hofleverancier van het hertogdom Sachsen Vanaf 1867 had ‘Wilh. Meuschel jr.,’ zoals de firma officieel heette, haar hoofdvestiging aan de Königsplatz, het kloppend hart van Kitzingen. Toen zij eind 19e eeuw naast steeds meer eigen en aangekochte Frankenwein ook wijn uit de Rijnregio, Moezelwijn en buitenlandse, met name Franse (Bordeaux, Elzas), later ook Italiaanse wijnen aan de man wist te brengen, ontstond behoefte aan een verkeerstechnisch betere ontsloten bedrijfslocatie. Dit werd nog versterkt door de aankoop van meer en meer wijngaarden, waaronder het belangrijkste ‘handelsmerk’ van de firma, de ‘Repperndorfer Wilhelmsberg’. Het nieuwe hoofdkantoor met ‘Großkellerei’ werd ontworpen volgens de eisen van een moderne wijnmakerij en -handel in de Bahnhofstraße, de ‘pronkstraat van het verleden’ (waar zich toen vooral veel start-up-handelaren vestigden), met kenmerken die in principe nog steeds de tand des tijds doorstaan. De herbouwde synagoge van Kizingen Maar niet alleen Meuschel, nee, heel de Kitzinger wijnhandel floreerde. Op het hoogtepunt van de handel, in 1930, waren maar liefst 107 huizen actief, waarvan 69 joods (ongeveer tweederde van de joodse gemeenschap in Kitzingen werkte in de wijnhandel). Tot de grootste bedrijven behoorden die van Max Fromm en de firma Wilhelm Meuschel. Het bezit van wijngaarden en de daadwerkelijke productie van wijn waren bij de joodse wijnhandelaren eerder uitzondering dan regel, dit in sterke tegenstelling tot de meeste christelijke vakbroeders. Eerstgenoemden concentreerden zich op de handel en dan met name wijnmarketing. Niet toevallig ontstond in Kitzingen de wereldberoemde Bocksbeutel, die in 1921 door Max Fromm tot typische flesvorm der Frankenwein werd verheven. Max liet de bijbehorende etiketten ontwerpen door de directeur van het Städelsche Kunstinstitut in Frankfurt am Main, de stad van zijn beroemde neef Erich Fromm. Villa van een voormalige Kitzinger wijnhandelaar De geschiedenis van de joodse wijnhandelaren eindigde zoals bekend in 1939 en ook de rest van de Kitzinger wijnhandel verloor sterk aan betekenis: slechts een paar van de traditionele handelshuizen wisten de oorlogen en het verlies van belangrijke afzetgebieden te overleven. Maar in het stadsbeeld van Kitzingen zijn de magnifieke heren- en handelshuizen van toen nog steeds een lust voor het oog. Een van die gebouwen behoorde tot niet zo heel lang geleden nog toe aan de firma Mueschel: het voornoemde groothandelsgebouw aan de Bahnhofstraße. Zonder opvolgers in de familie verkochten de gebroeders Christian en Johannes Meuschel hun bedrijf begin 2019 aan vastgoedondernemer Harald Panzer (Wohninvest) – inclusief wijnkelder, de beste wijngaarden rondom Kitzingen (o.a. de Wilhelmsberg) en enkele bedrijfspanden. Het mooie handelscomplex, dat dienst zou kunnen doen als decor voor een remake van ‘Doornroosje,’ wordt sindsdien volgens de wetten van Monumentenzorg gerenoveerd, dat wil zeggen: nauwgezet en uiterst traag. Het gebouw aan de Bahnhofstraße vóór de huidige renovatie Markus Heid en Lukas Hermann Bedrijfsleider van het in ‘Gut Wilhelmsberg’ omgedoopte wijngoed is sindsdien Markus Heid van het gelijknamige VDP.Weingut Heid uit Fellbach, Württemberg. Hij is degene die de nieuwe richting van het biologisch wijngoed bepaalt. De dagelijkse leiding is in handen van een jong talent uit Baden, Lukas Hermann. Alle drie de mannen, Fremdkörper in Frankenland, zijn gevallen voor Wilhelmsberg als historisch kunstwerk en nemen het langjarige renovatietraject op de koop toe. Enkele weken geleden was Erasmus Wijnen bij Lukas op bezoek en het moet gezegd: als je eenmaal in het gebouw bent, dan weet je waarom zij al dat extra werk op zich hebben genomen. Zo wordt bijvoorbeeld de façade tot zijn oorspronkelijke toestand teruggebracht, wat onder meer betekent dat de verroeste ruitjesramen door modern-industriële met dubbelglas worden vervangen en het rechthoekige raam links van de hoofdingang weer in een boogvenster wordt gehertransformeerd. Lukas bij de hoofdingang. De leeuwen van Gut Wilhelmsberg hebben hun blijk naar buiten gericht Zij-ingang met de ‘Rampe,’ het perron zonder spoor. Let ook op de historische, maar uitermate hobbelige kopstenen; onduidelijk is hoe ze dat probleem gaan oplossen De grote hal met de vloer in opbouw. En niet alleen de vloer... Bij de ingang zelf wordt alleen even geposeerd door Lukas, maar de deur die via een fraaie hal naar de geplande proefruimte voert, blijft voorlopig dicht. In plaats daarvan lopen we links om het gebouw naar een soort van perron zonder rails, waar ooit koning Ludwig III van Beieren poseerde met de firma Meuschel, die sinds 1903 ‘Koninklijke Beierse Hofleverancier’ was. Dan lopen we de imposante pakhal/bottelhal binnen, waar nu ‘al’ (de renovatie begon in 2019) een gigantische teerachtige ondervloer te zien is. Daarop komt binnenkort de voegloze gietvloer te liggen. Rechts in de hoek de spiksplinternieuwe lift met daarnaast de oude stenen trap die naar de twee kelderverdiepingen leidt. Per kelderverdieping treffen we telkens twee lange werfkelders (met onder andere stampvolle ‘Giropaletten’ voor de sektbereiding) en een dwarse, op de kop gelegen kelder aan, waar Lukas zich bezig houdt met de technische aspecten van het wijnmaken. De trap richting kelderverdiepingen De werfkelders vroeger... En nu Laatstgenoemde is ook de ruimte, in de onderste kelderverdieping, waar we de ‘Fassproben’ proeven en vergelijken met de oudere jaargangen. Mooi spul, die silvaners van de Kitzinger Wilhelmsberg: elegant slank, maar toch met voldoende kracht en ook heerlijk zachtromig. In de werfkelders vinden we verder allerhande oude flessen, leeg en vol, van de firma Meuschel en enkele stokoude, prachtig bewerkte houten vaten, among other things (vooral heel veel ‘ouwe meuk’). De 1966 Escherndorfer Lump Silvaner Spätlese van de door Heuschel vermarkte wijn der Winzergenossenschaft Escherndorf is helaas niet meer te drinken. Over naar de rode wijnen, want Lukas is ervan overtuigd dat Franken veel meer potentieel voor top-rood heeft dan er tot nu toe is uitgekomen, de subregio Churfranken daargelaten. Sinds 2020 wordt ingezet op spannende elegantie, en de Fassproben laten een prachtige toekomst vermoeden. Fassprobe in de ‘dwarskelder’ Vergelijkend proeven: de Kitzinger Wilhelmsberg Spätburgunder trocken 2019-2022. De internationaal lastig te vermarkten Bocksbeutel is inmiddels uit het assortiment genomen. We sluiten onze reis af in het voorkamertje links van de hoofdingang, voor ons rechts dus, die we bereiken via de eventueel wellicht mogelijke kookstudio. Daar zetten we ons aan een oude tafel met uitzicht op een trap met kogelgaten uit de Tweede Wereldoorlog. Dat trapje blijft, al was het maar om de band met het verleden te bewaren. Sowieso is het gebouw doorspekt met ‘(Handels)geschichte’, hetgeen voor een geheel eigen atmosfeer zorgt. De drie mannen uit Baden-Württemberg zetten ook in op traditie, in hun stijl van wijnmaken en het vermarkten van hun eindproducten. Zo zullen ze bij voorbeeld niet ál te ver richting natuurwijnen gaan, want daartoe is Gut Wilhelmsberg niet in eerste instantie geconcipieerd. Maar de ‘gewone’ wijnen zijn in vergelijking met die van andere Fränkische wijnhuizen al atypisch genoeg, dus zit het met het onderscheidend vermogen wel snor. Zum wohl! Het ‘voorkamertje’ met de oude trap en het nieuwe oude boogvenster https://www.erasmuswijnen.nl/c-7106780/duitse-sekt-sei-mal-mutig/ https://www.erasmuswijnen.nl/c-7106780/duitse-sekt-sei-mal-mutig/ Welke smaakstijlen hebben wij bij ons volledig biologische Sekt-assortiment? Om iets meer inzicht te geven in wat u kunt verwachten, hierbij een korte toelichting: Fruitige Sekt Pinot Blanc Brut 2021 - BIO Een fris-mousserende Sekt van weissburgunder, met aroma's van peer en appel met heel lichte gisttonen. € 17,50Blanc de Noir Brut 2020 - BIO Een echt fruitige Sekt van spätburgunder, met rood fruit (aardbei, framboos) en braam. € 18,50 Riesling Brut 2018 - BIO Al jaren een favoriet bij particulieren, restaurants én wijnjournalisten. Een levendige Sekt, typisch riesling, fris en heerlijk als aperitief! € 18,50 Tussen fruitig en gerijpt in Blanc de Blancs Brut 2019 BIO Een heerlijke blend van Riesling (frisheid), Kerner (fruitgheid) en Müller-Thurgau (romigheid), met levendige zuren en ook de rijkheid van 36 maanden rijping op de fles. € 15,95 Meer gerijpte & complexe Sekt Gut Wilhelmsberg, Silvaner Brut 2019 - BIO Een Sekt waarbij je ook heerlijk iets kunt eten, met de mildere zuren van silvaner. Een wijn met body, een beetje 'romigheid' en lengte. € 24,95 Sektkellerei Andres & Mugler, Cuvée Louis Brut nature 2018 - BIO Een Sekt met de klassieke Champagne-blend van druiven: de spätburgunder (pinot noir), schwarzriesling (pinot meunier) en chardonnay. Aangevuld met een scheutje Auxxerrois. Mooie gisttonen en lengte in de afdronk. € 24,95 https://www.erasmuswijnen.nl/c-7137249/erasmus-wijnen-op-wine-professional-2024/ https://www.erasmuswijnen.nl/c-7137249/erasmus-wijnen-op-wine-professional-2024/ Met welke wijnen gaan wij de Nederlandse gastronomie en horeca verleiden? VDP.Weingut Lämmlin-Schindler Mauchen Gutedel trocken 2022 De gutedel of chasselas is een druivenras dat je, in Duitsland, alleen in Baden tegenkomt. Het is ook de druif achter de Fendant, de bekendste witte wijn van Zwitserland en vaak genoemd als dé wijn ter begeleiding van kaasfondue. Een frisse en fruitige wijn met appel en peer, gemaakt op RVS.Mauchen Chasselas Réserve trocken 2022 Van dezelfde druif, maar nu met houtrijping. Fruit en rondeur. Complexer, lekkere eetwijn bij kip- of visgerechten met een rijke saus.Mauchen Spätburgunder 'alte Reben' trocken 2018 Zacht en fruitig (frambozen, kers, zwarte bes) met wat kruidigheid van kruidnagel. Een wijn met volle body maar toch ook elegant. Mineraligheid van het Jurakalksteen waarop de ruim 25 jaar oude stokken groeien.Chardonnay Frauenberg trocken 2022 - Grosses Gewächs Een top-Chardonnay van de Grosse Lage 'Frauenberg', met steilere hellingen, zuidwest tot zuidoost gericht en een bodem met kalkhoudende lössleem en mergel. De eerste drie wijnen van Gerd Schindler hebben we al in ons assortiment. Weingut Michael Andres Muskateller Buntsandstein trocken 2022 Een heerlijk aromatische wijn, met tonen van grapefruit, nectarine en vlierbloesem. Een fris glas met tegelijkertijd rijpe fruitaroma's en maar 11% alocohol.Grauburgunder - N - trocken 2021 Een culinaire grauburgunder, met tonen van toast, appel en noten. Ongefilterd, met bescheiden zuren en een lange afdronk. Heeft wel even wat lucht nodig!Riesling Deidesheimer Mäushöhle 'am Kirchenberg' trocken 2021 Een mineralige Lage-Riesling afkomstig van een terras aan de rand van het Pfälzer woud bij het mooie wijndorp Deidesheim, met tonen van appel, citrus en een lange afdronk.Riesling Ruppertsberger Reiterpfad Hochseel - N - trocken 2021 In de neus, behalve gisttonen, aroma's van appel, peer en sinaasappelzest. Spontaan in tonneau vergist, ongefilterd gebotteld en heeft lucht nodig om zijn mineraliteit en kruidige complexiteit goed te kunnen tonen. Een bijzondere natuurwijn met een geweldig lange afdronk.De Muskateller en Riesling Deidesheimer Mäushöhle hebben wij in ons assortiment, de twee natuurwijnen (- N -) niet. Of moeten we zeggen: nog niet ...? https://www.erasmuswijnen.nl/c-7137726/even-schudden-voor-gebruik-dat-mag-vaker-dan-u-denkt/ https://www.erasmuswijnen.nl/c-7137726/even-schudden-voor-gebruik-dat-mag-vaker-dan-u-denkt/ “Alles wat te maken heeft met wijn en het genot ervan wordt door veel mensen als bijzonder mysterieus en ondoorgrondelijk ervaren, wat een goede voedingsbodem kan zijn voor even oude als valse legendes.” (Rainer Schönfeld) Een van de hardnekkigste legendes binnen de wijnwereld is het verhaal dat wijn moet worden vervoerd en, belangrijker nog, bewaard zonder trillingen of schudden. Natuurlijk zal iedereen wel weten dat je een fles Sekt of Champagne, algemeen gezegd: mousserende wijn niet moet schudden voor gebruik, al kunnen sommigen het niet laten (denk aan het vieren van Max Verstappens vele overwinningen in 2023, of aan de meest recente jaarwisseling met allerhande Freixenet-schuddende feestgangers op straat). Maar dat heeft weinig met opslag of vervoer te maken, eerder met een feestelijke zij het enigszins lompe consumptie; is gewoon ‘zonde’, zeg maar, om al dat kostbare vocht uit die fles te laten schieten. En wat er achterblijft, is nagenoeg ontdaan van alle ‘bubbels’. Maar voorafgaand aan deze excessen is rust dikwijls het hoogste gebod, en bij de opslag van stille wijnen luidt ‘het’ advies toch vrijwel altijd: geen trillingen of schudden. Dit beweren niet alleen de leken, ook velen van hen, die beter zouden kunnen of moeten weten. Zo blijft bijvoorbeeld EuroCave, sinds 1976 producent van onder meer hoogwaardige wijnkasten, beweren dat wijn niet tegen trillen kan: “Door het schudden of het trillen worden chemische processen versneld waardoor de wijn veroudert en in kwaliteit achteruit gaat.” Dit bedrijf heeft natuurlijk commerciële belangen bij de verkoop van hun wijnkelders en koelkasten met schokdemping. Geen serieuze bron dus. Maar ook in meer gerenommeerde bronnen is nog steeds te vinden dat wijn in een trillingsvrije omgeving bewaard moet worden. En zelfs het vervoer is voor sommigen al een probleem, tenminste, wanneer de aandacht wordt gericht op het schudden tijdens de reis – zij het op de fiets of in een tankwagen. Lariekoek, zo zullen we hier aan de hand van chemicus en wijnexpert in extremis Rainer Schönfeld beweren: voor de wijn doet de aan- of afwezigheid van schokken er namelijk net zo weinig toe als het feit dat jij vindt dat Carthago verwoest moet worden. Waar komen die verhalen dan vandaan? Van het menselijk onvermogen om de essentiële variabele te bepalen! Al voor de komst van de koeltechniek en de auto, zo schrijft Rainer, had men gemerkt dat wijnen die tientallen jaren onbewogen in koele kasteelkelders hadden gelegen, bijzonder goed rijpten. Waarom gebeurde dat eigenlijk niet met veel bewogen exemplaren uit een stadsflatje drie hoog achter? En de mensen gaven als antwoord: geen trillingen! Tot 2008 is dat echter nooit of te nimmer wetenschappelijk onderzocht. Het is bijna niet te bevatten, beste mensen, maar toch is het zo: het feit dat warmte, temperatuurschommelingen en het licht de wijn tijdens het zomertransport in de koets en de opslag in de stadswoningen beïnvloedden, bleef onopgemerkt. Opslagvariabelen als deze werden nooit wetenschappelijk onderzocht en de vinger die op de trillingen had gewezen zorgde voor een legende die praktisch tot op de dag van vandaag kritiekloos in stand is gehouden. In Frankrijk en Italië weten wijngenieters schijnbaar instinctief dat trillingen geen negatieve effecten hebben op de kwaliteit van de wijn. in ieder geval wordt er meestal niet zo paniekerig gedaan over een schuddinkje meer of minder. Zeker wanneer de fles een schroefdop heeft, zoals ook in die landen steeds meer het geval is, kan de wijn tegen een stootje. In dergelijke wijnen zit dikwijls geen residu en zo’n wijn kan overal tegen. Ongefilterde en oudere wijnen hebben dat depot wel, maar ook dan is een dagje rust meestal wel genoeg om ze te kunnen schenken. De zogenaamde ‘bottle shock’ is dan heel minimaal. Daarentegen moeten we kwetsbare wijnen wel langer laten rusten, afhankelijk van het type druif, de flesgrootte en de opslagcondities. Hoe het ook zij, bottle shock is altijd een tijdelijk probleem dat gemakkelijk opgelost wordt door wijn voorafgaand aan het drinkmoment te laten rusten. Anders gezegd: schudden doet geen kind kwaad. Sterker nog, Nicolaas Klei beschreef in 2004 of 2005, houd me ten goede, al een situatie waarin de wijnboer zijn wijn schudde alvorens hem uit te schenken: “Heb je altijd geleerd dat je wijn niet mag bewegen, gaat zo'n wijnboer de fles even flink schudden voor gebruik!” Ter vergelijk werd nog een glas heel voorzichtig ingeschonken. De wijn in dit glas was helder. Het tweede was troebel. De eerste wijn was lekker, de tweede verrukkelijk! De verklaring, aldus Klei, was simpel: “Vruchtensap schud je toch ook?” Zelfs op het oog verkiezen we troebel sap boven helder. Alleen bij wijn vinden we wazig en wolkig eng. Wijn moet helder zijn, dat hebben we zelfs een keer op Facebook onder onze bezoekers getest (“Ik zou die troebele wijn direct weggooien!”). Dus wordt wijn gefilterd. Bezinksel weg, smaak weg. Hartverscheurend eigenlijk. Gelukkig worden vandaag de dag meer en meer van de betere wijnen ongefilterd op de fles gebracht (wat overigens niet altijd betekent dat de wijn troebel is). “Wat kunnen schokken en trillingen chemisch en fysisch doen?”, zo vraagt Rainer zich af. Vanuit chemisch oogpunt: niets. Zou er geen kinetische energie kunnen worden toegevoegd die reacties teweegbrengt in de ware zin van het woord? Elke natuurkundige weet dat kinetische energie eerst wordt omgezet in warmte, waardoor de temperatuur stijgt. Dat zou schadelijk kunnen zijn voor de wijn. Maar een relevante temperatuurstijging door trillingen treedt natuurlijk niet op. Zouden trillingen de moleculen misschien kunnen versnellen waardoor ze met meer energie tegen elkaar botsen? Nou, temperatuur is niets anders dan de beweging van moleculen, en watermoleculen bewegen met een snelheid van meer dan 1200 km/u bij ongeveer 15°C – klinkt vreemd, maar het is waar. De 1 km/u van de trillingen maakt dan geen verschil. Zoals gezegd kan er fysisch wel iets gebeuren: het bezinksel zou zich minder stevig aan het glas kunnen hechten – het wordt ook niet echt ‘geroerd’ door lichte trillingen, hiervoor zou de wijnkelder met 50 km/u over een kuilenbaan moeten rijden, wat zelden gebeurt. Verder zou de groei van de tartraatkristallen verstoord kunnen worden, waardoor er kleinere maar meer kristallen ontstaan, maar dit is geen reden tot ongerustheid. Verre van zelfs. In de betere wijnen zien wij zelfs tegenwoordig meer van dergelijke ‘wijndiamanten’. Ze zijn niet als schadelijk voor de gezondheid en kunnen onder bepaalde omstandigheden van nature in wijn worden gevormd. Kortom, schudden en trillen op wat voor moment dan ook hebben geen nadelige gevolgen voor de drinkbaarheid van de wijn, of voor de rijping ervan. Geduld is een schone zaak, en dat geldt letterlijk wanneer u depotloze helderheid wenst uit te schenken. Maar dikwijls zorgt een beetje werveling vlak voor het uitschenkmoment juist voor het betere resultaat. Probeert u het maar eens uit! https://www.erasmuswijnen.nl/c-7157129/natuurwijn-wat-is-dat-eigenlijk/ https://www.erasmuswijnen.nl/c-7157129/natuurwijn-wat-is-dat-eigenlijk/ De laatste jaren komt in de wereld van wijnliefhebbers steeds vaker de term ‘natuurwijn’ voorbij. Wanneer je in hotspots zoals Amsterdam een wijnbar bezoekt, moet je niet verbaasd zijn dat je op de wijnkaart veel natuurwijnen tegenkomt. Soms alleen maar! Mensen zijn er steeds meer naar op zoek en komen ook bij ons terecht met de vraag of wij natuurwijnen in ons assortiment hebben. Wat is natuurwijn eigenlijk? Het is goed om te weten dat natuurwijn geen vast gedefinieerd begrip is en in de wijnwetgeving geen wettelijke status kent, zoals bijvoorbeeld biologische of biodynamische wijn. Wat is dan de essentie van ‘natuurwijn’? Eigenlijk gaat het bij natuurwijn om zo min mogelijk ingrijpen in de wijngaard en bij het proces van wijn maken (vinificatie).In de wijngaard wordt gewerkt zonder het gebruik van chemicaliën, kunstmest en pesticiden, net als bij de gecertificeerde biologische/biodynamische landbouw. Laatstgenoemde worden daarom vaak als een voorwaarde voor het maken van natuurwijnen gezien. Bij de vinificatie wordt gebruik gemaakt van natuurlijke gisten en moet het proces van vergisting idealiter spontaan op gang komen, niet door het ‘spelen’ met de temperatuur. Het gebruik van houtrijping wordt bij natuurwijnen door veel producenten zelfs gezien als een ongewenst ingrijpen.Natuurwijnen worden geklaard noch gefilterd en de toevoeging van sulfiet (vaak gebruikt om de wijn te stabiliseren en langer houdbaar te maken) is minimaal of afwezig. Zeker vanuit dat laatste perspectief is het essentieel dat de druiven uit de wijngaard kerngezond zijn en waar nodig handmatig geselecteerd, om daarmee aangetaste druiven buiten het proces van wijn maken te houden. Trucjes om bepaalde onvolkomenheden in de wijn te corrigeren, bijvoorbeeld aanzuren, worden vermeden. Hygiëne is essentieel. Wanneer bij de vinificatie de hygiëne in de kelder niet helemaal op-en-top is, kan de wijn ongewenste aroma’s ontwikkelen (zoals een onaangename stallucht) en weinig of geen fruit in de smaak overhouden. In welk opzicht is en smaakt een natuurwijn anders dan een ‘gewone’ wijn? Dat valt niet zo 1-2-3 te beantwoorden. Er zijn natuurwijnen die slechts een lichte associatie hebben met wat we regulier als wijn beschouwen: “funky”, gistig, weinig tot geen fruit. Rare aroma’s en tonen. Proef je dan dat het natuurwijn is, of dat het een slecht gemaakte natuurwijn is? Natuurlijke wijn is meestal wat troebel, omdat hij als ongefilterde wijn op de markt komt. Veel mensen denken dat zo’n wijn ‘slecht’ is (wat hij niet is). Door een langere schilweking (meevergistende druivenschillen) hebben witte wijnen vaak een oranje tot lichtroze kleur. Deze kleur is voor velen onbekend. Wanneer je een dergelijke “orange wine” in je glas hebt (wat trouwens strikt genomen niet per sé natuurwijn hoeft te zijn), krijg je meer kleur- en smaakstoffen met zelfs tannines in een dergelijke witte wijn, een andere mondstructuur en minder fruitige tonen. Maar ook daarin heb je enorme verschillen in smaakbeleving (en waardering!) In sommige gevallen kan een natuurwijnen een beetje muf ruiken, zeker wanneer de vinificatie oxidatief (dus met zuurstof) plaatsvindt. De wijnen kunnen dan aardse en bittere smaken ontwikkelen, waarbij de primaire fruitaroma’s nauwelijks nog te herkennen zijn. Anderzijds zijn er ook heel veel natuurwijnen die je als een ‘pure’ versie van haar reguliere zusje kunt beschouwen. Zuiverder gemaakt, met minder ingrepen, met wel met herkenbare aroma’s en smaken. Waarschijnlijk kan je ze niet net zolang in je kelder wegleggen als de reguliere variant. Maar ja, als ‘ie al lekker genoeg is …..Het verschil tussen natuurlijke en ‘minder natuurlijke’ wijnen is de afgelopen jaren trouwens steeds kleiner geworden, zeker in Duitsland, waar veel wijnboeren de productie van goede natuurwijn zonder toevoegingen hebben weten te perfectioneren. Net als bij ‘normale’ wijnen geldt het advies: proef een natuurwijn om te kijken wat je lekker vindt en wat niet. Smaak is persoonlijk en vaak ontzettend moeilijk in woorden te vatten. Welke natuurwijnen heeft Erasmus Wijnen? ∙ Durst Wein, Sylvaner 2020/2021 Spontaan vergist op RVS en kermiek, minimaal gefilterd, niet gezwaveld. Een bijzondere en uitgesproken sylvaner, een echte eetwijn. ∙ Durst Wein, Spätburgunder Dorf unfilitriert Tja, hij heeft wel twee jaar houtrijping gehad. Maar is het daarmee geen natuurwijn? Spontaan vergist, ongeklaard, ongefiltreerd en minimaal gezwaveld. Moet je eens proberen! ∙ Weingut Idler, Zweigelt nature 2022 Een sappige rode wijn met mineraliteit en fruit, 10 maanden in een keramiek vat vergist gerijpt. Ongezwaveld en ongefilterd gebotteld. Behalve het fruit van blauwe bes, zwarte bes en braam, ook lichte aardse tonen, zwarte thee, drop en laurier. Nu in februari van € 23,50 voor € 21,00. ∙ Weingut Drautz-Able, Sauvignon Blanc FB16 Misschien niet in alles strikt een natuurwijn (rijping op barriques), maar verder …. Deze ‘orange wine’ sauvignon blanc heeft heel veel structuur en lengte. Niet het kenmerkende stuivende van de druif, eerder romig-rokerig: sinaasappelschil, laurierdrop, perzik en abrikoos. Zijdezacht. https://www.erasmuswijnen.nl/c-7298192/terroirwijn/ https://www.erasmuswijnen.nl/c-7298192/terroirwijn/ Op het internet was onlangs een alleraardigste discussie te volgen over de vragen wat terroirwijn is en wie nu eigenlijk terroirwijn maakt, een traditionele wijnboer of de nieuwe generatie adepten van natuurlijke wijnen. Is terroir louter een kwestie van bodem en klimaat, of speelt de hand van de wijnmaker een doorslagevende rol? En ook: is terroir iets intrinsiek blijvends of kan het – als idee of conventie – telkens weer ontstaan en vergaan? Hoe lang duurt het voordat je iets ‘terroir’ mag noemen, en hoe lang duurt een terroir? Jaren, decennia, eeuwen? Of is alles alleen maar een marketingstrategie van enkele slimme wijnhuizen? Hieronder volgen wat meningen en vervolgens onze eigen kijk op de kwestie. Hoe minder menselijk ingrijpen, des te meer terroir Terroir in zijn oorspronkelijke vorm staat voor een grote hoeveelheid door de natuur voorgegeven factoren, zoals ligging, de bijzonderheid van de bodem aldaar, het klimaat etcetera. Hierdoor is een speciale ‘streekstijl’ ontstaan, meestal met een typische, bij dat gebied passende productiewijze. De wijn laat een zekere uniekheid zien en dit moet een gevolg zijn van de specifieke eigenschappen van het gebied. Kortom: de wijn is ‘terroirwijn’. Het Franse AOC-systeem uit 1919 is, zo deze denkwijze, het resultaat van een empirische, historische en evolutionaire selectie die, over het algemeen, heeft geleid tot een symbiose tussen de natuurlijke factoren, druivenrassen en wijnbouwpraktijken. Voor minder rekkelijken is de menselijke factor helemaal niet relevant. Voor hen spreekt de natuurlijke productiewijze van de jongste generaties wijnmakers meer voor terroirwijnen dan de ‘gekunstelde’ wijnen van hun voorgangers. Terroir is niets anders dan de hand van de wijnmaker Onder wijnboeren bestaat een romantisch beeld van de natuur, dat zij alleen de hoogste kwaliteit levert en typiciteit kan voortbrengen. Wijnmakers gebruiken ‘terroir’ en ‘terroirwijn’ graag om hun wijnen te mystificeren. Alsof de bodem en het microklimaat tot een karakteristiek resultaat leiden, waarbij de wijnboer op onverklaarbare wijze het terroir ‘zijn werk laat doen’. Dit idee van de natuur als producente is speciaal bij wijn, waar de wijnmaker op heel veel plaatsen in het productieproces zijn invloed kan laten gelden, niet heel erg zinvol. Zijn invloed gaat ver aan die van de bodem voorbij. Hij bepaalt het druivenras, de onderstok, de ligging, helling en expositie van de wijngaard. Ook de hele wijnbereiding inclusief alle technische procedures liggen vervolgens uitsluitend in de hand van de wijnmaker. Een reducering van de terroirgedachte op uitsluitend natuurlijke factoren schiet dus tekort! Ja, bodem en klimaat hebben invloed op de wijn, maar nee, er bestaat géén natuurlijke stijl met natuurlijke, kenmerkende terroireigenschappen. Gebiedstypiciteit en traditie Terroirwijn betekent niets anders dan regiogebonden wijn. De wijn is kenmerkend voor een gebied of wijngaard, waarbij overigens ook de typische methoden van de lokale wijncultuur behoren. Een klassieke wijn uit regio X smaakt als een klassieke wijn uit regio X omdat de productiewijze typisch is voor die regio. Een orange wine kan daarom geen terroirwijn zijn omdat deze manier van produceren voor dit specifieke gebied tot nu toe geen typische productiewijze was. Typiciteit is altijd gebonden aan traditie. Over de vraag wanneer je van traditie kunt spreken, lopen de meningen sterk uiteen: na jaren, decennia, eeuwen? Bovendien zijn er talloze nieuwe wijnmakers die de traditionele stijl van een gebied volledig op z’n kop zetten, maar die daardoor superherkenbaar zijn, net als hun ouders en grootouders in de meer tradionele stijl. Aan de andere kant: de mogelijkheid om een wijn sensorisch een bepaalde regio of zelfs wijngaard toe te ordenen is de definitie van een terroirwijn! Hoe zit het nou? Wat is goede kunst? Terroirwijn als conventie Alles is subjectief. Een terroirwijn is altijd subjectief. Het is om het even of we aan de bodem of aan de wijnmaker het grootste belang toekennen, aan het eind van de dag draait het om de mening van de wijnprofessionals en consumenten. De vraag is: bestaat er een gemeenschappelijk idee van de wijn van een bepaalde regio of niet? Zo kan terroir telkens weer onstaan en verdwijnen. De vraag: Wat is (goede) terroirwijn? is dan te vergelijken met de vraag: Wat is (goede) kunst? Waarbij direct moet worden gezegd dat ‘terroirwijn’ niet gelijk te stellen is met ‘goede wijn’, ook al wil de boer ons dat wel laten geloven. Daar het een conventie is, vindt een eventuele inhoudelijke verandering van het terroir niet door de tand des tijds plaats, maar doordat de relevante mensen van de verandering overtuigd worden. Referentiegroepen hebben dus grote invloed op de stijl die het meest gedronken wordt, en precies die interpretatie van de wijnmaker(s) wordt dan wat typisch genoemd wordt voor een bepaald gebied. Maar is dat wel genoeg? Nee, het is niet genoeg! Sociaaleconomische en culturele invloeden: Marketing Wijnkenners zijn het er vaak snel over eens of een wijn goed of slecht is. Maar de vraag welke wijn beter is dan de andere en welke de beste is, is niet zo eenvoudig te beantwoorden. Zoals met alle waarnemingen is ook dit in eerste instantie subjectief; het verband tussen smaak, kwaliteit en regio is als het ware een gok. Zonder een objectief, meetbaar criterium en zonder individualisering is het niet mogelijk om te bepalen welke wijn beter is en welke de beste. Wijnprijzen zijn meetbaar, maar ze zeggen niets over wat bepaalde terroirs zo uniek en hun wijnen zo duur maakt. Wat is dan de authenticiteit, het typische van een bepaald terroir? Terroir is een marketingsconcept, een strategie van een wijnhuis of wijngebied, dat ervoor moet zorgen dat de consument weet wat hij van een wijn uit een bepaald gebied of wijngaard verwachten kan. Fraaie brochures over wijn als natuurproduct en de unieke kwaliteiten van een gebied zijn daarbij onontbeerlijk, evenals economische en culturele aspecten zoals prijs en traditie. Onze kijk Terroir is in eerste instantie een kwestie van herkomst. Bodem en klimaat leggen het fundament voor het zogenaamd kenmerkende van een terroir, alwaar meer harde, meetbare natuurlijke feiten te vinden zijn dan doorgaans in de verhalen naar voor komen. Wel is het zo dat de wijnmaker het karakter van de wijn kan beïnvloeden en een zekere typiciteit kan uitwerken, die hij dan ‘terroir’ kan noemen. Dat is dus het resultaat van de ingreep van de mens en geen ‘natuurlijke’, quasi goddelijke typiciteit van een regio of wijngaard. Menselijke factoren zijn weliswaar belangrijk, maar te algemeen en te willekeurig om als kern te dienen van een definitie van terroirwijn. Terroir is alleen daar waar er herkenbaarheid bestaat, en dat is er alleen met een bepaalde gemeenschappelijke stijl. Het begrip maakt geen onderscheid tussen hogere en lagere kwaliteit, maar is als expressie van het ‘herkenbare anders zijn’ te begrijpen. Met het erbij halen van economische en culturele aspecten verlaten we de wetenschappelijke basis van terroir en begeven we ons op het terrein van de marketingstrategie van een bepaald wijngebied. Kort en goed: het is gecompliceerd. https://www.erasmuswijnen.nl/c-7340116/het-wijnjaar-2024-in-de-lente-wisten-we-al-dat-dit-geen-gewoon-jaar-zou-worden/ https://www.erasmuswijnen.nl/c-7340116/het-wijnjaar-2024-in-de-lente-wisten-we-al-dat-dit-geen-gewoon-jaar-zou-worden/ In de kwetsbare wijngaarden worden de Frostschutzkerzen (paraffinekaarsen in grote stalen blikken van 6 kilo) strategisch en in gelijke afstanden tot elkaar opgesteld, een geweldig smerige klus waar je als medewerker enkel zwart versmeerd vandaan kan komen. De kaarsen staan soms in hele percelen, meestal alleen in de diepste delen van een wijngaard, daar waar de koude naartoe zakt wanneer het kwik daalt. Per stuk kost zo’n kaars ongeveer € 25, en er staan er honderden, misschien wel duizenden. Vandaar dat de wijnboeren ze niet de hele nacht laten branden. Neen, rond twee, drie uur ‘s nachts, wanneer de temperatuur sterk begint te dalen, worden de medewerkers uit hun bed gebeld om te komen helpen in de wijnberg. De deksels gaan eraf en de kaarsen worden aangestoken, die dan branden tot het eerste zonlicht weer boven de kim verschijnt en de koudste koude doorstaan is. Door het walmen van de kaarsen en de opwarming die daarmee gepaard gaat, wordt de ergste kou tegengegaan, zodat de schade aan de wijnstokken beperkt wordt. Althans, dat is de hoop... Spätfrost (late vorst): een moeilijke start van het jaar Op een regenrijke en verhoudingsgewijs warme winter volgden begin april al zomerse temperaturen, wat natuurlijk leidde tot een vroege Rebaustrieb, het uitlopen van de knoppen. Een dermate vroeg uitlopen bergt altijd het gevaar van late vorst in zich, die tot eind mei kan voorkomen. Wanneer de knoppen (hoofdogen) bevriezen, zullen daar geen druiven groeien. Hooguit van de bijogen zijn nog wat druifjes (van mindere kwaliteit) te verwachten, mits die nog vruchtbaar genoeg zijn om te bloeien. En inderdaad, eind april is het zover. De temperatuur zakt zover, dat de kaarsen er niet meer tegenop kunnen. De druivenrassen die slecht tegen de kou kunnen, zoals de sauvignon blanc, en de diepst gelegen delen van de wijnbergen worden het zwaarst getroffen. Wijngaarden die per abuis niet beschermd worden, gaan compleet verloren. De schade is op flink wat plekken enorm, zodat de opbrengst ver beneden het tienjarige gemiddelde zal komen te liggen. Regenrijk voorjaar en vertraagde bloei Na de vorst begon een nat en regenrijk voorjaar, met koele temperaturen. Neerslag is een tweekoppig monster: het verzorgt de bodem van het nodige water, maar maakt tegelijkertijd het bewerken van de wijngaarden extreem lastig. Bovendien zorgde de regen voor een hoge Pilzdruck ofwel een toegenomen risico op schimmelziektes, m.n. de valse meeldauw, die ten koste kan gaan van de kwantiteit en kwaliteit van de latere wijn. De wijnboeren hadden er in ieder geval hun handen vol aan en renden met de gewasbeschermingsmiddelen, veelal niet-chemische, de regenbuien achterna, tegen flinke extra kosten. Ook de incidentele hagelbuien hielpen niet. Door de koelere temperaturen werd ook de bloei vertraagd. Een langere bloeiperiode betekent altijd dat er een hoger risico bestaat op een ongelijkmatige Fruchtansatz, dat zorgt voor een mindere kwaliteit van de druiventrossen. Midden juni was de langzaam en onregelmatig verlopen bloeiperiode voorbij. Dit is een belangrijk moment, want de wijnboeren weten dat, historisch gezien, 90 tot 100 dagen later de wijnoogst begint. En ze kunnen aan de hand van wat er na de bloeiperiode aan de wijnstokken hangt, inschatten hoeveel wijn er van de wijngaarden zal komen. De opbrengst leek toen nog goed te kunnen komen. Een hete zomer brengt de redding Vanaf midden juni kwam een hittegolf met temperaturen boven de 30 graden, die de groei van de planten en de druiven sterk versnelde. Vanwege de goede waterverzorging in het voorjaar en de constant hoge temperaturen in juli en augustus begon de rijping vroeg en verliep deze snel. Vandaar dat de oogst in sommige wijngebieden al midden augustus begon, op meerdere plekken de vroegste Lese in 50 jaar. Het is niet alleen een vroege oogst, maar wordt ook een snelle, hoewel het niet te vergelijken valt met het record van 2023, wat zich met de kortste Lese aller tijden wist te onderscheiden. Kleine oogst van hoge kwaliteit Vooral voor de biologisch en biodynamisch werkende wijnboeren was 2024 een extreem uitdagend jaar: zeer arbeidsintensief en daarmee duur voor de wijngoederen, in termen van productiekosten. Maar goed dat ze bij lange na niet alles kunnen doorrekenen aan de wijngenietende consument. De opbrengst is in veel gevallen duidelijk geringer dan normaal. Door de grote hitte zijn de druifjes klein gebleven, wat na de vorst en hagel uit het voorjaar de opbrengst nog verder verkleinde. Bij de müller-thurgau en enkele pinotsoorten hadden zich nog bloesems ontwikkeld, maar bij de riesling was dat nagenoeg niet het geval. Met de kwaliteit zit het wel goed, daarover zijn de meeste wijnboeren het wel eens: zeer gezond Lesegut en een veelbelovende kwaliteit. Dat is de beloning voor nog maar eens een extreem lastig jaar, dat de wijnboeren weer de nodige zenuwen (en levensjaren) gekost heeft. Spannend sap Al die uitdagingen voor de druiven kunnen, maar hoeven niet de kwaliteit van de wijn negatief te beïnvloeden en in de regel maken de beste wijnmakers in dergelijke jaren hun beste wijnen. In wijngaarden die het hele jaar door goed verzorgd en intensief bewerkt zijn, zijn de kwalitatieve verwachtingen zeer hoog, want de water- en daarmee ook de voedselverzorging van de wijnstokken was in 2024 zeer goed. Ook de pH-waarden en het gehalte aan stikstof (voedsel voor de gisten die de suikers omzetten in alcohol) zijn volgens de actuele metingen zeer goed, een voorbode van stabiele mosten, ideale vergistingsprocessen en aromatische wijnen. We kunnen ons verheugen op een rijpe, harmonische en spannende wijnjaargang, die her en der ook wel eens wat krachtiger kan uitvallen dan in de voorgaande jaren het geval is geweest. We kunnen haast niet wachten... https://www.erasmuswijnen.nl/c-7519839/aspergewijnen-dit-jaar-extra-aandacht-voor-de-weissburgunder-en-silvaner/ https://www.erasmuswijnen.nl/c-7519839/aspergewijnen-dit-jaar-extra-aandacht-voor-de-weissburgunder-en-silvaner/ Het is bijna half april en het aspergeseizoen 2025 van de witte asperge is zojuist begonnen. Het officiële dan, want allerlei culinaire bladen maken hun lezers al sinds half maart gek met berichten over de nieuwe oogst uit verwarmde kassen. Dat is vroeg, voor de puristen onder de lekkerbekken zelfs té vroeg. Zij wachten liever op de vollegrondasperges, die officieel van de tweede donderdag in april tot Sint Jan op 24 juni gestoken mogen worden. Een beetje aspergeboer begint zelfs nóg later, en dit met goede reden: vóór april zijn onverwarmde asperges bij lage bodemtemperaturen en nachtvorsten vaak nog niet actief, of lopen ze gevaar dat hun kopjes bevriezen, waarna je ze kunt weggooien. Omstreeks 24 juni verdwijnen de asperges uit de winkels en de restaurants, want de planten hebben ook rust nodig om duurzaam kwaliteit te kunnen leveren. In die twee maanden moet het vooral genieten geblazen zijn, met de asperge niet als sidekick maar als hoofdrolspeler. De enorme toewijding die nodig is om ervoor te zorgen dat we goede, niet uitgedroogde en roomwitte asperges met een rijke smaak op ons bordje krijgen, dwingt dit ons inziens af. En dus, zo menen wij, mag ook de keuze van de befaamde ‘aspergewijn’ niet over een nachtje ijs geschieden. Kort en goed: bij heerlijke asperges hoort een heerlijk wijntje. De milde en delicate aroma’s van asperge roepen onmiddellijk associaties op met de fris-vrolijke geur van vers gebottelde droge witte wijnen, maar pas op: zulke wijnen mogen licht en verkwikkend zijn zo solo op het terras maar schieten als ‘aspergewijn’ bij deze of gene aspergegerechten doorgaans hopeloos tekort. In plaats van jong, licht en fris zijn in veel gevallen eerder de wat rijpere wijnen met meer body de ideale begeleiders van het dagvers gestoken witte goud. En dan ben je er nog niet. De ideale wijn moet niet alleen qua smaak goed met de asperge combineren, maar ook de diverse bijgerechten en sauzen – die bij ieder aspergegerecht weer anders zijn – kunnen begeleiden. Voorwaar een zeer complex samenspel. En meestal, zo zeggen veel experts, is de saus allesbepalend. Nog iets om op te letten: asperge smaakt heel soms een beetje bitter. Daar moet vóór de keuze van de wijn rekening mee worden gehouden, dus eerst proeven en dan de wijnkeuze. Waarom? Welnu, dat zit zo: wijnen die op hout hebben gelegen en witte wijnen met duidelijk aanwezige zuren, zoals een knisperende riesling, versterken de bittere smaak en zijn daarom niet geeigend als aspergebegeleider. En als het dan toch per se riesling moet zijn, dan passen die met een restzoetje dikwijls beter bij asperge dan hun meer ‘knackige’ familieleden. Wat drink je nou bij witte asperges met ei, been- of yorkham en botersaus – beurre blanc, plus krieltjes? Wat bij sauce hollandaise? En wat kiezen we als we een stukje vlees erbij willen, of een mooie vis? Hieronder volgen enkele tips, zonder de pretentie volledig te zijn. Dit jaar zetten we in op weissburgunder (pinot blanc) en silvaner, aspergewijnen par excellence en meteen ook het breedst inzetbaar. Ideaal voor bij beurre blanc, aardappelen, hollandaisesaus en nog veel meer. Gerookte zalm, crème fraische, verse kruiden, kip ook – dat alles natuurlijk met asperge. Deze groente houdt van wijnen met bescheiden fruit en zuren, maar met voldoende body en een zachte, smeltende textuur. Dan zit je gewoon bij weissburgunder – ook met verfijnde houtrijping – en silvaner, en in iets mindere mate bij chardonnay, waarover zo meer. Bovendien kunnen ze als echte ‘eetwijnen’ goed overweg met zetmeel en vet – silvaner gaat bijvoorbeeld super samen met aspergecrèmesoep. We spreken hier dus van droge witte wijnen uit het middengewicht, minimaal twee, drie jaar gerijpt en met zuren die mild en beschaafd zijn te noemen. Natuurlijk kunnen ook chardonnay en andere witte wijnen mooi gecombineerd worden met asperge. Bij boter- en hollandaisesaus past chardonnay fantastisch, zeker als deze van zichzelf al een licht boterige smaak heeft. Sauvignon blanc combineert er op een geheel andere manier ook uitstekend mee. Bij zalm en risotto met asperges past chardonnay zonder houtopvoeding, bij een mooie varkenshaas daarentegen graag een iets krachtigere, rijpere chardonnay of – een ware Aha-Erlebnis – grauburgunder met delicate houttonen (dus niet te krachtig en met enige rijping). Voor een heldere aspergesoep met in plakjes gesneden coquilles kiezen we eveneens grauburgunder. Niet alledaags: met een crémant krijgt fijne aspergesoep in al zijn variaties een spannende kwinkslag. En dan zijn er nog enkele vreemde maar niet te versmaden eenden in de bijt. Want een serieuze rosé als die van Karl-Hermann Milch, met een sterk eigen karakter, kan je net zo makkelijk bij asperges met zalm drinken als een silvaner of weissburgunder. Geen tomtidom-rosé dus. En zelfs rood, indien gewenst gekoeld, heeft zijn plaats in het rijk der asperges. Een fraaie spätburgunder (pinot noir) past perfect bij gerechten met lam of biefstuk, en zelfs bij BBQ-vlees. Deze wijn is verfijnd genoeg voor de asperge en krachtig genoeg voor het vlees. Gewoon eens proberen. Klik om de juiste wijn te vinden op volgende link: https://www.erasmuswijnen.nl/c-5443540/onze-wijnen/ en gebruik de filterfunctie. Ook bij de kelderrestanten is dikwijls heel wat moois te vinden: https://www.erasmuswijnen.nl/c-5905943/kelderrestanten/. Veel plezier! TOP 10 ASPERGEWIJNEN (in willekeurige volgorde) 1. Grauburgunder trocken Schweigen Kalkmergel 2023, VDP.Weingut Bernhart, Schweigen (Pfalz)2. Silvaner trocken 2023, Weingut Rothe, Nordheim am Main (Franken)3. Weissburgunder trocken 2022, Weingut Kampf, Flonheim (Rheinhessen)4. Silvaner trocken Kitzinger Wilhelmsberg 2018/2020, Gut Wilhelmsberg, Kitzingen (Franken)5. Chardonnnay trocken Maikammer 2023, Weingut Dengler-Seyler, Maikammer (Pfalz)6. Weissburgunder & Chardonnay trocken 2023, Weingut Weinreich, Bechtheim (Rheinhessen)7. Weissburgunder trocken Sonnenberg RG Grosses Gewächs 2019/2020, VDP.Weingut Bernhart, Schweigen (Pfalz)8. Sylvaner 2021, Durst Wein, Bockenheim an der Weinstraße (Pfalz)9. Weissburgunder trocken Alsterweiler Kapellenberg 2018, Weingut Dengler-Seyler, Maikammer (Pfalz)10. Sauvignon Blanc trocken 2023, Weingut Kampf, Flonheim (Rheinhessen) GOLDEN OLDY: CARINE’S BEFAAMDE ASPERGESOEP “Eigenlijk heel simpel,” zegt de in de Périgord Noir wonende culinaire saisonnière Carine Koreman, “zolang je maar weet dat we deze soep niet van schillen maken.” Zet je asperges op in koud water en draai bij het koken na 2 minuten het vuur uit. Dit heeft Carine geleerd van wijlen Felix Alen, de gevierde Belgische chef-kok van Hof te Rhode in Schaffen. Het mooie is: je kunt daarna alles met de asperges doen, van flamande tot soep. Smelt voor een blanke saus boter, voeg bloem toe en bak al roerend tot het naar brioche ruikt. Daarbij mag de massa niet bruin worden. Voeg een scheut melk toe tot er een dikke roux ontstaat. Leng deze aan met aspergekookvocht tot de gewenste soepdikte bereikt is. Blijf ondertussen flink roeren. Klop één of enkele eidooiers koud met room en voeg deze als liaison al roerend aan de soep toe. Breng de soep op smaak met flink wat fijngehakte peterselie, zout en veel witte peper van Verstegen*. Snijd de asperges in stukjes van circa 3 cm en voeg deze voorzichtig roerend toe. Simpel. Carine besluit: “Als ze er niet uitkomen, moeten ze maar hier komen proeven.” *Muntok blanc, van het Indonesische eiland Bangka. Crèmewitte, vrij grote peper met een aroma van hooi, weide en eucalyptus. De smaak is volrijp en harmonisch, met een intenszuivere scherpte. https://www.erasmuswijnen.nl/c-7537932/a-la-recherche-du-temps-perdu-natuur-en-naaktheid-reinheid-en-riesling/ https://www.erasmuswijnen.nl/c-7537932/a-la-recherche-du-temps-perdu-natuur-en-naaktheid-reinheid-en-riesling/ Wat klinkt als een slogan van de Wandervogel of hun nudistische uitvloeisels is momenteel de levende hoop van steeds meer wijndrinkers, massa’s studenten uit de grote steden incluis: “Terug naar de natuur!” Met de wijnen, wel te verstaan. Die moeten zo natuurlijk en onvervalst mogelijk uit de fles komen, zonder additieven of andere technische hulpmiddelen die, zo verwijten ze, in de traditionele wijnbouw worden ingezet ter kunstmatige verhoging van de ‘kwaliteit’. Kort en goed: bij natuurwijn komt er niets in en gaat er ook niets uit. Op de keper beschouwd is het gedachtegoed van de natuurwijn-gemeenschap niet zo vreselijk bijzonder. Veel ervan maakt bij de betere wijnboeren al een tijd lang onderdeel uit van de dagelijkse bedrijfsvoering. Zo worden de GG-wijnen (Grosses Gewächs of Grand Cru) van de VDP allemaal met de hand geoogst, is spontane vergisting gebruikelijk en chaptaliseren (het toevoegen van suiker aan most) verboden. Sterker nog, eigenlijk zijn dit allemaal heel oude methoden van wijn maken die nu zijn ‘herontdekt’, ook in Duitsland. Het is daarom onmogelijk om te spreken van een ‘alternatieve methode’, laat staan dat het om een nieuwe uitvinding zou gaan. Retour à la nature! De natuur was vroeger beter en we moeten terugkeren naar die natuur. Het ‘betere’ zou hem dan in het ongerepte, ongekunstelde zitten en dit is een idee dat we al bij Jean-Jacques Rousseau (1712-1778) aantreffen. ‘Terug naar de natuur!’ is weliswaar nooit op die manier door hem geformuleerd, maar het komt in strekking wel overeen met zijn opvoedingsfilosofie, zoals hij die beschreef in Émile ou De l'éducation (1762), een werk over “de kunst van het vormen van mensen”. Hij hield zich bezig met een natuurlijke en daarmee ‘negatieve’, niet-ingrijpende opvoeding. Ook onder de idealen uit de Romantiek (eind 18e, begin 19e eeuw) was voor de (her)waardering van de natuur een grote rol weggelegd. in 1896 ontstond in het Berlijnse stadsdeel Steglitz een Duitse jongerenbeweging onder de naam Wandervogel ('trekvogel'). Deze bestond vooral uit scholieren en studenten uit de steden, die in groepsverband voettochten en bergwandelingen gingen maken in de vrije natuur. Door de voortschrijdende industrialisering en de idealen van de Romantiek, maakten zij zich los van het benauwende keurslijf van de maatschappij, om in de vrije natuur een eigen levenswijze te ontwikkelen. De Wandervogel vormde het begin van de zogenaamde Duitse Jeugdbeweging (Jugendbewegung) van de eerste drie decennia van de twintigste eeuw, die een aanzet vormde tot vernieuwingen als het naturisme en de reformbeweging. Chaptalisatie en NaturweinAan het begin van de 20e eeuw werd de term Naturwein gebruikt om wijn aan te duiden die niet verrijkt was met suiker, d.w.z. wijn die ‘natuurlijk’ was volgens de toenmalige opvattingen. Chaptalisatie was bedacht door Jean-Antoine Chaptal (1756-1832) om het uiteindelijke alcoholgehalte van wijn (en daarmee de kwaliteit van zwakke jaargangen) te verhogen door suiker toe te voegen aan het druivensap of de most vóór of tijdens de gisting. Enerzijds werd dit als ‘zon uit de zak’ bejubeld, anderzijds geringschattend als “Künsteleien am Weine” weggezet, omdat deze methode het karakter van een wijn verandert. Natuurlijke wijnen, die een stabiel product voortbrachten zonder enige technische tussenkomst in de kelder, onderscheidden zich van dergelijke afhankelijke wijnen. Dit waren de topwijnen uit de zeer goede wijnjaren. Om zo’n wijn met natuurlijke zoetheid, dus zonder ‘Anreicherung’ (chaptalisatie), aan te duiden, werd de term ‘Natur’ of ‘Naturrein’ op het etiket toegevoegd. Nu wil het geval dat de Duitse wijnwet van 1909 wel heel erg coulant was jegens chaptalisatie en dit schoot bij een aantal ‘Naturweinversteigerer’ (met veilingen van Duitse topwijnen) in het verkeerde keelgat. In 1910 bundelen zij hun krachten in de Vereniging van Duitse Natuurwijnveilingmeesters (Verband Deutscher Naturweinversteigerer of VDNV). Aan het begin van de 20e eeuw was er wereldwijd veel vraag naar Riesling Natur, het prototype Duitse natuurwijn, waarvoor de hoogste bedragen werden betaald. Geen enkel bekend hotel kan het zich veroorloven om geen ‘Originalabfüllung’ uit de kelders van de VDNV op de wijnkaart te hebben staan. Oenologische innovaties beïnvloedden vervolgens het concept van ‘natuurlijke wijn’. Zo werd de term in de Wijnwet van 1930 gedefinieerd als wijn waaraan geen andere stoffen waren toegevoegd dan die welke nodig waren voor de kelderbehandeling. Let wel: in die tijd werd het zwavelen van wijn nog als absoluut noodzakelijk beschouwd. Maar verder kwam het dicht bij onze huidige kijk op ‘natural wine’. Natuurwijn: Hoogtepunt, einde en een nieuw beginIn de afgelopen jaren hadden wij meermaals het genoegen om aan sensationele proeverijen van oeroude rieslings deel te nemen, zoals die bij Jan van Asseldonk in Breda of Michael Winter in Langenfeld bij Keulen met, zoals Albert de Jong het uitdrukte, “een geweldige parade aan illustere oogstjaren als 1937, 1959, 1971, 1976, 1990 en 2003”, vele ook met de aanduiding ‘Natur’ op het etiket. En de reden dat een riesling als bijvoorbeeld de 1957 Winkeler Hellerberg Natur van Johannes Grün uit de Rheingau nog zo prachtig en volledig in leven is, is precies het feit dat de wijn niet verrijkt en puur naturel gebotteld is, daar waar de finesse en extractie van een grote wijn bij een exemplaar met chaptalisatie gewoonweg ontbreken. ‘Riesling Natur’ is een vermelding die je op moderne etiketten helaas niet meer zal terugvinden. In 1967 waren de beraadslagingen over de nieuwe wijnwet, die de wet uit 1930 moest vervangen, in een beslissende fase gekomen. Daarbij was het de sterke Duitse Wijnbouwersbond (Deutscher Weinbauverband of DWV) alles eraan gelegen om de aanduiding ‘natuurlijk’ of vergelijkbare termen van de VDNV (qua status te vergelijken met de benaming ‘Grosses Gewächs’ nu) wettelijk te verbieden. De term en het idee konden niet langer gered worden; met de wijziging van de Wijnwet in 1969/1971 mochten ongezoete wijnen (met uitsluitend een natuurlijke zoetheid) niet langer als ‘natuurlijke wijn’ worden geëtiketteerd. Na de afschaffing van de term ‘Naturwein’ ging de VDNV verder onder de nieuwe naam Verband Deutscher Prädikatsweingüter oftewel: VDP. De oude natuurwijnen met hun natuurlijke zoetheid werden in feite de nieuwe predikaatswijnen, en de droge wijnen kregen een eigen indeling in Guts-, Orts- en Lagenwein. Het is haast ironisch om te zien dat de VDP, ooit de alom zichtbare voorvechter van natuurlijk gemaakte wijnen, nu door nieuwerwetse producenten van hippe ‘natural wines’, met hun eigen ‘RAW Wine Fairs’, min of meer in het verdomhoekje worden gezet, hoewel de verschillen tussen beide groepen wijnmakers zoals gezegd nagenoeg te verwaarlozen zijn. Ook al staat het op geen enkel Duits etiket, kwalitatief hoogwaardige Naturwein is overal te vinden, en wel voor elk type consument. https://www.erasmuswijnen.nl/c-7641291/waanzinnige-weissburgunder/ https://www.erasmuswijnen.nl/c-7641291/waanzinnige-weissburgunder/ https://www.erasmuswijnen.nl/c-7675695/lekkere-lemberger/ https://www.erasmuswijnen.nl/c-7675695/lekkere-lemberger/ https://www.erasmuswijnen.nl/c-7697010/lekker-proberen-laemmlin-schindler/ https://www.erasmuswijnen.nl/c-7697010/lekker-proberen-laemmlin-schindler/ https://www.erasmuswijnen.nl/c-7723265/super-silvaner/ https://www.erasmuswijnen.nl/c-7723265/super-silvaner/ De silvaner is een wit druivenras dat gekenmerkt wordt door een bescheiden aromatisch karakter, milde zuren en plezierig drinkgemak. Met een Oostenrijkse oorsprong, vandaar dat de druif in Franken soms ook wel Österreicher wordt genoemd. Alleen in Duitsland wordt de druif gespeld als Silvaner en niet als Sylvaner (behalve dan door onze heerlijk onconventionele wijnmaker Andreas Durst, die dat lekker wel doet). De silvaner combineert het soepele karakter van bijvoorbeeld een pinot blanc of pinot grigio met het frisse van riesling en het kruidige van bijvoorbeeld een grüner veltliner.Waar Franken bij uitstek het wijngebied is dat met silvaners wordt geassocieerd, is toch Rheinhessen de regio waar veruit de meeste silvaneraanplant staat. Ruim 100 jaar geleden was ruim 2/3 van het totale wijnareaal van Rheinhessen beplant met silvaner, tegenwoordig is dat met nog geen 10% een heel stuk minder. Waar de silvaner vroeger als een ‘werkpaard’ werd gezien met grote opbrengsten waarvan vaak oninteressante wijnen werden gemaakt, tegenwoordig zorgen de goede wijnmakers met behulp van bescheiden opbrengsten voor kwalitatief veel mooiere wijnen. Wijnliefhebbers zijn juist steeds meer op zoek naar wijnen die het 'terroir' weerspiegelen en een eigen karakter tonen. Franken, waar de silvanerwijnen traditioneel vaak in de karakteristieke ‘Bocksbeutel’ fles worden gebotteld, wordt zeker ook in Nederland beschouwd als het gebied van de silvaner bij uitstek. Rond de steile hellingen rondom de kronkelende Main wordt een grote variëteit aan silvaners gecreëerd, van ‘eenvoudige’ maar goede instappers tot complexe en vaak verrassend goed ouderende Grosse Lage (zeg maar Grand Cru) silvaners. Typen silvanerwijnen & terroir Silvaners kom je tegen in diverse stijlen: licht en gemakkelijk, intens fruitig, kruidig en mineraal of rijk en waanzinnig complex. Een belangrijk deel van die stijl wordt bepaald door de bodem waarop de druiven aangeplant staan. De silvaner is zogezegd een druivenras dat goed het karakter van de bodem doorgeeft. Zo laten silvaners van een kalkbodem (Muschelkalk) zich vooral kennen door een mineraliteit en kruidigheid, waar gips (Keuper) vaak meer fruitige en sappige silvaners voortbrengen. Uiteraard ook in combinatie met de stijl van wijn maken die aansluit op de visie van de wijnboer: gemakkelijk en sappig, mineraal en elegant of rijk, gelaagd en geeigend voor het langer op vat of fles liggen om met de jaren de mooiste complexiteit te ontwikkelen. Silvaner als etensbegeleider De silvaner is vanwege zijn bescheiden zuren voor veel gerechten de ideale wijn om bij te drinken. Silvaners gaan goed samen met frisse gerechten met meer zuren (zodat de wijn die zuren niet versterkt), maar ook bijvoorbeeld bij bitter. En met dat laatste wordt silvaner ook wel de ideale ‘aspergewijn’ genoemd. En ja, silvaner bij asperge - bijvoorbeeld op klassieke wijze (met ham, botersaus en ei) - is inderdaad vaak een geweldige combinatie. Maar om deze wijn nou alleen als aspergewijn te benadrukken, dat doet de silvaner toch echt tekort. Voor vis en schaaldieren, een frisse salade, kaasfondue, een Wiener schnitzel of een eigen gemaakte Flammkuchen is de silvaner ook een prima begeleider. Welke stijl je kiest, hangt voornamelijk af van de intensiteit van het gerecht (en de daarbij passende wijn): bij een eenvoudig of licht gerecht kies je bij voorkeur een fris en levendige silvaner, bij een rijk gerecht (bijvoorbeeld een gegrilde vis met een stevige saus) past een rijkere wijn. Een verfijnd kruidig gerecht past wellicht mooi bij een mineralige silvaner, een pittig recept - bijvoorbeeld uit de (midden)oosterse keuken, kan misschien vragen om een licht fris-zoet glas Kabinett. Dat ontdekken is juist zo leuk! https://www.erasmuswijnen.nl/c-7733047/speciaal-sankt-laurent/ https://www.erasmuswijnen.nl/c-7733047/speciaal-sankt-laurent/ https://www.erasmuswijnen.nl/c-7756419/nieuwsbrief-februari-2026/ https://www.erasmuswijnen.nl/c-7756419/nieuwsbrief-februari-2026/ https://www.erasmuswijnen.nl/c-7756424/patrick-s-rieslings/ https://www.erasmuswijnen.nl/c-7756424/patrick-s-rieslings/ https://www.erasmuswijnen.nl/c-6832457/duitse-witte-wijn/ https://www.erasmuswijnen.nl/c-6832457/duitse-witte-wijn/ Niet alleen rieslings zijn de moeite waard voor witte wijnliefhebbers, maar ook bijvoorbeeld weissburgunders, grauburgunders en silvaners. https://www.erasmuswijnen.nl/c-6832460/duitse-rode-wijn/ https://www.erasmuswijnen.nl/c-6832460/duitse-rode-wijn/ Geniet van mooie Duitse rode wijnen: spätburgunder, sankt laurent, lemberger en trollinger.